Retrospect: Hashim Skóra Thaci

Po zeznaniu Jamesa Rubina w Sądzie Regionalnym w Hag, kwestia roli Hashim Thaci na konferencji w Rambouillet została powtórzona. Historycy dziś, ale nawet wszyscy zainteresowani, mogą skonsultować się z tysiącami źródeł, które wyjaśniają prawdę o Rambouilles i rolę bohaterów. Ale w tych czasach, kiedy konferencja w Rambouille była w najbardziej kluczowym momencie, nie było łatwo przeprowadzić analizę i dokładne przewidywania. List o Voice, gdzie w latach 90-tych prowadziłem cotygodniową kolumnę, napisałem go w Budapeszcie, gdzie uczestniczyłem w konferencji. Miałem wtedy kłopoty z czasem, miałem godzinę na wysłanie tekstu do redakcji, i nie wiedziałem, co się dzieje w Rambouje, gdzie delegacja Kosowa była pod presją decyzji inflacyjnej. Próbowałem dzwonić do kogoś z delegacji Kosowa, wszyscy mieli wyłączone telefony. W pewnym momencie, zreformowałem liczbę Beauty Johnbalaj w tym samym czasie, była asystentką brytyjskiej drużyny, i cudownie, telefon został otwarty i z bardzo ekscytującym głosem Billy powiedział mi: “Hashim zgodził się, w zasadzie umowa zostanie podpisana, wszyscy jesteśmy szczęśliwi! Gratuluję Billy 'emu, i spieszyłem się znaleźć ciche miejsce na konferencji, i zapisałem to w duchu koloru.

Opublikowałem go w FBR jeszcze raz z notatką, ale postanowiłem zresetować go do całości, mając nadzieję, że tym razem będzie więcej uwagi.

< Poprzednia uwaga:

Drukuję ponownie scenariusz, z myślą, że nawet dzisiaj, na przykład. W porozumieniu pokojowym na Ukrainie, jabłko walki staje się “rezerwy bezpieczeństwa”. Dziś mamy możliwość ponownego rozważenia zachowania wielkich potęg, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych, że nasz sojusznik, nawet 26 lat temu, nie był w stanie zagwarantować naszej pełnej suwerenności, ale nie pozbawił Hashum Thaci zaufania jako konkurencji na rzecz bezpieczeństwa, KFOR pozostaje na stanowisku, rzeczywiście, jest najwyraźniej bezstronny, ale ważne jest stronniczość polityki amerykańskiej i europejskiej, wspierając Kosowo, zwłaszcza Hashim Thaci, aby niepodległość została zadeklarowana w skoordynowanym procesie politycznym.

Nawet jeśli chodzi o osiągnięcie pełnej suwerenności Kosowa, trzeba ją pielęgnować z ostrożnością i szacunkiem dla przyjaźni ze strategicznymi sojusznikami. Ale co zrobili nasi iluzjoniści? Ci, którzy mają zręczność kształtowania polityki, wybrali punkt wyjścia, aby mieć, że mipes źle obliczonych błędnych obliczeń w ocenie Rambies, Ahtisaari Plan i deklaracji niepodległości, które uznali za porażki! I to, co moi władcy robią dziś ze Stanami Zjednoczonymi schwytanymi przez polityczną obsadę, która działa zgodnie z zasadami brutalnego handlu transatlantyckiego, że gwarancje bezpieczeństwa dla Ukrainy warunkują ją trylionami mineralnych pieniędzy, z tym, co Kijów pozostawia dla jej suwerenności, ponieważ Rosja musi być również usatysfakcjonowana, jako największa moc broni jądrowej. >

1999 Pisanie

Hashim Skóra Thaci

Rambouillet to sukces czy porażka Albańczyków? W tym pytaniu trudno jest udzielić zdecydowanej odpowiedzi. Każdy z nich udzieli odpowiedzi ze swojego własnego pola rozpoznawania pozytywnych aspektów (które są jednak liczne, nawet historyczne lub negatywne.

Legalizacja KLA

Ale w tych wczesnych momentach, kiedy właśnie otrzymaliśmy zasadne porozumienie delegacji z Umową, skupiłbym się przede wszystkim na głównym charakterze tej konferencji, która również znalazła się w centrum sprzeczności. Hashim Thaci, przywódca KLA. Nie tylko zalegalizowano U. The CK jako zbrojną formację Kosowa, ale także jego przywódcę, pomimo niejasności co do tego, co pozostało, wybrano na szefa delegacji, co stanowi punkt kulminacyjny jego osobistej afirmacji jako polityka i jako nowego potencjalnego lidera krajowego ruchu Kosowarów. Z oświadczeń dyplomatów wynika, że Hashim Thaci wywarł na nich silne wrażenie. Mówi się, że nawet cała praca delegacji albańskiej była wspaniała, co może być również związane z faktem, że Thaci był u steru. Przyznaję, że ta harmonia musiała przyczynić się do innych członków delegacji, zwłaszcza tych znanych jako przywódcy. Zdarzyło się jednak, że ani Rugova, aż do wczoraj, skromny przywódca Kosowa, ani Qosja, z ambicją ukazania się jako ojciec narodu, nie odrzucili wiodącej roli Thaci w Rambouille.

Dlaczego to się stało? Oczywiście nie tylko dlatego, że stali się przekonani (dotyczy to zwłaszcza Rugovy), że KLA stała się główną siłą napędową ruchu, która mogłaby również kontrolować sektor polityczny. Uszanowali oni sprawozdanie sił zbrojnych, fakt, że KLA stała się motorem i gwarantem rozwiązania kwestii Kosowa, ale także posiadali bardziej wyrafinowane prognozy polityczne. Po pierwsze, Rugova, ale także Qosja i inni, którzy twierdzą, że przywódca, który wcześniej wiedział, że konferencja Rambouillet w żaden sposób nie obiecuje realizacji albańskich maksimum aspiracji, a zatem starał się podpisać poświęcenie autonomii, aby uczynić KLA liderem, który miał niewielkie doświadczenie w polityce. Rugova, podobnie, po raz pierwszy z tą koncesją, demonstruje (demagogi lub prawdziwe przekonanie?) poczucie sumiennego polityka, umieszczając interes narodowy w osobistych interesach przywódcy. Z pewnością będzie to miało swój własny skutek, zwłaszcza jeśli byłoby to coś, z czym konsultował się ze swoim zewnętrznym obrotem. Jeśli Rugova jest ambitny w władzy nawet w nadchodzącym okresie, w fazie przejściowej i po jej zakończeniu, obecna koncesja, jaką zawarł w Rambouillet, w odniesieniu do jego pozytywnej opinii w Kosowie, nie była oznaką jego słabości (wielu powiedziało, że jego gwiazda polityczna umiera), ale odwrotnie, że już zajmuje stanowisko polityka w formacie historycznym. Rugova w ten sposób zdołała ustalić, że nie zdolność Thaci i współdziałanie innych przyniosły duży zwrot unikalnej reprezentacji Albańczyków w Rambouje, ale że to zostało osiągnięte na jego własnym kredyt, ponieważ wydał swoje prawowite miejsce, zgodnie ze wszystkimi kryteriami (była jedyną osobowością wybraną z bezpośrednim głosem Albańczyków) do nowego lidera, dla dobra sprawy.

Presja do podpisania umowy

Ale wracając do niezręcznej pozycji przywódcy KLA w Rambouille. W ostatnich chwilach, kiedy mijało drugie ultimatum, Thaci był jedyną osobą w albańskiej delegacji, która nadal sprzeciwiała się przyjęciu porozumienia, pomimo wszelkich nacisków ze strony kolaborantów i przedstawicieli światowych potęg. Sytuacja została stworzona, gdy 14 pozostałych członków delegacji zostało przekonanych, podczas gdy Thaci był niechętny do zerwania. Uważam, że nawet Hashim Thaci był obiektywnie przekonany, że umowa jest dobra, że oferuje maksymalną możliwą pomoc w istniejących okolicznościach, z zestawem gwarancji (wciąż niewystarczająca, ale negocjowana i osiągalna) na jej realizację w imieniu obywateli i jako historyczny krok w kierunku ostatecznej rezolucji kwestii Kosowa. Ale stanął przed poważnym problemem, że akceptując tę umowę, odciął gałąź, na której siedział. Przedmiotowa umowa rzeczywiście wezwała albańską delegację, w ten sposób lub w ten sposób, do zniszczenia lub przekształcenia KLA! To było naprawdę ogromne wyzwanie. Przywódcy KLA byli zobowiązani do oddania swoich stworzeń Armii Wyzwolenia Kosowa, ale jest ona rozumiana ze względu na cel, dla którego ta armia została stworzona.

Wiadomo, że wcześniej Medlin Albright, podczas rozmowy z Thaci i delegacją KLA, doradził im, że od czasu, gdy postanowiono, że Kosowo w fazie przejściowej powinno kontrolować NATO, on i jego przyjaciele utworzyliby partię polityczną, która walczyłaby za pomocą środków politycznych o to, by brały broń w swoje ręce i skutecznie stawiały opór Serbskiemu zdobywcy. Z tą propozycją KLA miała przekształcić się w siłę partyzancką, czyli rywalizować z innymi formacjami politycznymi, aby potwierdzić swoje stanowisko poprzez głosowanie ludu. Oferta ta obaliła rewolucyjną logikę, za pomocą której KLA rozpoczęła wojnę, pod którą legitymacja wszystkich rzeczy wynika z rewolucyjnego aktu reprezentowania prawdziwych interesów ludzi. Z tej rewolucyjnej pozycji legitymacji zapewnionej krwią, sprzeciwili się również wszelkim uzasadnionym twierdzeniom równoległych instytucji władzy, że stworzyli LDK i inne grupy widzów zwolenników Rugovy.

Tworzenie nowej rzeczywistości

Los KLA jest zatem jednym z głównych tematów rozmów w Rambouille. To nawet warunkowało tak stanowcze naleganie na gwarancje umowy, oba dokumenty - te dotyczące trzyletniego statusu tymczasowego - oraz te dotyczące środków bezpieczeństwa i środków bezpieczeństwa - zostaną zatwierdzone jako całość. Serbowie nie różnili się zbytnio, z wyjątkiem niektórych kluczowych elementów porozumienia politycznego, ale żądali za wszelką cenę oddzielenia go od porozumienia w sprawie bezpieczeństwa i gwarancji, które przewiduje wejście około 30 000 żołnierzy NATO do Kosowa.

Cały czas w Rambouille stworzono błędne koło w tych kwestiach: Aby podpisać porozumienie polityczne, Albańczycy zażądali jednoczesnego podpisania porozumienia w sprawie bezpieczeństwa. Wręcz przeciwnie, Serbowie nalegali na podpisanie umowy politycznej, tak aby mogła ona być omawiana w kwestiach bezpieczeństwa. Tymczasem mediatorzy, którzy również postrzegali problem jako całość, ale także jako coś, co można osiągnąć w dwóch etapach, nie wiedzieli, jak go przezwyciężyć, ponieważ ani Albańczycy, ani Serbowie nie dostrzegli kluczowych punktów, które mogłyby posunąć ten proces dalej. Wreszcie media stwierdziły, że presja polityczna (dla nich, aby podpisać porozumienie polityczne) może odnieść sukces u Albańczyków, tak aby możliwość wywierania presji wojskowej na Serbów mogła zostać otwarta, ponieważ osoby dotyczące porozumienia w sprawie bezpieczeństwa nie zgodziłyby się bez bardziej poważnych nacisków, niż zostałyby zaatakowane i zmuszone do przyjęcia planu jako całości. Dyplomaci doradzili zatem Albańczykom podpisanie części politycznej, ponieważ tylko to, a nie ich upór, otworzyły drzwi do aktywacji NATO i zobowiązania Belgradu do przestrzegania prośby grupy kontaktowej.

Ogólnie rzecz biorąc, proces negocjacji był poważny. Gratuluję Hashimowi Thaci jego odwagi. Ważne jest jak najszybsze osiągnięcie porozumienia. Chociaż nie spełnia ona maksymalnych aspiracji Albanii, stanowi początek historycznego zakrętu. Najważniejsze jest to, że Serbska policja opuści Kosowo. Społeczność międzynarodowa tworzy zupełnie nowe środowisko od Bośni do Macedonii w celu osiągnięcia bezpieczeństwa regionalnego. Musimy wziąć udział w tym procesie, aby nawet w Kosowie, ale także jako naród jako całość, zyskać czas na konsolidację instytucji i reaktywowanie potencjału.