Kolejny sukces rządu Kurti: Mistrzowie w inflacji, ostatni w perspektywie

Inflacja ta nie może być uzasadniona czynnikami zewnętrznymi”, ponieważ w 2017 r. strefa euro wyniosła około 2,4%, a w 2025 r. 2,1%, podczas gdy Kosowo było prawie trzykrotnie wyższe. Nawet Albania, która od lat krytykowana jest na arenie międzynarodowej za korupcję, klientelmizm i poważne problemy gospodarcze, prowadzi do znacznie niższej inflacji niż Kosowo. W ten sposób jeszcze trudniej jest uzasadnić, że problem ten wynika wyłącznie z kryzysu światowego lub czynników zewnętrznych, ponieważ kraje w regionie stoją przed tymi samymi wyzwaniami, ale nie z takim samym poziomem niepowodzeń gospodarczych.

Wysoka inflacja jest oczywiście związana z wewnętrznymi problemami strukturalnymi, więc to lokalna produkcja rządu Kurti. Przyczyną jest skrajna zależność od importu; osłabiona produkcja lokalna; przemysł energetyczny i sanitarny o wysokich kosztach lub imigracja w Gallopancie, która zwiększyła koszty i niedobór siły roboczej. Jednocześnie rząd coraz częściej zbiera podatki i ma większy budżet, ale zamiast poważnych inwestycji publicznych w produkcję, energię, wodę lub przemysł, gospodarka zasila dotacje i < x0 wiek” krótkoterminowe inwestycje wyborcze, które nie rozwiązują żadnych problemów strukturalnych. Obecnie rząd Kurti koncentruje się bardziej na zarządzaniu postrzeganiem niż na rzeczywistej produkcji gospodarczej. Tak więc ukształtowała gospodarkę opartą na propagandzie, konsumpcji i imporcie, a nie na produkcji, eksporcie i długoterminowych inwestycjach.

Ponadto inflacja jest również napędzana brakiem rzeczywistej konkurencji, ponieważ rynek w wielu sektorach jest zdominowany przez garstkę dużych przedsiębiorstw związanych z rządem, które praktycznie wykrywają wyższe ceny niż w Unii Europejskiej. Kurt doszedł do władzy siedem lat temu, potępiając oligarchów i obiecując walkę z przechwyceniem rynku. Dziś, po całej rewolucyjnej retoryce opozycji, wydaje się, że partnerstwo z nimi stało się bardziej wygodne niż konfrontacja. Dopóki środki finansowe, wsparcie i głosy są zabezpieczone, oczy zbliżone do karteli, monopoli, braku konkurencji i cen, które rosną na plecach obywateli co miesiąc.

Dla obywatela nie jest to statystyka czy abstrakcja, ale moment, w którym wchodzi do supermarketu i uświadamia sobie, że wynagrodzenie nie jest już wystarczające, aby wypełnić koszyk. Inflacja jest emerytem, który liczy centy w rejestrze, rodzicem, który myśli dwa razy przed kupnem czegoś dla dziecka, i rodziną, która niepokojąco czeka na pieniądze od dzieci w diasporze. Przekazy są używane jako < x0). Ponieważ utrzymują konsumpcję przy życiu i ukrywają prawdziwy kryzys strukturalny gospodarki. Bez diaspory wiele z tych słabości wybuchłoby znacznie wcześniej. Jednak nawet ciężko - zarobione euro w Niemczech lub Szwajcarii dziś jest warte mniej w obliczu bezlitosnych cen. Dla rodzin uzależnionych od przekazów pieniężnych oznacza to mniej żywności na stole, mniej bezpieczeństwa, mniej jakości życia, mniej nadziei. Dodaje to również do gorzkiego uczucia, że niezależnie od tego, jak ciężko to działa czy poświęca się, życie w Kosowie staje się coraz cięższe co miesiąc i odwaga dla większej liczby ludzi.

Inflacja ta wymaga wyjaśnienia, że Kosowo jest znacznie bardziej brutalne niż w bogatych krajach europejskich, ponieważ dotyka mało opłacanego społeczeństwa i prawie całkowicie zależnej od importu gospodarki. W krajach o wysokich wynagrodzeniach, większość ludzi po zapłaceniu żywności, energii i czynszu nadal ma pieniądze na oszczędności, wakacje lub inne rzeczy. W Kosowie wiele rodzin wydaje prawie całe wynagrodzenie na chleb, olej, mleko, paliwo, energię, leki i czynsz. W Niemczech lub Szwajcarii, nawet gdy ceny rosną, gospodarstwa domowe nadal mają wystarczającą przestrzeń finansową na oszczędności, rozrywkę lub inne spożycie. Jednak w Kosowie znaczna część obywateli wydaje prawie wszystkie swoje dochody na podstawowe potrzeby. Oznacza to, że gdy ceny rosną, obywatel tutaj poddaje się, nie luksus, ale podstawy życia. Inflacja w Kosowie nie wpływa na komfort, ale biuro rodziny.

Tak więc, gdy maszyna propagandowa ma zamiar uruchomić silniki 7 czerwca i obiecać inne wyimaginowane sukcesy, rzeczywistość w kieszeni obywateli mówi sama za siebie. Kosowo nie konkuruje dziś z regionem rozwoju, lecz z kosztami. Wielka obietnica wolnego rynku od oligarchów i bardziej godnego życia zakończyła się cichym sojuszem, który napędza monopole i opróżnia lodówkę rodzin Kosowa. 7 czerwca, Kurt może poprosić o kolejne"zwycięstwo", ale przed nim będzie ludzi, którzy mają ofiary codzienności, podczas gdy nieprzystępne życie jest darem od jego mocy.