Inflacja 2.0 lub Kurcjańska teoria wskazówki wyborczej

Trzeba jednak przyznać, że Kurt ma prawie brutalną szczerość, by robić rzeczy otwarcie bez szkorbut i taktu. Ponieważ ten pakiet jest nie tylko środkiem ekonomicznym, ale ideologicznym autodensonacją. Jest to moment, kiedy polityka usuwa maskę i publicznie przyznaje, że nawet nie wierzysz w naszą własną narratiwę rozwojową. Jeśli po siedmiu latach retoryki władzy, “transformacja”, patriotyzm ekonomiczny, suwerenność, rewolucja społeczna i cała epicka retoryka dla prawicy “ ”, ostateczne rozwiązanie dla inflacji pozostaje 100 euro na osobę, to problem jest nie tylko ekonomiczny. Problem jest filozoficzny.

Ponieważ poważny rząd zachodni, w obliczu kryzysu gospodarczego, mówi o wydajności, inwestycjach, klimacie biznesowym, konkurencji, reformach strukturalnych, uldze fiskalnej, wzroście produkcji krajowej, eksporcie, energii, technologii, przemyśle i modernizacji administracyjnej. Tutaj mamy coś o wiele bardziej prymitywnego, “na suchą gotówkę, a mózg nie zacumował”. W pewnym sensie jest to najczystsza i bezpośrednia forma mentalności przekupstwa wyborczego. Oprócz tajnej koperty, mamy już patriotyczne przelewy bankowe.

Przypomniało mi to międzynarodową prezentację jego wykładowców z filozofii, że jego rząd był inspirowany normami i sprawiedliwością Kanta, przez utylitaryzm (który nawet oczerniał i przypisywał Mill, chociaż prawdziwym założycielem jest Jeremy Bentham), oraz przez etykę cnót Arystotelesa. Ale zrozumiałe jest, że filozofia jest wymieniana tylko jako intelektualna dekoracja za granicą, aby ukryć całkowicie banalną politykę rządzącą Kosowem. Mówisz o Kant, Mill i Arystoteles, podczas gdy w praktyce jedyną filozofią, która wydaje się mieć zastosowanie jest: “Ile to kosztuje?

Po tym całym akademickim żargonie i nazwiskach filozofów ukrywają to samo wschodnie gówno transakcji. W ten sposób, nie Kananejczyk moralność, ale kurcjański pragmatyzm w postaci zakupy mentalność; nie arystotelijski cnota, ale wschodni prowincjonalny clientyzm; nie dla większość Utylizm, ale wyborczy kalkulacja dla sam i osobisty sąd polityczny kurs.

Ironia staje się jeszcze większa, gdy myślisz, że ten pakiet jest wprowadzany jako polityka “wobec inflacji”. Gdyby inflacja była jakąś mitologią, która obawiała się 100 euro. Jeśli ceny na rynku, rachunki za energię, czynsze, ropa naftowa lub produkty podstawowe nagle powiedzieć: “Wybacz nam bardzo, rząd rozdał paczkę, nic na to nie poradzimy. Ściągamy ogony z siodła.

W rzeczywistości sama potrzeba tego pakietu jest dowodem na to, że inflacja nie została rozwiązana. Wręcz przeciwnie. Jest to pośrednie uznanie, że obywatele nie mogą sobie pozwolić na normalne życie. Więc rząd przyznaje, że siła nabywcza została tak uderzona, że potrzebuje awaryjnego zastrzyku gotówki, aby uniknąć powstania społecznego i wyprodukować trochę emocjonalnego tlenu przed wyborami. Ale największym problemem nie jest nawet 100 euro; ponieważ koniec tej rządzącej partii już niewłaściwie zarządzała miliardami euro bez pozostawiania żadnych oznak jakości usług publicznych i bez budowania jakiejkolwiek infrastruktury, kultury lub prac sportowych.

Problemem jest to, jak wódz widzi obywatela. W normalnej filozofii demokratycznej obywatel postrzegany jest jako osoba o godności, prawach i długoterminowych aspiracjach. Państwo istnieje, aby stworzyć warunki, aby budować swoje życie z pracy, zasługi i perspektywy. W bałkańskiej filozofii klienta, obywatel postrzegany jest jako krótkookresowy konsument polityczny. Istota, która może być tymczasowo rozluźniona subwencjami, przysługami i symbolicznymi płatnościami. Więc nie jest postrzegany jako obywatel, ale jest zredukowany do klientów; nie oferuje rozwoju, to po prostu “, że jesteśmy” i to nie jest ukierunkowane na funkcjonalne gospodarki, ale tylko emocjonalne zarządzanie ubóstwem.

W tym sensie, “Inflacja 2.0” jest prawie manifestem politycznym. Rząd, który zamiast długoterminowych reform wybiera dystrybucję przed wyborami, mówi coś bardzo jasnego: “Nie stworzyliśmy mechanizmów, które stworzyłyby zrównoważony dobrobyt, więc kupujemy trochę publicznych pieniędzy.

A oto wielki cynizm bałkańskiej historii. Ponieważ rozprowadzane pieniądze to nie prywatne pieniądze na próbę Kurta filozofa. To pieniądze obywateli. Więc najpierw państwo bierze z gospodarki poprzez podatki, VAT, excises, cła (które zostały dodane automatycznie ze wzrostu ccmations) z nieproduktywnej gospodarki zależnej od przekazów pieniężnych, a następnie zwraca obywatelom małą część, jak “wspomagane” i oczekuje podziękowania opinii publicznej w polu głosowania 7 czerwca. To prawie jak złodziej kradnący twój portfel, a potem, przed kamerami, odwraca 20 euro od twojego, mówiąc: “Nie mów, że ci nie pomogłem.

Ważną kwestią do przeanalizowania jest również harmonogram; środek ten nie stanowi natychmiastowej odpowiedzi na kryzys, ani też nie stanowi części reformy strukturalnej w ramach wieloletniej strategii gospodarczej mającej na celu zwiększenie łącznego popytu, stymulowanie konsumpcji i stymulowanie wzrostu gospodarczego. Ale tylko w przedwyborczej atmosferze. Oczywiście. Ponieważ na Bałkanach dotacje są przypadkowo podnoszone przed wyborami, przetargi są przypadkowo dodawane przed wyborami, patriotyzm przypadkowo wybudza się przed wyborami, a opieka obywatelska przez przypadek budzi się na tygodnie przed głosowaniem.

W normalnym państwie europejskim obywatel pyta: “Jaką gospodarkę budujesz? ” W prymitywnej części Bałkanów pytanie jest ograniczone do: “Ile dajesz? ”. To największa tragedia kulturowa tego modelu, ponieważ to nie tylko korupcja finansowa, to korupcja moralna i psychologiczna. To stopniowa edukacja społeczeństwa, że polityka nie istnieje, aby budować instytucje, ale do dystrybucji przysług i wskazówek. Nie istnieje możliwość tworzenia możliwości, lecz okresowo wybiórczo dawać jałmużnę w zamian za głosowanie. W rezultacie obywatel nie działa już jako obywatel księgowy, ale jako klient czekający na zwrot płatności.

Dlatego też kraje takie jak Kosowo i Albania utknęły na dziesięciolecia w trwałym okresie transformacji. Ponieważ polityka nie jest mierzona przez autostrady przemysłowe, poważne uniwersytety, eksport technologiczny lub reformy administracyjne, ale przez sezonowe pakiety przetrwania.

Tymczasem młodzi ludzie odchodzą i jest to najbardziej bolesna i cyniczna część całego programu. W miarę jak państwo rozdziela 100 euro na kilka dni entuzjazmu mediów, tysiące młodych ludzi wciąż zastanawia się, jak opuścić kraj. Ponieważ rozumieją oni na plecach, że poważna gospodarka nie jest mierzona przez ile pieniędzy rząd dystrybuuje, ale z iloma możliwościami dobrobytu tworzy bez konieczności łączenia się z rządem. W normalnych krajach ludzka ambicja nie polega na potrzebie państwa, podczas gdy na Bałkanach polityka zapewnia, że obywatele nie mogą żyć bez państwa. To dlatego, że uzależnienie etniczne wytwarza kontrolę, a naturalnie kontrolę wytwarza moc. Ponieważ ekonomicznie niezależny obywatel jest niebezpieczny dla populizmu. Nie jest łatwo kupić, łatwo się bać, i nie oszukany przez sezonowe dotacje.

Pakiety społeczne przed wyborami są tak ważne dla systemu autyzmu. Są to nie tylko kwestie ekonomiczne czy transakcje, ale także rytuał władzy. To sposób, w jaki polityka przypomina raport hierarchiczny: “Masz go, gdy podajemy ci”. A oto ostatni paradoks. Partia, która doszła do władzy, obiecując narodową godność, suwerenność i polityczną emancypację, kończy się na najbardziej banalnym instrumencie starej kultury bałkańskiej; dystrybucji stada przed wyborami.

Ostatecznie, mimo wszystko Kant, Millie / Bentham, Arystoteles, patriotyzm ekonomiczny i rewolucyjna retoryka pozostaje tylko starą filozofią bałkańską i wskazówką elektroniczną. Istnieje siła, która nie wie, jak dobrze budować, dlatego stara się kupić cierpliwość; państwo, które nie produkuje perspektywy, dlatego dystrybuuje dobroczynność; i premier mówiący jako niemieccy filozofowie na międzynarodowych konferencjach, ale rządzi jako prowincjonalny biznesmen w najnowszym europejskim handlu orientalnym.