Jaka Republika Albania jest dzisiaj

Tu jest napisane: Ben Bluesi

Bałkany mają tylko republiki parlamentarne, ale nie wszystkie są takie same.

Serbia jest Republiką Wojskową.

To ciągle wymaga konfliktu.

Serbia była kiedyś republiką chłopską i jest to jeden z powodów, dla których Serbowie nie zostali nawróceni na islam.

Podczas okupacji osmańskiej większość serbskich wieśniaków przewodziła hodowcom świń w Europie, a jeśli zostali nawróceni, musieli zrezygnować z pracy, ponieważ Koran zabrania wieprzowiny.

Nie znam serbskiego, ale wierzę, że ci ludzie mają mniej powodów, by przeklinać innych ludzi lub świnie, ponieważ wiele wygrali od tego ukochanego zwierzęcia.

Tymczasem Kosowo jest Republiką Romantyczną.

Nadal nie ma celu gospodarczego, ale ma tylko cele krajowe.

Musi istnieć.

Nadal żyje ze stresem utraty swojego terytorium, a to uniemożliwia jej skupienie się na jej ograniczonych celach handlowych.

Turcja jest prawie republiką religijną.

Religia trzymała wszystkie narody, które tworzą Turcję, a dziś chroni Republikę Turecką, która kilkakrotnie znajdowała się na krawędzi klifu, ale zawsze przetrwała wieszając flagę na szczycie minaretu.

Z kolei Grecja jest Republiką Marine.

Być może największy na świecie, ponieważ dziś jest około 25 procent dóbr świata i jego wielkiej floty, jedyna sztuka praktyczna pozostała z jego starożytności, kiedy cała Grecja została podzielona na kilka małych republik.

A Chorwacja to Republika Niemiecka.

Ustashowie, którzy byli marionetkami Hitlera na Bałkanach, zmusili ją do odejścia od jej liberalnej weneckiej tradycji, zmuszając ją do prowadzenia silnej niemieckiej dyscypliny, której Republika Handlowa nigdy nie mogła zbudować, ale zamiast tego zabiła ich jak najwięcej.

Gdyby jutro doszło do konfliktu w Europie, w każdym razie Chorwacja stałaby w kolejce do Niemiec, a śpiące Ustashes wyciągnęłyby broń przeciwko sąsiadom, Romom i Żydom, którzy kiedyś brutalnie je zniszczyli.

Czarnogóra jest Republiką Turystyczną, ale będąc bardzo małą, nie może odgrywać w regionie istotnej roli.

Ta Republika na morzu jest cały czas zagrożona między prądami prozachodnimi i prolądowymi, więc bycie małą łodzią łatwo się kołysze i może nagle zatopić.

Tymczasem Macedonia jest Republiką Plastyczną.

Znaleziona pomiędzy Grecją, Bułgarią, Albanią i Serbią przypomina kanapkę, która zawsze przybiera formę chleba wokół niej.

Ze względu na presję, która pochodzi z zagranicy, Macedonia od czasu do czasu zmienia swoją nazwę, a następnie konstytucję, i nie jest dziwne w przyszłości opuścić terytoria, jeśli wymaga tego siła.

Gdyby Albania nie zachowywała się jak Republika Handlowa, która nie dba o to, co będzie dalej, z łatwością rozpaliłaby 30% mieszkańców Macedonii, by zmienić mapę na ten plastikowy stan.

Co z nas za republika?

Jakiś czas temu napisałem, że w ostatnich latach Albania przyjmuje formę Republiki Handlu, która nie jest zła, nawet bardzo dobra.

Im więcej czytam historie, tym bardziej wierzę, że jest to nasz cel od czasu, gdy rzymskie statki przybyły do naszych wybrzeży, by zaopatrzyć nas w żywność.

Ahmet Zogu jako pierwszy uświadomił sobie, że Albania może funkcjonować jako Republika Handlu.

Król Zog prawdopodobnie nie wiedział, co robi, ale jego potrzeba wyjścia z Bałkanów i Orientu, i być kierowany przez morze było widoczne uporczywe i celowe.

Ptak otworzył kraj dla Żydów, usunął plasterki, wzmocnił walutę, zajął się najlepszymi włoskimi architektami tego czasu, stworzył wykwalifikowany rejestr handlowy, otworzył rynek, zbudował bank, oddał ziemię na inwestycje i dał wiele ustępstw cudzoziemcom.

Pieniądze i energia, które Zogu wydał na splendor, sławę, fotografię, glamour małżeństwo, ubrania i samochody, potrzeba, aby złapać wiadomości w międzynarodowej prasie, więcej niż oko - łapanie obsesji, był sposobem, aby uczynić go bardziej atrakcyjnym do naiwnego projektu Republiki Handlu, że miał na głowie, nie będąc w stanie sformułować.

Gdyby albańska gospodarka anemiczna mu pomogła i II wojna światowa nie przyniosła nam komunizmu jako nagrody za 500 lat niepowodzenia, być może Zogu zbudowałby Albańską Republikę Handlu 100 lat temu.

Gdyby było więcej czasu, Ahmet Zogu oddałby wielką przysługę krajowi, niszcząc Partię Komunistyczną, tak jak przedtem i po niej wszystkie kraje Zachodu metodami półdemokratycznymi.

Ale w 1939 roku Europa zabiła Republikę Handlową Ahmet Zogu i przejęła ją przez wojsko.

Europejscy żołnierze zabili naszą pierwszą Republikę Handlową w kołysce, właśnie weszliśmy w drugą.

Ale czym jest Republika Handlu?

Głównym celem Republiki Handlu jest świecenie, ponieważ czasami wydaje się myśleć więcej o cudzoziemcach niż o miejscowych.

Republika Handlu chce być pełnoetatową, luksusową virine, awangardą w budownictwie kulturalnym i organizacji, w wspaniałych szczytach, tolerancją wszystkich ras, ze wszystkimi narodami, zwłaszcza ze wszystkimi religiami, humbem, wolną strefą dla malarzy, artystów, architektów, dla startupów, miejscem pełnym festiwali i koncertów w każdym sezonie, uwodzicielami tych, którzy robią trendy na rynkach międzynarodowych, którzy odwiedzają go często z morza i z powietrza, szukając ziemi dla siebie, biznesu lub biznesu.

Ale żeby być Republiką Handlu, musisz spełnić pewien warunek.

Musisz mieć morze.

Jednakże nie wszyscy, którzy posiadają morze, mogą stać się Republiką Handlu.

Liban był republiką handlową, ale Izrael jest taki sam jak Liban i nigdy nie będzie Republiką Handlu.

Arabia Saudyjska ma więcej morza niż Dubaj, ale nigdy nie będzie Republiką Handlu, ponieważ ma bardzo produktywny profil.

Produkuje olej i nie ma klasy.

Dubaj prawie nic nie produkuje.

Służy tylko, hosta niskich inwestorów podatkowych, buduje introspektywy, gwarantuje oszczędności, nie pyta, gdzie można zarobić pieniądze, sprzedaje luksus, niezapomniane wakacje, i fantastyczne kontakty biznesowe, sztuki i sportu.

Republika Handlu opiera rozwój gospodarczy na handlu, a nie produkcji, więc posiadają silną walutę, ponieważ jej kupcy chcą kupić tanio za granicą, towary, które sprzedają cudzoziemcom, którzy przyjeżdżają i odwiedzają swoją Republikę.

Republika Handlu posiada podatki niższe od wszystkich swoich sąsiadów, aby wziąć ich pieniądze.

Republiki handlowe nie mają religii.

Nie są już produktem europejskim i nie są chrześcijanami, jak kiedyś.

Mogą być Azjatami jak Singapur, mogą być łacinami jak Panama, mogą być muzułmanami jak Liban i Dubaj, więc mogą być Bałkanami jak Albania.

Republiki handlowe nie są uwarunkowane formą reżimu.

Hongkong jest częścią niedemokratycznego kraju, takiego jak Chiny.

Dubaj jest monarchą i wcale nie jest republiką.

Tam ludzie nie głosują na tych, którzy rządzą.

Tak więc demokracja niekoniecznie jest warunkiem dla Republiki Handlu, ale w przeciwnym razie bezpieczeństwo jest warunkiem kluczowym.

Wymieniając te elementy, wydaje się, że mówimy trochę o Albanii.

Albania prawie nie produkuje, a podatki nie są zbyt wysokie.

Buduje, gotuje, kupuje i sprzedaje.

Wraz z betonem, historią, słońcem, wodą, górami i naczyniami jest jego największe bogactwo.

Albania ma dziś najsilniejszą walutę w historii, być może od czasów Królestwa 100 lat temu, co sprzyja kupującym handlowcom, bardziej niż producentom, których sprzedają, a polityka ta wydaje się celowa.

Albania inwestuje wiele w turystykę, transport i jest bardzo otwartym krajem dla zagranicznych turystów, pracowników fizycznych lub biznesmenów ze wszystkich części świata.

Albania buduje wiele, być może więcej niż ktokolwiek w Europie, i bierze pod uwagę wielkość i populację, którą postrzega się, by budować dla cudzoziemców, którzy mogą przyjść jutro.

Z drugiej strony szybko zostawia konflikty ze swoimi sąsiadami, nawet jeśli wydaje się, że interesy Albańczyków mieszkających w innych krajach są ignorowane w imieniu ich interesów handlowych.

Otwarte Bałkany są ilustracją.

Chociaż Kosowo było wściekłe, że otwarte Bałkany naruszają jego interesy, Albania ponownie nie wycofała się i nie podpisała się wraz z Serbią i Macedonią, aby otworzyć granice i zmniejszyć przepływ towarów, typowy gest republiki handlowej, która opodatkowuje mniej mąki i więcej krwi, ponieważ pierwsza jest sprzedawana, a druga nie.

Dziś dubajski biznesmen dla Albanii ma większe znaczenie niż cały serbski rząd.

Autobus turystyczny z Anglii ma większą wagę niż każdy szaleniec w Bośni.

Grupa Chińczyków w kawiarniach Tirana przynosi więcej dochodów niż miasto z Kosowa, a to, co Bułgaria myśli o integracji Albanii, nie czyni nic więcej, w przeciwieństwie do 30 lat temu, kiedy bułgarska wizyta przebrana była ogólnokrajowym wydarzeniem obchodzonym na bulwarze.

Teraz Albańska Republika Handlu widzi tylko swoje kieszenie.

Jest to agresywnie samolubna Republika i dlatego musi być nadal.

Niedawny konflikt z Grecją był również konfliktem republiki handlowej, która prowadzi spory z inną Republiką Handlu.

Kłótnia o Himara 's Together miała miejsce nie z powodu przyczyn nacjonalistycznych, ale z przyczyn gospodarczych i handlowych.

Albania nie mogła zaakceptować, że pozwolenie na hotele, plaże i herzlony zostało określone przez rywalizującą Republikę Morską i jest poprawne.

Gdyby Himara była w Malakaster lub Debar, nie doszłoby do konfliktu z Grecją.

W związku z tym Albania działała nie jako Republika Nacjonalistyczna, lecz jako Republika Handlu.

Stanowczo broniła ona, wraz z policją i sądami, swojego morza - w pewnym sensie, swojej gospodarki, idąc za zasadą, że prawo rejońskie - prawa państwa - przygotowuje się do praw człowieka.

Ale jeśli Albańska Republika Handlu ma ryzyko, to pochodzi z Europy.

Europa zawsze jest przeciwko republikom handlowym.

Francja, Napoleon, po raz pierwszy zniszczyli wspaniałą Republikę Wenecką. Następnie Włochy połączyły się, zbierając szczątki wszystkich swoich republik handlowych, w tym Wenecji, Genui, Pizy i Neapolu.

Wkrótce Niemcy zjednoczyły się, co z powodzeniem zniszczyło republiki handlowe Amsterdamu, Antwerpii i Hamburga.

W ostatnich latach Unia Europejska z powodzeniem zniszczyła pozostałe republiki handlowe Malty i Cypru.

Ten ostatni otrzymał wszystkie oszczędności ponad 100000 dolarów w jedną noc, co jest jednym z najokrutniejszych działań finansowych w nowoczesnej historii.

I pomyśleć, że zrobił to twierdząc, że uratuje Cypr przed bankructwem.

Było to oczywiście kłamstwo wymyślone przez chciwą niemiecką nienawiść, która zapobiega nadmiernym swobodom finansowym.

Prawdziwym celem było wyeliminowanie modelu gospodarczego Cypru, którego banki zbierały pieniądze z całego świata bez pytania, jakie paszporty masz.

Właśnie zaczęliśmy negocjacje z Europą, a jej głównym wnioskiem jest skrajna formalizacja, ścisła kontrola rynku, banki i dochody.

Dla albańskich imigrantów łatwiej jest przenieść oszczędności na Tajwan niż sprowadzić je do Albanii.

Europa nie pozwala im, bo uważa, że banki są sejfem, kluczem, który zawsze ma.

Ale kiedy skończymy negocjacje, na pięć lat, na pewno Europa nie będzie tym, czym jest dzisiaj.

Pojawiają się nowe siły polityczne, które będą dążyły do zmiany tego modelu gospodarczego poprzez nadanie państwom członkowskim nieco większej władzy.

Europa zrozumie, że jej przedmieścia nie mogą zachowywać się jak solidna północ.

Tu jest więcej słońca, ludzie ubierają się w lekkie ubrania, a zapach morza wylatuje pieniądze z ich kieszeni.

Albania była historycznie pomiędzy Wschodem a Zachodem, a ten rodzaj humbu może funkcjonować w przyszłości, podobnie jak w rogu, a raczej jako głowa większej wolności finansowej.

Dlatego myślę, że tym razem może nam się poszczęści.

Możemy cieszyć się naszą Republiką Handlu na kilka lat, ponieważ, jak mówią starzy marynarze, wiatr wygląda na ciemny i może wepchnąć nasz statek w spokojne wody.