Kosowo w kryzysie gospodarczym: czas stawić czoła prawdzie

Jest napisane: Arianian Koci

Siła i zdolność mieszkańców tego kraju są w Kosowie szeroko powiedziane. Racja: Ten kraj posiada energię, talent, zasoby i młodzież, która może zbudować najbardziej dynamiczną gospodarkę regionu. Ale ta energia nie jest aktywowana optymistycznymi oświadczeniami czy kreatywną interpretacją statystyk.

Potencjał ludzki z młodzieżą jako głównym filarem jest uwalniany z wizją polityczną, wiedzą zawodową i środowiskiem, w którym obywatele i inwestorzy czują się chronieni, szanowani i doceniani.

Dziś, niestety, energia ta pozostaje zamknięta, zgromadzona i nikt nie jest w stanie jej uwolnić.

Kryzys jest prawdziwy, a obywatel czuje to każdego dnia.

Nie potrzeba dużej wiedzy ekonomicznej, aby Kosowo przeżyło głęboki kryzys.
Ceny idą w górę. Wynagrodzenia utknęły. Inwestorzy nie chcą przyjść, niektórzy wyjeżdżają. Młodzi ludzie opuszczają kraj w alarmującym tempie. Przedsiębiorstwa kurczą się, produkcja ledwo istnieje, eksport pozostaje symboliczny.

Ten kryzys nie jest abstrakcyjny; czuje się na rynku, przy stole rodzinnym, na rachunkach miesięcznych. A jeszcze poważniej: Brak nadziei.

W tej sytuacji przedstawiono wysiłki mające na celu usatysfakcjonowanie rzeczywistości interpretacją statystyk, które nikomu nie służą. Kiedy prawda jest zastąpiona iluzjami, orientacja całego społeczeństwa zostaje utracona.

Fakty są jasne pomimo propagandy.

Społeczeństwo musi być powiedziane prawdę: dane, które zostały rozpowszechnione w ostatnich dniach dla naszej gospodarki, nie pasują do danych MFW. Według Światowej Perspektywy Gospodarczej (kwiecień 2025 r.) wzrost gospodarczy w 2017 r. wyniósł 4,4% i przewiduje się, że w tym roku spadnie do 3,9%.

Nawet te dane liczbowe, które wydają się być < x0- dodatnie”, są niewystarczające dla tak niskiej gospodarki. Jeśli jako państwo dążymy do złapania i opuszczenia sąsiedztwa, jeśli chcemy stać się prawdziwym krajem rozwiniętym, nasz wzrost powinien wynosić co najmniej 10% rocznie, a to wymaga transformacji, a nie retoryki.

Z drugiej strony porównania z Niemcami są brutto; niektórzy zdecydowali się porównać Kosowo z tym państwem poprzez jedną liczbę wzrostu.

Nie zapominajmy: Niemcy mają gospodarkę 420 razy większą, PKB na mieszkańca osiem razy większą, a eksport 1500 razy większy niż Kosowo.

Takie porównanie nie jest argumentem. To oszustwo.

Nasze wyzwanie nie jest statystyczne. Jest strukturalna.

Problemem Kosowa nie jest wzrost o 4%. Problem w tym, że:
Nie mamy produkcji.
Nie mamy przemysłu.
Nie eksportujemy,
Nie mamy ochrony prawnej.
Nie mamy politycznej stabilności,
Nie mamy polityki promującej przedsiębiorczość i kapitał.

Ponadto nasza gospodarka nie tworzy stabilnych miejsc pracy. Nie podnoszę standardu życia. Nie powstrzymam wygnania młodzieży. I niestety charakteryzuje się ona przepływem lub odejściem inwestycji z Kosowa.

Zamiast iluzji, polityka musi stworzyć przestrzeń dla ludzi, którzy mogą uwolnić potencjał Kosowa.

Kosowo nie rozwinie się z deklarowanym potencjałem polityków. Żaden polityk nie rozwija kraju tylko z własnymi ambicjami. Kosowo będzie się rozwijać tylko wtedy, gdy nasi przywódcy doprowadzą do tego, że postawi odpowiednich ludzi w szeregu: profesjonalistów, wizjonerów i niegodziwców, którzy mogą się uwolnić, ale także stymulują skromny potencjał tego kraju.

Dlatego też takie wybory nie powinny być rasą obietnic. To pewnie wyścigi drużynowe. Konsekwentna rasa. Wyścig wzrokowy.

Wiara jest walutą, której dziś brakuje Kosowo

Żaden kraj nie posuwa się naprzód bez wiary. Żadna reforma nie działa bez wiary. Żadna gospodarka nie ożywia się bez wiary w instytucje, sprawiedliwość i przyszłość kraju.

Historia każdego udanego kraju świadczy o prostej rzeczy: Rozwój rozpoczyna się tylko wtedy, gdy obywatel uważa, że warto zostać.

A dziś naszym największym wyzwaniem nie jest wzrost. Chodzi o to: nawrócić wiarę obywateli.

Dopiero wtedy Kosowo zaczyna iść naprzód.