Modlitwa za opozycję w przeddzień upadku republiki

Republika w rękach premiera i prezydent, który jeszcze nie został wybrany, pokazują, że jesteśmy na skraju zamierzonego upadku i opozycji, którą widzi.

Pisze: Baton Haxhiu

Przekazałam konferencję prasową Albina Kurta, a później przeczytałam status jednego z jego cichych rzeczników na Instagramie, który zawsze poprzedza swoje decyzje zmęczonymi morałami i długimi zwrotami dotyczącymi wykroczeń.

Obydwa, na swój sposób, dostarczyły tego samego przesłania, że kryzys jest narzędziem, a nie problemem. Takie zasady można łamać, dopóki moc przetrwa.

I kiedy usłyszałem, jak Kurt mówi do ludzkiego tonu o stanie jako jego własności, zdałem sobie sprawę, że to, co się dzieje, nie jest już debatą polityczną, ale przygotowaniem umyślnego upadku.

Memley, Lumir, Ramush, Fatmir, to pismo jest dla was. Może nawet nie zaczynasz, ale próbuję ci powiedzieć, co mnie martwi. Moim życzeniem jest popełnienie błędu, a wszystko co piszę, to nie dzieje się w złym śnie.

Piszę to, bo tylko ty możesz powstrzymać stan przed upadkiem, który się zbliża.

Widzę, że milczysz, jakbyś czekał, aż kryzys się zamknie, jakbyś oglądał bałagan, który nie jest twój.

Ale to nie jest gra polityczna. To instytucjonalny upadek. A jeśli nie przeanalizujesz dziś kryzysu, jutro odziedziczysz go jako historyczną winę.

Przed wami chwila, która decyduje nie tylko o przyszłości opozycji, ale i republiki.

Ponieważ na tym etapie bezczynność to uczestnictwo.

Nie możesz powiedzieć, że nie jesteś stroną, ponieważ nie budując rozwiązania, pozwalasz Vetevendosje i innym obalić państwo.

W historii nowych krajów, są czasy, kiedy milczenie tych, którzy mogą mówić jest bardziej niebezpieczne niż działania tych, którzy niszczą.

Nie piszę dziś do władzy, ponieważ on podjął decyzję, aby sprowadzić ziemię do ruiny, aby przetrwać samodzielnie.

Zaadresowałem ten list do opozycji, ponieważ tylko ona może powstrzymać upadek państwa w fazie, która może być wkrótce nazywana kryzysem, ale załamuje się.

Nieuformowanie rządu to nie tylko brak liczby w Zgromadzeniu. Jest to brak moralności politycznej, brak kultury demokratycznej i brak zdolności zrozumienia, że dialog nie jest słabością, lecz fundamentem państwa parlamentarnego.

Albin Kurti i jego krąg zamienili konsensus w zniewagi, porozumienie w grzech, a współpracę w zdradę.

To, co stało się w Izbie, to nie tylko nieudana sesja, to X-ray umysłu, który zmienia ideę stanu.

Opozycja musi zrozumieć, że ten kryzys nie jest już jego, ale republikę. Jeśli traktujesz go jak kolejną grę, stanie się częścią scenariusza, który starannie myślał i związany z zawaleniem systemu od wewnątrz.

Pierwszy scenariusz to to, co wydaje się najbardziej niewinne i odbywa wybory w grudniu, lub w styczniu najdłuższa wersja, odracza konstytucję do końca lutego.

W tym momencie kraj znajdzie się w kolizjach trzech kryzysów, a wszystkie są poważne. Pierwszym jest kryzys konstytucyjny, drugim jest kryzys gospodarczy, a trzecim demokratyczny.

Wyjaśnijmy to po kolei.

Zgodnie z Konstytucją (może się mylić) Prezydent musi zostać wybrany na 30 dni przed wygaśnięciem nakazu. Odpowiada to końcowi lutego i początkowi marca 2026 r.

Jeśli nie zostanie osiągnięte porozumienie polityczne w sprawie wyboru organów konstytucji, proces zakończy się automatycznym rozwiązaniem. Zgromadzenie wraca do domu, a obecny rząd pozostaje na stanowisku.

Ale jeśli Kurti uda się zabezpieczyć 41 zastępców i utrzymać ich z dala od sali podczas głosowania prezydenta, to Kosowo wejdzie w fazę neutralności konstytucyjnej, co nie oznacza ani nowego rządu, ani nowego prezydenta, ani demokratycznej kontroli.

W tym momencie państwo pozostaje w rękach zasiedziałego rządu i urzędującej prezydencji.

W marcu Albulen Haxhiu przejmuje urząd prezydenta, ponieważ znaki mówią, że będą rezygnacje, które Dimal Basha ma dać.

Tak więc Kurt będzie miał zarówno rząd, jak i prezydencję i sparaliżowane Zgromadzenie w swoich rękach. Oznacza to władzę absolutną przekraczającą wszelkie granice instytucjonalne.

Nie jest to już polityka, lecz łagodna forma zamachu stanu, który znajduje się pod nazwą prawa i pod cieniem demokracji.

Drugi scenariusz jest ekonomiczny i destrukcyjny w fundamencie.

Obecny rząd nie może zaproponować nowego budżetu, natomiast stary Parlament nie może go zatwierdzić.

Bez komisji parlamentarnych i bez większości funkcjonalnej debata budżetowa staje się niemożliwa.

1 marca 2026 roku Kosowo wejdzie w absurdalną rzeczywistość, która oznacza brak budżetu, pensji, emerytur, opłat dla wykonawców państwowych.

Po 28 lutego stan wprowadzi “shu- down < x1 finansowe > i paraliż, który wpłynie na każdego obywatela, każdego biznesu i każdej rodziny.

Po raz pierwszy w historii Kosowa instytucje zostaną powstrzymane nie z powodu braku funduszy, ale z powodu braku zarządzania.

Konsekwencje będą podobne do kryzysu w Albanii w 1997 roku, że jeśli masz wspomnienia, nastąpił upadek systemu gospodarczego, upadłość przedsiębiorstw, spadek zaufania publicznego i ożywienie strachu jako państwa społecznego.

Wszystko to nie jest przypadkiem, ale częścią relacji politycznej człowieka, który wie, że kryzys jest najbardziej żyznym terenem populizmu i Kurta i jego trzeciej Republiki.

Trzeci scenariusz jest najbardziej niebezpieczny, ponieważ jest w kamizelce “powód”.

W najbliższych tygodniach pojawią się głosy, które powiedzą, że “dobrze jest głosować nad budżetem, nawet w tym Parlamencie, po prostu nie zatrzymując życia gospodarczego”.

Będą mówić spokojnym tonem, jako ludzie “mierzący”, którzy głoszą ostrożność podczas naruszania konstytucji.

Jeden z nich, znany z długich pism i moralności politycznej i z pewnym statusem na Instagramie, przedstawi to jako akt odpowiedzialności narodowej.

Jest on najbardziej skromnym rzecznikiem władzy, rzecznikiem przemawiającym w milczeniu, który legitymizuje wszelkie naruszenia ze słowem “powód”.

Właściwie, to najbardziej niebezpieczna postać, ponieważ to ta, która sprzedaje złe uczynki jako mądrość, która maskuje anarchię tonem racjonalności.

Ale moment, w którym kraj zgadza się na naruszenie Konstytucji w imieniu wspólnego dobra “, to moment, w którym przestaje istnieć jako demokracja.

To tam państwo jest oddzielone od swojej osobistej mocy. Tam oddzielają narody, które przeżywają od tych, którzy tracą swoje znaczenie.

Czwarty scenariusz to ratowanie i jak na ironię, tylko on chce Kurta i jego obecną moc.

Wymaga to rządu technicznego wychodzącego z opozycji bez żadnej nazwy partii, który miałby tylko kilka ważnych zadań, takich jak przyjęcie nowego budżetu, zwiększenie płac i systemów społecznych w celu złagodzenia kryzysu, ożywienie obiegu finansowego i koordynacja z sojusznikami członkostwa Kosowa w Radzie Europy.

Każdy w opozycji, kto dziś postrzega to jako post - możliwość stylu, a nie zadanie zbawienia, staje się współautorem Kurti.

Dziś to nie on kieruje rządem, ale czy konstytucja przetrwa.

To nie jest konkurs polityczny, to moralny moment.

Ramush, Lumir, Fatmir i Memley również chcieli powiedzieć, co jest już skazaniem i doświadczeniem czasu.

Państwa padają nie tylko od obcego wroga, ale także od braku wewnętrznej odpowiedzialności.

Kosowo nie znajduje się dziś w kryzysie władzy, lecz w kryzysie sumienia.

Jeżeli opozycja będzie milczeć, wkrótce obudzimy się w kraju, w którym urzęduje premier, w którym urzęduje prezydent, a Parlament nie ma obowiązków.

Miejsce, które nie będzie pamiętać nawet kryzysu, który go tu sprowadził.

Teraz jest czas rozsądku, nie ambicji.

Czas, kiedy obwinia się o milczenie i działanie staje się obowiązkiem.

Jeśli dziś opozycja nie podejmie działań, wkrótce będziemy mówić o Kosowie jako o państwie, które miało demokrację, a nie o takim, jakim jest.