Θέλει λόγια για νεράιδες.

Λέει: Liridona Sijarina

Είδα μια δήλωση να απομακρύνεται από τη Ζάνα με τον τίτλο"Η Αλβανική “Γκραθ,"που έχει βιωθεί από τους Σέρβους, ήταν προ-Ift3 Αλβανών”. Ο τίτλος δεν φαίνεται να είναι ακριβώς σαν τον τρόπο που ένα από τα πάνελ αρθρώνεται σε αυτό το βλέμμα, αλλά, από τα συγκλονιστικά αποτελέσματα, λαμβάνεται από τα άρθρα τους σε μια πρόταση που στοχεύει στην κινητοποίηση της προσοχής μέσω σοκ. Από τη στιγμή που οι συντακτικές πολιτικές της εκπομπής, θεωρούν σωστό να έχουν μια φλεγμονώδη προσέγγιση, δεν έχετε μόνο προφορικές δηλώσεις, αλλά το απόσπασμα ως αναφορά σε αυτές. Τέλος πάντων, ντρέπομαι.

Είναι τρομερό να βλέπουμε μια τέτοια εξίσωση μιας πολιτικής χρηματοδοτούμενης από το κράτος γενοκτονίας της Σερβίας που έχει χρησιμοποιήσει τη σεξουαλική βία ως μέσο πολέμου μέσω του οποίου θέλει να είμαστε λαός, με τη σεξουαλική βία που επιβάλλεται σε κορίτσια και γυναίκες. Η σεξουαλική βία είναι μια από τις πιο μοχθηρές μορφές κακοποίησης που αποδίδονται σε κορίτσια και γυναίκες στο Κοσσυφοπέδιο. Ως εκ τούτου, υπάρχει μια από τις μεγαλύτερες ανησυχίες του φεμινιστικού κινήματος του Κοσσυφοπεδίου εδώ και χρόνια. Οι φεμινίστριες, όπου εγώ και εγώ θεωρούμε αυτή τη βία ως μια συστημική εκδήλωση του πατριαρχισμού που ελέγχει και υποτάσσει τις γυναίκες. Ως εκ τούτου, η κριτική παραμένει και συχνά επικεντρώνεται στο εθνικό και κοινωνικό επίπεδο. Ναι, ακόμα και όταν παρουσιάζεται ως απόλυτη κριτική, είναι ευαίσθητο να γνωρίζουμε την ικανότητα αξιολόγησης που ιστορικά είχε ο πατριαρχισμός στην οικοδόμηση σωμάτων και γυναικείων όντων όπως οι <x0-> άνθρωποι της δεύτερης τάξης” κατά καιρούς, ακόμη και την ιδιοκτησία των ανδρών. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί μια εκδήλωση σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών να ταυτιστεί με μια καλά οργανωμένη, οικονομική και καταστροφική πολιτική. Τόσο πολύ λιγότερο μια άρθρωση όπως αυτή θα εφευρέθηκε ως ανάλυση φύλου που προσπαθεί να οικοδομήσει κοινωνική κριτική για τον πατριαρχισμό. Τέτοια άρθρωση πρέπει να διαβάζεται μόνο σαν μια επίδειξη κοινοτυπίας που μπορεί να πάρει αγκαλιές ως αιτία, και ως τέτοια θα πρέπει να είναι εναντίον της.

Ωστόσο, η μαζική δήλωση δεν θα πρέπει να θεωρείται μοναδική, αλλά το πλαίσιο υποδηλώνει πώς αποδεικνύεται. Αυτό που τους κάνει πιο προβληματικούς είναι ότι αυτή η άρθρωση δεν έρχεται στο κενό, αλλά στην πραγματικότητα έρχεται ως το πρότυπο που αυτή η εκπομπή έχει θέσει στη δημόσια επικοινωνία. Ενώ δεν προφέρεται και πωλεί “feministing” ως στόχος που εμφανίζεται λίγο ως ένας κουραστικός των λέξεων που προσποιούνται ότι πηγαίνουν προς το άλλο, που δείχνουν, όποτε παίρνει μπροστά, εκτελεί “τύπο” και “cutbacking” ως βασική στρατηγική μέσω της οποίας προσπαθείτε να το κάνετε. Έτσι, η ίδια μεθοδολογία των πρώτων χρόνων μου δείχνει ότι συνδέει τους άνδρες που βγαίνουν έξω για να πιούν καφέ, οι βίαιοι μουσουλμάνοι παίρνουν τα σκατά τους στο μάτι ενός δύο ανδρών.

Το κύριο πρόβλημά μου με τους Ζάνα έγκειται στην κατάχρηση και συνεργασία του κινήματος και της φεμινιστικής αιτίας και της κοπριάς. Το μάρκετινγκ κάθε λογικής, αίσθησης δικαιοσύνης, επιχειρηματολογίας ή ιδεολογίας για αριθμούς και οφέλη είναι απογοητευτικό. Σε αυτήν, κάθε φυσική θεωρία και προσπάθεια γίνεται παγίδα με μητρική γλώσσα. Αυτές οι γυναίκες “bos” που χρωματίζουν το καπάκι στην ελευθέρωση, καλύπτουν κάποιο “ριζικισμό “) “ότι το softium” ότι το saumen είχε πέσει στο σύρμα ως Shumatith Firestone, πάρει το “me tabbu” και να τους βάλει στο τραπέζι για να αδειάσει από το σύνολο του περιεχομένου και μεταμορφωτική ικανότητα που θα μπορούσε να έχει δοθεί δημόσια ομιλία για ίσα ζητήματα. Σκηνοθεσία από αυτή τη λογική που φαίνεται να προσπαθεί να υπογραμμίσει τη δημόσια επικοινωνία ως μεγαλομανή λέγοντας ότι “ato/a toll <xx7>, το εμπόριο που βγαίνει από αυτό, εργάζονται σκληρά με τις εκλείψεις όλη τη φεμινιστική δουλειά που έχει γίνει μέχρι στιγμής ότι αν είχατε έναν μόνο καλύτερο φίλο, θα μπορούσατε να το κάνετε για τις γυναίκες και άλλα θέματα για να εκτυπώσετε.

Επιπλέον, το αποτέλεσμα που παράγει αυτή η εκπομπή είναι ότι τα δικαιώματα των κορασίδων, των γυναικών και άλλων ομάδων είναι πιο ευάλωτα στις απόψεις, τις διαθέσεις και τις απολαύσεις προς όφελος των ανθρώπων. Με αυτή τη μέθοδο της μέτριας κατάχρησης “της ποικιλομορφίας των απόψεων”, αυτή η εκπομπή λειτουργεί αδιακρίτως ότι με την αποσύνδεση μιας κανονιστικής πολιτικής δικαιωμάτων, για την αντιμετώπιση της δυναμικής της εξουσίας, τα στρατεύματα των γυναικών έχουν την αιτία ως προτίμηση και θέμα προσωπικής γνώμης. Το Bazaar που βασίζεται σε αυτό κοστίζει πολύ. Η ιδέα ότι το να είσαι γυναίκα, αδερφή και άλλες ευάλωτες ομάδες δεν είναι ακόμη θέμα γνώμης. Δεν μπορώ να μιλήσω για ανθρώπινα δικαιώματα, να τους πω ότι μιλάς για ένα δέντρο που αρέσει σε κάποιον, κάποιος δεν το κάνει. Οι ελιγμοί αυτοί είναι επικίνδυνοι για το πλαίσιο και την πολιτική εποχή κατά την οποία αυτό το είδος λόγου αναδύεται στην τηλεόραση.

Επίσημα, αυτή η εκπομπή δεν είναι ούτε φεμινίστρια ούτε εκπαιδευτική, ούτε απελευθερωτής. Μια άλλη εταιρεία που ωφελεί τους καπιταλιστές, βρίσκει τον σκοπό μας και τον μετατρέπει σε αγαθά που τον πωλούν στην αγορά, με όση χορηγία μπορεί να πάρει.

Στο τέλος, όποιος μπορεί να πει πράγματα σε κάποιον που δεν έχει εξουσία να δείξει τι είναι φεμινιστικό και τι όχι, να μπει σε άλλο άθλημα, παρακαλώ.