Γιατί το Ισραηλινό Κοινοβούλιο εκτίμησε την ομιλία του πρωθυπουργού της Αλβανίας;

Το γεμάτο εκτίμηση χειροκρότημα στο Ισραηλινό Κοινοβούλιο, με το όνομα Kneset, δεν είναι συνηθισμένο, ειδικά όταν ένας πρωθυπουργός μιας μικρής βαλκανικής χώρας μεταφέρεται στον ομιλητή. Δεν παρέχονται για διπλωματική αλληλογραφία, ούτε για διατυπώσεις πρωτοκόλλου. Το χειροκρότημα για τον Έντι Ράμα σήμερα ήταν πολιτικό, ηθικό και ιστορικό. Και γι' αυτό είχαν βάρος.

Η περιοχή έχει ακούσει δεκάδες ομιλίες ηγετών του κόσμου. Τα περισσότερα από αυτά είναι γεμάτα με τυπικούς τύπους, ασφαλείς φράσεις και άσφαιρες λέξεις. Ο Ράμα επέλεξε να μην διαβάσει ένα στείρο διπλωματικό κείμενο αλλά να μιλήσει ταυτόχρονα σε ανθρώπινες και πολιτικές γλώσσες.

Δεν προσπάθησε να ικανοποιήσει την αίθουσα με πρόθυμες φράσεις. Της μίλησε ειλικρινά. Και η Κέστι διακρίνει αμέσως την ειλικρίνεια από τη μηχανική διπλωματία.

Ο Ράμα μίλησε, όχι από τη θέση της εξουσίας, αλλά από τη θέση της ιστορικής δικαιοσύνης. Έφερε στην Κνεσέτ μια αλήθεια που το Ισραήλ γνωρίζει πολύ καλά: ότι η Αλβανία ήταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου οι Εβραίοι όχι μόνο προστατεύονταν αλλά αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος!

Αυτή η ιστορία χρησιμοποιήθηκε, όχι για αυτοεκτίμηση, αλλά για να δείξει ότι υπάρχουν έθνη που, ακόμη και στο απόλυτο σκοτάδι, επέλεξαν μια ανθρώπινη πλευρά. Το μήνυμα αυτό επιβεβαιώθηκε έντονα σε ένα κοινοβούλιο που έχει ιστορική μνήμη ως πυλώνα ταυτότητας.

Όταν ο Ράμα μίλησε για την Αλβανική Διαθήκη, δεν εισήγαγε εξωτική βαλκανική λαογραφία. Εξήγησε έναν ηθικό κώδικα που έσωσε τις ζωές των Εβραίων. Για μια χώρα που βασίζεται στη μνήμη επιβίωσης, αυτή η έννοια είναι βαθιά κατανοητή. Η νύφη ήταν κατανοητή, όχι ως λόγια, αλλά ως πράξη. Και όταν η ηθική μετατρέπεται σε ιστορική δράση, κερδίζει παγκόσμιο σεβασμό.

Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας δεν αναφέρθηκε στην τραγωδία, στην ενόργανη οδύνη και δεν μίλησε με ψυχρούς τόνους. Αναγνώρισε το βάρος της Εβραϊκής ιστορίας με γνήσιο σεβασμό και συμπάθεια. Στο Κνεσέτ, όπου η μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν είναι ρητορική, αλλά ταυτότητα, η προσέγγιση αυτή εκτιμήθηκε αμέσως. Ο σεβασμός παράγει σεβασμό. Η Αλβανία εμφανίστηκε σε εκείνη την αίθουσα ως ηθικός σύμμαχος, όχι ως πολιτικός δικαιούχος. Ο Ράμα δεν ζήτησε τίποτα. Δεν ζητούσε χάρες, δεν ζητούσε υποστήριξη, δεν ζητούσε πολιτικά δάνεια. Πρόσφερε κάτι πολύ λιγότερο σπάνιο - μια ιστορία ανθρώπινης αφοσίωσης.

Για το Ισραήλ, οι συμμαχίες που μιλούν μόνο όταν είναι βολικές είναι πολλές. Οι φίλοι που μιλούν ακόμη και όταν δεν έχουν πολιτικές υποχρεώσεις είναι λίγοι. Η Αλβανία σήμερα τοποθετήθηκε στη Β ́ κατηγορία. Σε μια περίοδο ακραίας διεθνούς πόλωσης, ο Ράμα δεν χρησιμοποιούσε διαιρετική γλώσσα. Έχτισε μια γέφυρα μεταξύ δύο εθνών, μέσω μνήμης, σεβασμού και αξιών. Αυτή η κοινή γλώσσα είναι σπάνια στην παγκόσμια πολιτική και γι' αυτό χειροκροτήθηκε. Επειδή Κέντι χωρίς αυθεντικότητα, όχι πολιτικό θέατρο

Το χειροκρότημα ήρθε επειδή η ομιλία ήταν αυθεντική. Δεν θεωρήθηκε ως παράσταση για το κοινό του Ισραήλ και της Αλβανίας, αλλά ως μια τίμια πράξη μπροστά σε ένα Κοινοβούλιο που δεν ανέχεται το άδειο θέατρο. Η αυθεντικότητα είναι το ισχυρότερο νόμισμα στην πολιτική, και ο Ράμα το είχε σήμερα.

Ο Έντι Ράμα τον χειροκρότησε επειδή μιλούσε, όχι ως κοινός πολιτικός, αλλά ως εκπρόσωπος ενός έθνους που αποδείχθηκε στις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας.

Το χειροκρότημα δεν αφορούσε τα όμορφα λόγια αλλά το ηθικό βάρος που είχαν. Και σε ένα δωμάτιο όπου η ιστορία δεν ξεχνά ποτέ, αυτό το βάρος δεν περνάει απαρατήρητο.

Σε μια εποχή έντονης έντασης στη Μέση Ανατολή, όπου η λέξη ζυγίζει όσο και το όπλο, ο Ράμα επέλεξε να μιλήσει, όχι ως ένας μικρός ηγέτης που αναζητά διπλωματική επιβίωση, αλλά ως εκπρόσωπος ενός έθνους που έχει γράψει την ιστορία του με ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η επιτροπή δεν άκουσε απλώς τον πρωθυπουργό της Αλβανίας.

Άκουσε τη φωνή μιας χώρας που, ακόμα και όταν ήταν φτωχή και δαιμονισμένη, ποτέ δεν διαπραγματεύτηκε με την ανθρωπότητα. Και πέτυχε να είναι η μόνη χώρα των Ναζί στον κόσμο όπου ο αριθμός των Εβραίων μετά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν μεγαλύτερος από ό, τι στην αρχή. Αυτό δεν είναι λαϊκός μύθος, αλλά διεθνώς αναγνωρισμένο ιστορικό γεγονός.

Πέρα από το συμβολικό λόγο ήταν στρατηγικό βάρος. Ενίσχυσε τις σχέσεις Αλβανίας-Ισραήλ σε μια κρίσιμη στιγμή, αυξάνοντας το διεθνές προφίλ της Αλβανίας, εδραιώνοντας την πολιτική και διπλωματική συνεργασία με το Ισραήλ, ενισχύοντας την εικόνα της Αλβανίας ως αξιόπιστης χώρας σε παγκόσμιο επίπεδο και τοποθετώντας τα Τίρανα ως λογική φωνή σε ευαίσθητες διεθνείς συζητήσεις-Περίσκοπος.