Η Ουκρανία δεν χάνει. Η Ρωσία δεν κερδίζει.

Από Ανν Απλμπάουμ

Σε ένα χωράφι έξω από το Κίεβο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ένα βαν ήταν παρκαρισμένο ύπουλα πίσω από αρκετά δέντρα. Μέσα στο βαν, δεν υπήρχαν καθίσματα επιβατών, μόνο ένα μακρύ τραπέζι, δύο καρέκλες γραφείου, δύο φορητούς υπολογιστές και επιπλέον οθόνες.

Από τις εξωτερικές εμφανίσεις, ήταν μια κινητή βάση κηφήνων -- ένα από τα εκατοντάδες παρόμοια οχήματα που τώρα διανέμονται σε όλη την Ουκρανία.

Είναι επίσης μέρος κάτι πολύ μεγαλύτερου: μιας σειράς τεχνολογικών εξελίξεων που έχουν αλλάξει τον πόλεμο με τη Ρωσία, και ίσως όλους τους πολέμους, για πάντα.

Σε ένα από τα λάπτοπ μου, ένας στρατιώτης μου έδειξε μια θέα από την κορυφή ενός ουκρανικού χωριού που απέχει πάνω από 100 μίλια.

Καθήκον του είναι να εντοπίζει αντικείμενα που πετούν από πάνω του, να διακρίνει τα πουλιά και τις νυχτερίδες από θανατηφόρους ρωσικούς φόβους.

Όταν κοιτάξετε το τελευταίο, ο στρατιώτης στο φορητό υπολογιστή δίπλα του μπορεί να οδηγήσει έναν αναχαίτιση - ένα μικρό drone που μοιάζει με μικροσκοπικό πύραυλο- για να εντοπίσει και να καταστρέψει ρωσικά αεροσκάφη που έρχονται πριν χτυπήσουν τους στόχους τους.

Με την πρώτη ματιά, οι εικόνες στις οθόνες φαίνονται απλές, σαν βιντεοπαιχνίδι. Αλλά αυτή δεν είναι μια επιχείρηση χαμηλής τεχνολογίας.

Οι περικοπές των κηφήνων που ενεργοποιούνται από την τεχνητή νοημοσύνη γίνονται δυνατές από ένα πολύπλοκο δίκτυο συστημάτων ραντάρ, αισθητήρων ήχου, και άλλα εργαλεία που εκατοντάδες μεγάλες και μικρές ουκρανικές τεχνολογικές εταιρείες δημιουργούν και ενημερώνουν κάθε μέρα, χρησιμοποιώντας δεδομένα που λαμβάνονται απευθείας από στρατιώτες σαν αυτούς που συνάντησα. Σχεδόν καμία από αυτές τις εταιρείες δεν υπήρχε πριν από τέσσερα χρόνια. Έχουν αναδειχθεί από μια κοινωνία πολιτών ικανή για τεχνολογία, της οποίας τα μέλη άλλαξαν επάγγελμα ή εστίασαν για να βοηθήσουν στην προστασία της χώρας τους. Γνώρισα διευθυντές ουκρανικών αμυντικών εταιρειών που προέρχονται από οικονομικές υπηρεσίες, αρχιτεκτονική, πολιτική. Γνώρισα ένα άλλο το περασμένο Σαββατοκύριακο που είχε επιστρέψει μόλις εκείνη την ημέρα από την πρώτη γραμμή. Μου είπε ότι το βρίσκει χρήσιμο να μάθει πώς οι στρατιώτες χρησιμοποιούν τα προϊόντα του και πώς μπορούν να βελτιωθούν.

Άλλοι τύποι ομάδων σε όλη τη χώρα συνδέονται επίσης με αυτό το συνεχώς βελτιωμένο πληροφοριακό σύστημα, όχι μόνο τα βαν. Πέρυσι ήμουν σε ένα υπόγειο δωμάτιο στην Ουκρανία, όπου δεκάδες άνθρωποι παρακολουθούσαν εκατοντάδες μίλια της πρώτης γραμμής σε μια σειρά από οθόνες.

Ουκρανός αναλυτής άμυνας Andriy Zagorodnyuk Πες το εσύ. Αυτό το σύστημα των τηλεκατευθυνόμενων, οθόνες, πλοήγηση ενεργοποιημένη από τεχνητή νοημοσύνη, ρομπότ που δοκιμάζονται στη μάχη, και interlocked στρατιώτες <x0).

Η ουκρανική στρατιωτική τεχνολογία έχει εξελιχθεί ραγδαία από τα πρώτα χρόνια του πολέμου. Αλλά μόνο τώρα είναι ξένοι -στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Περσικό Κόλπο, και σίγουρα τη Ρωσία - αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη. Από το 2022, πολλές δημόσιες συζητήσεις για τον πόλεμο, ακόμη και στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, έχουν αγκαλιάσει τη λαϊκή εναλλακτική λύση από τη Russian προπαγάνδα, υποθέτοντας σιωπηλά ότι η Ουκρανία, ανίκανη και οπλισμένη, θα έχανε τελικά. Η ουκρανική βοήθεια ήταν ένας τρόπος για να αποφευχθεί η καταστροφή, τίποτα περισσότερο. Όταν η κυβέρνηση Τραμπ σταμάτησε να στέλνει στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στο Κίεβο το 2025, κάποιοι στην Ουάσινγκτον περίμεναν (και πιθανώς ήθελαν) το τέλος να έρθει σύντομα.

Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι έχουν αποκτήσει χρήματα. Η ουκρανική κοινωνία παρήγαγε μια καθαρή επίγνωση της κατάστασης.

Και όταν ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντιμίρ Ζελένσκι Επίσκεψη στα κράτη του Κόλπου στα τέλη Μαρτίου και υπέγραψε μια σειρά συμφωνιών ασφαλείας, κάτι άλλαξε στη διεθνή τριτογενή. Οι ηγέτες του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Σαουδικής Αραβίας μιλούσαν στην Ουκρανία, όχι επειδή μετάνιωσαν για ένα θύμα πολέμου, αλλά επειδή ήθελαν να αγοράσουν αναχαιτιστές φόβου σαν αυτούς που είδα σε δράση το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Οι Ιρανοί χρησιμοποιούν τις ίδιες τεχνολογίες φόβου με τους Ρώσους, και οι Ουκρανοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα για να την πολεμήσουν.

Οι ηγέτες του Κόλπου δεν είναι μόνοι: Ξαφνικά, πολλοί άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει ότι η Russian Ναρατίβα κάνει λάθος: Οι Ουκρανοί δεν χάνουν. Οι Ρώσοι δεν κερδίζουν και, το πιο σημαντικό, δεν ξέρουν πώς να κερδίσουν. Ουκρανοί και ξένοι αναλυτές έχουν περιγράψει αυτή τη δυναμική στα τρία κύρια πολεμικά θέατρα.

Γήινος πόλεμος.

Εάν η ιστορία των δύο τελευταίων ετών ήταν μια αργή και γρήγορη πρόοδος για τη Ρωσία, η φετινή ιστορία είναι πολύ διαφορετική. Από την αρχή της άνοιξης, στην αρχή της ετήσιας επίθεσης, η Ρωσία Χαμένος Περισσότερο έδαφος στην Ουκρανία από ό, τι έχει κερδίσει. Προς το παρόν, είναι δύσκολο να δούμε πώς ο ρωσικός στρατός μπορεί να προχωρήσει προς τα εμπρός επειδή η πρώτη γραμμή δεν είναι καθόλου γραμμή, αλλά μάλλον μια τεράστια περιοχή χωρίς κίνηση, περίπου 20 μίλια πλάτος. Όλα μέσα σε αυτή την περιοχή είναι εμφανή στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πράγμα που σημαίνει ότι οποιοδήποτε ρωσικό φορτηγό, τανκ, ή υπηρέτης που επιδιώκει να επιτεθεί σε νέα περιοχή αναγνωρίζεται εύκολα και μπορεί εύκολα να χτυπηθεί. Επειδή οι Ρώσοι διοικητές συνεχίζουν να επιτίθενται ούτως ή άλλως, Ουκρανοί σκοτώνουν και τραυματίζουν χιλιάδες στρατιώτες του εχθρού, ίσως ακόμα και στο σημείο της 30.000 Κάθε μήνα. Λένε ότι στόχος τους είναι να διώξουν περισσότερους Ρώσους από το πεδίο της μάχης από όσους μπορούν να στρατολογηθούν για να τους αντικαταστήσουν, και μπορεί να είναι κοντά στην επιτυχία.

Αγώνας δράσης μεγάλης εμβέλειας. Αν και δεν μπορούν να κινήσουν την πρώτη γραμμή, οι Ρώσοι μπορούν ακόμα να χρησιμοποιήσουν φόβους και πυραύλους για να σκοτώσουν πολίτες και να καταστρέψουν πολιτικές υποδομές στις ουκρανικές πόλεις, όπως έκαναν και αυτή την εβδομάδα. Πράγματι, η όρεξη του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν για τέτοιου είδους επίθεση κλιμακώνεται, καθώς δεν έχει άλλο πρακτικό τρόπο καταστροφής της Ουκρανίας. Γνωρίζει επίσης ότι οι Ουκρανοί δεν έχουν αρκετή προστασία του αέρα για να σταματήσουν τους βαλλιστικούς πυραύλους, ακόμα και αν μπορούν τώρα να σταματήσουν τους περισσότερους φόβους. Ουκρανία εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εξοπλισμό αεροπορικής άμυνας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικά πυρομαχικά για Patriot μπαταρίες. Δημιουργήθηκε ένα ευρωπαϊκό ταμείο για την αγορά αυτών των αναχαιτιστικών πυραύλων, αν και ορισμένοι παρατηρητές φοβούνται ότι δεν υπάρχει αρκετό για να αγοράσουν. Σύμφωνα με τον Ζελένσκι, περισσότερα

Πατριώτης Χρήση Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων ημερών της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν, πόσα έχουν χρησιμοποιηθεί σε όλη τη διάρκεια του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου.

Αυτό που δεν παραδέχεται ο Πούτιν είναι ότι και αυτός ξεμένει από αεροπορική άμυνα. Αυτό έχει βοηθήσει τους φόβους της Ουκρανίας για πιο αξιόπιστο στόχο στη Russian υποδομή πετρελαίου και φυσικού αερίου, παράγοντας θεαματικές εκρήξεις και μειώνοντας τη Russian ικανότητα διύλισης κατά τουλάχιστον 20 τοις εκατό. Σχεδόν όλα. Κύρια διυλιστήρια πετρελαίου στην κεντρική Ρωσία Σταμάτησαν ή μείωσαν την παραγωγή, και μερικοί χτυπήθηκαν. Πάνω από μία φορά .

Με την ίδια σειρά, μια νέα ομάδα Ουκρανών κηφήνων με ακτίνα δράσης 100 μιλίων μπορεί Στόχος Αποθήκες όπλων, κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης και αλυσίδες εφοδιασμού μακριά από την πρώτη γραμμή στα κατεχόμενα εδάφη της Ρωσίας. Αυτές οι επιθέσεις είναι λιγότερο θεαματικές από αυτές που βρίσκονται βαθιά μέσα στη Ρωσία, αλλά έχουν ήδη δημιουργήσει σημαντικές ελλείψεις καυσίμων στη χερσόνησο της Κριμαίας και καθιστούν δύσκολο για τους Ρώσους να εφοδιάσουν τα στρατεύματά τους που μάχονται στην Ανατολή και στο Νότο.

Ψυχολογικός πόλεμος. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το Κρεμλίνο έχει πει επανειλημμένα στο ρωσικό κοινό ότι ο πόλεμος πηγαίνει καλά, ότι η Ουκρανία δεν είναι πραγματική χώρα, ότι η νίκη είναι ασφαλής. Αλλά αυτό είναι δύσκολο να συγκριθεί με τον πανικό που σάρωσε τη Μόσχα τον περασμένο μήνα, όταν μια ετήσια στρατιωτική παρέλαση κόπηκε από φόβο μήπως διακοπεί από ουκρανικούς φόβους. Ούτε συμφωνεί με τις θεαματικές μαύρες στήλες καπνού που πετούν στον αέρα το πρωί της Τετάρτης, καθώς ουκρανοί φόβοι χτύπησαν τοπικό διυλιστήριο την ημέρα της έναρξης του ετήσιου οικονομικού φόρουμ του Κρεμλίνου στην Αγία Πετρούπολη. Ο Kiril Budanov, πρώην επικεφαλής της αμυντικής υπηρεσίας, ο οποίος είναι τώρα επικεφαλής του γραφείου του Προέδρου της Ουκρανίας, μου είπε ότι υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι οι Ρώσοι αντιμετωπίζουν επιτέλους το ψέμα της κρατικής προπαγάνδας: "δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί πρέπει να συνεχίσουν να μάχονται και γιατί χτυπιούνται τώρα, επειδή τους λένε ότι θα κερδίσουν και η Ουκρανία δεν είναι τίποτα. "

Δεν πιστεύουν όλοι ότι αυτό σημαίνει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα. Μια νεαρή γυναίκα, μια Ουκρανή δημόσια υπάλληλος, μου είπε το περασμένο Σαββατοκύριακο ότι αυτή και οι φίλοι της έχουν ήδη εγκαταλείψει την ιδέα ότι θα ζήσουν ποτέ ξανά σε μια φυσιολογική" "χώρα, γιατί ο πόλεμος θα κρατήσει για πάντα. Θυμήθηκε μια πτήση που πήρε μαζί με κάποιους φίλους της στη Βαρκελώνη πριν τον πόλεμο: "Αυτή η όμορφη ζωή δεν θα επιστρέψει ποτέ".

Αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποιοι στη Μόσχα, τουλάχιστον, ετοιμάζονται για το τέλος του πολέμου. Πρόσφατα, μια σειρά από διαφάνειες δημοσιεύθηκε από το γραφείο του Σεργκέι Κιριένκο, πρώην Ρώσου πρωθυπουργού και τώρα ανώτερου αξιωματούχου στη διοίκηση του Πούτιν. Περιγράφουν ένα σχέδιο για να πουλήσουν το τέλος του πολέμου της χώρας: ανακοινώνουν τη νίκη, περιγράφουν τον ρωσικό στρατό ως τον <x0 πιο πρόθυμο πόλεμο του κόσμου> ", παρουσιάζουν μικρά εδαφικά κέρδη ως μεγάλη επιτυχία, ισχυρίζονται ότι η Ευρώπη υπέστη ένα μεγάλο οικονομικό πλήγμα από το οποίο δεν θα ανακτηθεί και ότι η Ουκρανία σύντομα θα διαλυθεί. Ο Μπουντάνοφ πιστεύει ότι η απόφαση του Κρεμλίνου να διακόψει το τηλεγράφημα, η πιο δημοφιλής πλατφόρμα μέσων κοινωνικής δικτύωσης της Ρωσίας, ήταν μια προληπτική πράξη σχεδιασμένη για να προετοιμαστεί για αυτό το είδος φυσικής αλλαγής, "ώστε όταν έρθει η ώρα, να μπορούν να έχουν μόνο μια επίσημη θέση και τίποτα άλλο από αυτό".

Ο Μπουντάνοφ συνεχίζει επίσης να πιστεύει ότι οι διαπραγματεύσεις που ξεκίνησε η κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσαν να φέρουν κατάπαυση του πυρός, κατά μήκος της τρέχουσας πρώτης γραμμής, ήδη από αυτό το έτος. "και τότε θα αρχίσουμε να επιλύουμε τα άλλα ζητήματα που έχουμε. "Την Πέμπτη, ο Ζελένσκι. του έγραψε ένα γράμμα. Ο Πούτιν προτείνει ακριβώς αυτό: άμεση κατάπαυση του πυρός, συνοδευόμενη από διαπραγματεύσεις πρόσωπο με πρόσωπο μεταξύ των δύο ηγετών. Πούτιν Τον απέρριψε δημόσια. Η ιδέα, λέγοντας ότι δεν βλέπετε"οποιοδήποτε νόημα"σε μια συνάντηση.

Η Ρωσία έχει ακόμα άλλες επιλογές. Ο Ρώσος Πρόεδρος, ο οποίος ποτέ δεν παραδέχτηκε ότι η Ουκρανία είναι νόμιμη χώρα, ή ότι ο Ζελένσκι είναι ο νόμιμος πρόεδρός της, θα μπορούσε να συνεχίσει να βομβαρδίζει τις ουκρανικές πόλεις, ελπίζοντας να καταστρέψει το δίκτυο ενέργειας και να κάνει τη χώρα αθάνατη. Θα μπορούσε να ζητήσει μαζική κινητοποίηση και να συνεχίσει να προσπαθεί να υπερφορτώσει την άμυνα της Ουκρανίας θυσιάζοντας χιλιάδες ζωές. Μερικοί φοβούνται ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή τη στιγμή για να επεκτείνει τη σύγκρουση και να επιτεθεί σε μια χώρα του ΝΑΤΟ, ίσως για να δοκιμάσει την αμερικανική ετοιμότητα για την προστασία των Συμμάχων. Ένας Λετονός στρατηγός δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι ακόμη και αν οι Ρώσοι φόβοι δεν μπορούν να κερδίσουν στην Ουκρανία, έχουν πλεονέκτημα έναντι των προστασίας του ΝΑΤΟ που δεν έχουν ακόμη επιτύχει γρήγορα εξελισσόμενη τεχνολογία.

Ακόμη και χωρίς διαπραγματεύσεις, η Ρωσία και η Ουκρανία μπορεί να κατευθύνονται προς ένα νέο καθεστώς. Η διαφανής ζώνη της πρόσθιας γραμμής μπορεί τώρα να έχει πλάτος 20 μίλια, αλλά με τη βελτιωμένη τεχνολογία φόβου, μπορεί σύντομα να έχει πλάτος 30 ή 40 μίλια. Κάποια στιγμή, η πρώτη γραμμή θα γίνει όχι μόνο μια ανθρώπινη γη, αλλά μια de facto αποστρατιωτικοποιημένη περιοχή, παρόμοια με εκείνη που μοιράζονται η Βόρεια και η Νότια Κορέα, που περιπολεί τακτικά και διατηρείται από φόβο.

Στη συνέχεια, μπορεί να υπάρχει ένα όριο - ένα προσωρινό σύνορο, ένα σύνορο που δεν θα αναγνωριστεί από καμία πλευρά - αλλά ένα όριο - όχι σε αντίθεση με ένα ποτάμι ή μια οροσειρά, αδύνατο να κινηθεί, δύσκολο να διασχίσει. Αυτό δεν θα ήταν μια σαφής νίκη για την Ουκρανία, αλλά θα ήταν μια μεγάλη ήττα για τον Πούτιν, του οποίου ο κεντρικός σκοπός -η καταστροφή όλης της Ουκρανίας, η απομάκρυνση της Ουκρανίας από τον χάρτη - δεν θα γινόταν ποτέ πραγματικότητα.