πριν 14 ώρεςΜπλε “script Γιατί δεν πρέπει η Παλαιστίνη να είναι γνωστή” είναι μια ανήθικη γραφή
Periskopi(πριν 9 μήνες)
(πριν 9 μήνες)Λέει: Ermal Mulosmani Μπλε σενάριο “Γιατί να μην είναι γνωστή η Παλαιστίνα” ήταν μια γραφή που ξεκινούσε με μια μεγάλη ηθική ερώτηση, αλλά στην πραγματικότητα ήταν το τέλος της ανήθικης κορυφής. Η μονόπλευρη παράδοση γεγονότων και η εύκολη και λανθασμένη διαπίστωση συμπερασμάτων είναι η ίδια η ουσία των σοφιστών προπαγανδιστών. Η ερώτηση “A αξίζει [...]
Λέει: Ερμάλ Μουλοσμάν
Σενάριο Blues “Γιατί να μην είναι γνωστή η Παλαιστίνη” ήταν μια γραφή που άρχιζε με ένα μεγάλο ηθικό ερώτημα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν το αταίριαστο τέλος. Η μονόπλευρη παράδοση γεγονότων και η εύκολη και λανθασμένη διαπίστωση συμπερασμάτων είναι η ίδια η ουσία των σοφιστών προπαγανδιστών.
Η ερώτηση “Ένας αξίζει το κράτος της Παλαιστίνης” - είναι μια ερώτηση χωρίς λογική. Τουλάχιστον με ηθική έννοια.
Τα πλεονεκτήματα που αναφέρει ο Blushi για τους Εβραίους - από τότε που η δημογραφική εξέλιξη (που εμπλέκεται σε μεγάλη ποσότητα μετανάστευσης), η αξιοσημείωτη ικανότητα οικοδόμησης κράτους, οικονομίας, επιστήμης και πολιτισμού δεν είναι αποτέλεσμα του μη κράτους των Παλαιστινίων!
Η πρεμιέρα του κτιρίου “state-building” καθώς το συμπέρασμα για την ένταξη είναι διαβολικό. Αυτό το ερώτημα θα μπορούσε να τεθεί από μια δαρβινική ή χιτλερική διάσταση αλλά σε καμία περίπτωση μια ηθική διάσταση. Το ηθικό έχει δίκιο.
Το σύνταγμα των δικαιωμάτων των αδυνάτων, αν θέλετε τους ανάπηρους. Η εγγύηση ότι τα δικαιώματά τους δεν θα παραβιάζονται από τη Δύναμη του Στρονγκ ή “ειδικευμένο”. Το δικαίωμα ενός λαού να έχει τη δική του χώρα δεν είναι ζήτημα αξίας, και δεν καθορίζεται ποτέ.
Η Παλαιστίνη έχει τη δική της χώρα γνωστή από 153 χώρες στον κόσμο. Ακόμα και μια αδύναμη και ανίκανη χώρα. Επειδή ο κόσμος έχτισε κάποιους κυβερνητικούς κανόνες που γνωρίζουν το δικαίωμα των ανθρώπων στην αυτοαπόφαση.
Τα περισσότερα από τα επιχειρήματα που έφερε η Blues είναι δύναμη και ικανότητα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ισραηλίτες έχουν αποδείξει τη συνολική ανωτερότητά τους έναντι των Αράβων με τους οποίους μοιράζονται την ίδια γη.
Είναι πολλά για να συζητήσουμε. Αφήστε το από στρατιωτική άποψη ή από άποψη δύναμης. Το αποτέλεσμα των αραβικών προσπαθειών έχει όλο και περισσότερο καταλήξει σε καταστροφή, όλο και περισσότερο σε απώλεια εδαφών, όλο και περισσότερο σε υποταγή.
Και δεν υπάρχει κανένα σημάδι σε αυτό για την καταστροφή. Αυτή η γη θα ήταν πιο ευημερούσα αν κατοικούνταν μόνο από Ιουδαίους, δεν υπάρχει αμφιβολία. Όσο περισσότερο επεκτείνεται το Ισραήλ, όχι μόνο στη Γάζα και στη Δυτική Ακτή αλλά και στο Λίβανο, στην Ιορδανία, στη Συρία και στην Αίγυπτο, τόσο πιο αναπτυγμένη θα γίνει η περιοχή.
Η υπόσχεση της ευημερίας και της ανάπτυξης είναι μια υπόσχεση που προέρχεται από όλους τους άλλους ηθικούς λόγους. Τα αναπτυγμένα έθνη, με τέτοια κίνητρα, θα επιτίθενται πάντα σε αδύναμους πληθυσμούς.
Θα το έκαναν στο όνομα της ανάπτυξης, της ευημερίας, της ευημερίας. Και οι ντόπιοι πληθυσμοί θα αφομοιωθούν στο όνομα της προόδου.
Ο Χίτλερ, μέσω της ευθανασίας, σκότωσε 250 χιλιάδες Γερμανούς με περιορισμένες διανοητικές ή σωματικές ικανότητες επειδή δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μιας ανώτερης φυλής έτσι έπρεπε να εκμηδενιστούν. Αυτό ακριβώς μου θύμισε ο Μπλούσι:
Τα μωρά με περιορισμένες διανοητικές ή σωματικές ικανότητες δεν αξίζουν να ζουν.
Είναι ένα ηθικό κήρυγμα.
Ο χρόνος που ζούμε στην πραγματικότητα δεν είναι καιρός ηθικών κηρύκων. Σωστά, το έγκλημα, η αξιοπρέπεια, η κυριαρχία, η ηθική είναι όλο και περισσότερες ανοησίες για πολύ καιρό. Επιστρέφουμε στο διάσημο sayingητό του Τουκιντίκι:
Σωστά, όπως πάει ο κόσμος, είναι μόνο μεταξύ των κυβερνώντων εταίρων. Καθώς οι δυνατοί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι χρειάζεται. ”
Έτσι η ανηθικότητα και η Δύναμη επέστρεψαν. Οι δυνατοί θα καταστρέψουν τους αδύναμους. Ένας παλιός νόμος τόσο παλιός όσο ο ίδιος ο κόσμος, ένας κοινωνικός Δαρβινισμός είναι σε ισχύ. Όχι μόνο στο Ισραήλ.
Οι δυνατοί θα επιβιώσουν, οι αδύναμοι θα πεθάνουν. Αλλά πριν πεθάνουν θα κάνουν ό,τι μπορούν. Και η τρομοκρατία επίσης. Μην ψάχνετε για λόγους στην τρομοκρατία γιατί εκεί που αρχίζει η επιβίωση τελειώνει. Ας αναφέρει τους όρους ως δημοκρατία, επιλογές και σας είπα.
Ο Amos Oz έχει πει κάπου για την ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση: “Μην περιμένετε δύο άνδρες που ισχυρίζονται ότι η ίδια γυναίκα (γη) είναι σε θέση να συμφωνήσουν στον καφέ. ”
Δεν μπορώ να πω ότι το γράψιμο ήταν χωρίς αλήθεια. Λεκτική και σταθερά βασισμένη στον λόγο της δύναμης. Αυτό πάντα θριαμβεύει στη δύναμη της λογικής.
Αλλά η αναφορά της λέξης <x0moral” σε αυτό το εδάφιο είναι καθαρή εικασία.
