Τζόνσον: Η πιο αηδιαστική άποψη της διπλωματίας, Τραμπ έλαβε μια πικρή διάλεξη από τον Πούτιν

Λέει: Boris Johnson

Αυτό ήταν το πιο άσχημο επεισόδιο που προκάλεσε εμετό σε όλη την άσχημη ιστορία της διεθνούς διπλωματίας. Θα έφτανε στο λαιμό όταν έβλεπες τον Πούτιν να υποδέχεται σε αμερικανικό έδαφος.

Έκανε εμετό όταν την είδα να χειροκροτεί στο κόκκινο χαλί.

Ήταν αηδιαστικό να βλέπω το χαμόγελό του καθώς έγινε ένας από τους μοναδικούς ηγέτες του κόσμου που μπορώ να σκεφτώ ότι προσκλήθηκε να πάρει στο πίσω μέρος της προεδρικής λιμουζίνας.

Ήταν πραγματικά τρομακτικό να ακούω μια αμερικανική πλατφόρμα για τα ψέματά του σχετικά με τις αιτίες του πολέμου στην Ουκρανία μια χώρα που, όταν επιτέθηκε για πρώτη φορά, δεν αποτελούσε απειλή για τη Ρωσία.

Καθώς άκουγα την πολυάσχολη και κουραστική προβλεψιμότητα με την οποία προσπάθησε να κολακεύσει και να ταπεινώσει τον Ντόναλντ Τραμπ, ήθελα να το βουλώσω.

Στοιχηματίζω ότι το έκανες κι εσύ, και οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε Ουκρανοί.

Φαντάσου πώς ένιωσες που ήσουν ένας από αυτούς τους ήρωες που επιτέθηκαν σε ένα απομονωμένο μέρος κοντά στο Πόκροφσκ, πολεμώντας για την ελευθερία της χώρας σου, και ακούγοντας τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. ex officio του Ελεύθερου Κόσμου να αναφέρεται στον Πούτιν ως “αρχηγός”.

Ξέρασα.

Σκεφτείτε δεκάδες χιλιάδες Ουκρανές χήρες και ορφανά. Σκεφτείτε τους αναπήρους · σκεφτείτε τους Ουκρανούς πολίτες που ζουν καθημερινά και σε καθημερινούς τρόμους από τις βόμβες και τους πυραύλους του Πούτιν που εξακολουθούν να βρέχουν, αν και οι λεγόμενες διαπραγματεύσεις γίνονταν στην Αλάσκα.

Αναρωτηθείτε πώς ένιωσαν αυτοί οι άνθρωποι όταν άκουσαν τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών κατά κάποιον τρόπο τον απόλυτο εγγυητή της ελευθερίας και της δημοκρατίας στον κόσμο ανέφερε τη φανταστική σχέση “με τον Πούτιν, έναν δικτάτορα που βασάνισε τη χώρα τους για τριάμισι χρόνια.

Ήταν μια αηδιαστική στιγμή, επειδή ο Πούτιν είναι εγκληματίας πολέμου, ψέματα, απόκρυψη και επιθετικότητα, του οποίου ο συνεχιζόμενος αναλογιστής με τον Χίτλερ είναι άμεσα.

Μερικές φορές ακούει ότι ο στόχος του Λευκού Οίκου είναι να αποτρέψει “το θάνατο” ή “να σταματήσει να σκοτώνει” στην Ουκρανία, σαν να υπήρχαν λάθη και στις δύο πλευρές. Αυτό είναι τόσο ηλίθιο.

Το αίμα κάθε Ρώσου που πέθανε σε αυτή τη σύγκρουση είναι στα χέρια του Πούτιν. Το αίμα κάθε Ουκρανού που πέθανε είναι στα χέρια του Πούτιν.

Ολόκληρη η σφαγή και όλη η τραγωδία στην Ουκρανία είναι σφάλμα ενός ανθρώπου διότι προς το παρόν δεν θα υπήρχε πόλεμος, δεν θα υπήρχε αιματοχυσία, δεν θα υπήρχε ατυχία, αν δεν υπήρχε η αλαζονεία, η τρέλα και οι συνεχείς θεμελιώδεις λανθασμένες υπολογισμοί του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Γι' αυτό ήταν τόσο δύσκολο να αντιμετωπίσεις την εμφάνιση του Πούτιν καυχώμενος στη σύνοδο κορυφής της Αλάσκας. Γι' αυτό το γεγονός φαινόταν τόσο απαράδεκτο.

Ωστόσο, όπως πολλά από τα πιο απαράδεκτα τμήματα της ιστορικής διπλωματίας, αυτή η συνάντηση ήταν επίσης, φυσικά, δικαιολογημένη και ακόμη και ουσιαστική.

Παρά τον εμετό, ο Τραμπ είχε δίκιο που προσπάθησε. Είχε δίκιο που συνάντησε τον Πούτιν γιατί αν εκατομμύρια Ουκρανοί κοιτούσαν με τρόμο την αποκατάσταση του Ρώσου τυράννου, έψαχναν με ελπίδα.

Ήλπιζαν ίσως, μόνο ίσως, ότι αυτός ο διάσημος έμπορος της Νέας Υόρκης θα μπορούσε να δημιουργήσει μια λύση που θα τερμάτιζε τον πόλεμο αλλά θα έσωζε αυτό που θέλουν και χρειάζονται, αντίστοιχα, την ελευθερία, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της χώρας τους.

Ο Τραμπ ήταν και έχει δίκιο να παίρνει το ρίσκο, γιατί ξέρει ότι μια μέρα ο Πούτιν θα κάνει μια πραγματική συμφωνία. Η θέση του στη Μόσχα είναι πολύ πιο αδύναμη απ' ότι φαίνεται.

Η Russian οικονομία αρχίζει να καταρρέει υπό το βάρος του πολέμου. Η ανεργία αυξάνεται, όπως και ο πληθωρισμός και τα επιτόκια.

Ο Πούτιν έχει δει έναν από τους μεγαλύτερους πελάτες του πετρελαίου, την Ινδία, να πλήττεται απροσδόκητα και απροσδόκητα από τις δευτερεύουσες κυρώσεις του Τραμπ, με τον Μπλούμπεργκ να αναφέρει σημάδια ότι οι Ινδοί αγοραστές υδρογονανθράκων εγκαταλείπουν ήδη τη Ρωσία.

Το πιο σημαντικό από όλα, ο Πούτιν ακόμα δεν μπορεί και δεν θα καταστείλει το πνεύμα της ουκρανικής αντίστασης. Ναι, οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για τους Ουκρανούς πολεμιστές, και, ναι, με προσπάθειες και σατανικά έξοδα ο Πούτιν έχει καταφέρει να κάνει μερικά μικρά κέρδη στην ανατολική ακτή που έχουν σχεδιαστεί για να ταιριάζουν με τη σύνοδο κορυφής της Αλάσκας.

Αλλά αυτές οι προόδους έχουν περιοριστεί και πάλι από τους Ουκρανούς και, από τώρα στα μέσα Αυγούστου, το μεγάλο ρωσικό κρασί επίθεση 2025, που από καιρό περίμενε, δεν υλοποιήθηκε, πόσο μάλλον να επιτύχει.

Ο Τραμπ είχε 100% δικαίωμα να νιώσει μια ευκαιρία για ειρήνη και δικαιοσύνη που θέλει να κάνει ειρήνη. Είναι ένας από αυτούς που πιστεύουν ότι ο Βενιαμίν Φράνκλιν δεν είχε ποτέ μια καλή μάχη ή μια κακή ειρήνη, και έχει επίσης δίκιο.

Αλλά οι παρατηρητές αυτής της συνόδου κορυφής ήταν σαφείς σε αυτούς και πιστεύω ότι ήταν απολύτως σαφές στους Αμερικανούς διαπραγματευτές στην αίθουσα ότι ο Πούτιν δεν θέλει ειρήνη, φυσικά όχι υπό συνθήκες που οι \"νωμένες Πολιτείες και η Ουκρανία θα μπορούσαν να αποδεχθούν.

Όποιος δούλευε με τον Τραμπ και ήξερε τη διάθεσή του μπορούσε να δει ότι αυτή η συνάντηση δεν είχε επιτυχία. Το αναγγελθέν γεύμα δεν αναπτύχθηκε.

Δεν υπήρχε καμία αναμενόμενη συζήτηση για οποιαδήποτε νέα εμπορική εταιρική σχέση για να εκδοθεί νερό στο στόμα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ή συνεργασία στην Αρκτική.

Αντίθετα, η σύνοδος τελείωσε ξαφνικά και ώρες νωρίτερα με μια εντελώς άδεια συνέντευξη τύπου στην οποία ο ασυνήθιστος Τραμπ δεν απάντησε σε ερωτήσεις του τύπου.

Η συνάντηση ήταν έγκυρη μόνο με αυτή την έννοια: ότι η Αλάσκα Τραμπ αντιμετώπισε την πραγματικότητα.

Ο Πούτιν βασικά θέλει να ελέγξει την Ουκρανία και να την κάνει ένα βασανικό κράτος της Μόσχας και πάλι.

Οι Ουκρανοί βασικά θέλουν να είναι ελεύθεροι και σε αυτή την επιθυμία έχουν τη μακροπρόθεσμη υποστήριξη άλλων δυτικών δημοκρατιών και, το σημαντικότερο, του εαυτού του Τραμπ και, στην πραγματικότητα, της Μέλανι Τραμπ, της Πρώτης Κυρίας, η οποία διαδραματίζει ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της σκέψης του συζύγου της.

Ο Τραμπ, ο κτηματομεσίτης, ανακάλυψε ότι δεν πρόκειται για ακίνητα. Δεν πρόκειται για γεωγραφία ή έδαφος. Πρόκειται για τη μοίρα.

Είναι το Ουκρανικό δικαίωμα να επιλέξουν τη μοίρα τους ως ελεύθερο και ανεξάρτητο ευρωπαϊκό έθνος. Αυτό σημαίνει ότι ο πόλεμος δεν θα τελειώσει μέχρι ο Πούτιν να δεχτεί την αλήθεια: ότι έχει χάσει τη μάχη για τη μοίρα της Ουκρανίας.

Μόνο όταν συμβεί αυτό θα δεχτεί ο Πούτιν μια πνευματική αλήθεια που θα είναι ξεκάθαρη σε όποιον επισκέπτεται την Ουκρανία θα έχει ειρήνη.

Ειλικρινά, αμφιβάλλω Trump θα απολαύσετε κορυφαία πρωτοσέλιδα του κόσμου. Δεν νομίζω ότι θα απολαύσει την ιδέα ότι ο Πούτιν τον νίκησε, ότι ο Τραμπ έχει βάλει το κόκκινο χαλί σε έναν αθώο τύπο και ξόδεψε πολύ πολιτικό κεφάλαιο και δεν πήρε τίποτα σε αντάλλαγμα.

Η αποτυχία στην Αλάσκα θα ενισχύσει αυτό που πιστεύω ότι είναι η αυξανόμενη πεποίθησή της ότι ο μόνος τρόπος να το διορθώσουμε αυτό είναι να εντείνουμε την πίεση στον Πούτιν.

Κανείς δεν περίμενε πραγματικά ο Αμερικανός πρόεδρος να συνεχίσει και να επιβάλει δευτερεύουσες κυρώσεις σε χώρες που συνεχίζουν να αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αλλά το έκανε.

Και η Βρετανία; Και η Ευρώπη; Πότε θα έχουμε το θάρρος να κάνουμε το ίδιο; Αυτή είναι η ήπειρός μας. Επιδιώκουμε συνεχώς την ηγεσία από την Αμερική, ωστόσο, όταν παίρνουμε αυτή την ηγεσία, δεν έχουμε καν το θάρρος να ακολουθήσουμε το παράδειγμα.

Μια μέρα αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει με μια ειρήνη που προστατεύει την ελευθερία της Ουκρανίας· αλλά όπως είπε ο Τραμπ στην Αλάσκα, οι Ευρωπαίοι που ηγούνται της Βρετανίας θα πρέπει να προχωρήσουν μπροστά.