Ανάλυση μετά το νέο δόγμα του Τραμπ

Ηνωμένες Πολιτείες Η Νέα τους Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας ότι η Ευρώπη βρίσκεται στην τροχιά του “την καταστροφή του πολιτισμού”, και αποδίδεται στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και στο “της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπονομεύει την πολιτική ελευθερία και κυριαρχία” μερικά από τα βαθύτερα προβλήματα της ηπείρου.

Λέει: Georg Riekeles

Έπρεπε όλοι να το καταλάβουμε αυτό πίσω από το 28ο ταπεινωτικό σχέδιο της Ουάσιγκτον για την Ουκρανία. Η Συγκλονιστική Ομιλία του JD Vance στο ΜόναχοΤον Φεβρουάριο, όπου πρότεινε ότι οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες δεν αξίζουν να προστατευθούν, ήταν ένα προειδοποιητικό μήνυμα. Αλλά οι νέες λέξεις εξακολουθούν να χτυπάνε. Το έγγραφο ασφαλείας είναι το πιο σαφές σήμα μέχρι στιγμής από το βάναυσο και το συναλλακτικό που σκοπεύει να είναι η δέσμευση της Ουάσιγκτον προς την ήπειρο. Σηματοδοτεί μια άλλη φάση στην προσπάθεια του Τραμπ να μεταρρυθμίσει την Ευρώπη σύμφωνα με την ιδεολογική της εικόνα, ενώ ταυτόχρονα την εγκαταλείπει στρατιωτικά. Σύμφωνα με το έγγραφο, η αμερικανική πολιτική θα πρέπει να επιτρέψει στην Ευρώπη “να αναλάβει την πρωταρχική ευθύνη για την άμυνά της”.

Η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη υπήρξε ένα ιδιαίτερα επίμονο αίτημα του λόμπι MAGA. Εικόνα όπως Steve Bannon ανοιχτά υποστηρίζει για “ημισφαιρική προστασία”, δηλαδή την προστασία της Αμερικής αντί της Ευρώπης. Στο podcast του “War Room”, ο Μπάνον είπε ξεκάθαρα: “Είμαστε ένα έθνος του Ειρηνικού... το κέντρο μας, η στρατηγική καρδιά της Αμερικής, στην πραγματικότητα ο Ειρηνικός. ”

Μια από τις πιο σαφείς αρθρώσεις της αμερικανικής στρατηγικής αξιοθέατα έχει προέλθει από ένα βασικό σχήμα της αμυντικής σκέψης στην εποχή Trump: Elbridge Colby, επικεφαλής άμυνας και σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής στο Πεντάγωνο. Σε πολιτικό έγγραφο του 2023, “Ο Κόλμπι και οι συνεργάτες του παρουσίασαν τη λογική της μείωσης της αμερικανικής εμπλοκής στην Ευρώπη και της συγκέντρωσης πόρων αλλού.

Η αρχική υπόσχεση είναι ξεκάθαρη. Όπως είπε ένας από τους συνεισφέροντες, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν και δεν σχεδιάζουν να αναπτύξουν την ικανότητα να πολεμήσουν και να κερδίσουν μεγάλους πολέμους στην Ευρώπη και την Ασία ταυτόχρονα.” Σύμφωνα με αυτούς, η Κίνα είναι ο κρίσιμος τομέας, όχι η Ευρώπη, και η προσοχή των Αμερικανών θα πρέπει να εκτοπιστεί ανάλογα με το ενδιαφέρον.

Η Ουάσιγκτον έχει σηματοδοτήσει μια εκδοχή αυτής της κατάρρευσης για περισσότερο από μια δεκαετία. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δυσκολεύτηκαν πολύ να ανατρέψουν την ιδέα ότι οι ΗΠΑ μπορούν στην πραγματικότητα να επισκιάσουν την ασφάλεια της παλιάς ηπείρου. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ενισχύσει αυτή την ένταση: από την ευρωπαϊκή οπτική γωνία, μια αμερικανική έλξη, ή μια άνισα επιβεβλημένη ειρήνη θα προκαλούσε χάος στην Ουκρανία και αποσταθεροποίηση στην Ευρώπη.

Για τον Colby, αυτό δεν είναι αρκετό επιχείρημα κατά της αποχώρησης των \"ΠΑ από την Ευρώπη. Όπως γράφει: “Η αποστροφή ή ακόμα και το χάος, από μόνο του, δεν αρκεί... για να κρίνει μια αποτυχημένη προσπάθεια κατάθλιψης.” Αυτό που έχει σημασία, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι αν οι ΗΠΑ βρίσκουν τρόπους να προστατευτούν από το χάος που ακολουθεί.

Η νέα στρατηγική ασφάλειας των ΗΠΑ επιβεβαιώνει ότι η Ουάσιγκτον επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στο δυτικό ημισφαίριο “. Η διοίκηση σχεδιάζει να θέσει σε δεύτερη θέση εξωτερικά ζητήματα και αποστολές, μεταξύ των οποίων, σε κάποιο βαθμό, ακόμη και η Κίνα, να επικεντρωθεί στη δική της εσωτερική ασφάλεια και την άμεση γειτονιά της. Η μεγαλύτερη αμερικανική θαλάσσια επένδυση στην Καραϊβική εδώ και 30 χρόνια υπογραμμίζει αυτή την αλλαγή.

Υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι οι \"ΠΑ δεν θα εγκαταλείψουν εντελώς την Ευρώπη. Η προστασία περίπου 4 τρισεκατομμύρια αμερικανικών επενδύσεων στην ήπειρο παραμένει βασικό ενδιαφέρον. Ωστόσο, το κίνημα είναι αδιαμφισβήτητο, η Ουάσιγκτον αποσύρεται. Το επείγον ερώτημα για την Ευρώπη είναι: Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες;

Επειδή είναι σαφές ότι ενώ οι \"ΠΑ αποσύρονται στρατιωτικά, θα εντείνουν και άλλες πιέσεις πιο σταθερά: οικονομική δύναμη, διπλωματική πίεση, ελέγχους εξαγωγών, εμπορικά μέτρα και δευτερογενείς κυρώσεις. Αυτά τα μέσα θα χρησιμοποιηθούν όλο και περισσότερο για να στρέψουν την Ευρώπη προς την πολιτική πορεία που επιθυμούν οι \"ΠΑ. Η ομαλή εφαρμογή, ή η πλήρης κατάργηση των ψηφιακών και πράσινων κανόνων, θα απαιτηθεί από την ΕΕ, όπως και τον προηγούμενο μήνα ο υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ Χάουαρντ Λούτνικ. Και όλα αυτά συμβαίνουν καθώς η ομπρέλα ασφαλείας της Ευρώπης γίνεται όλο και πιο αδύναμη. Το αποτέλεσμα είναι μια επικίνδυνη ασυμμετρία - λιγότερη προστασία και περισσότερη πίεση.

Ευρώπη κινδυνεύει να επιστρέψει στις παράπλευρες απώλειες μιας μακροχρόνιας αμερικανικής-κινεζικής αντιπαράθεσης, ενώ δεν απολαμβάνει πλέον τις σιδερένιες εγγυήσεις του παρελθόντος που αμβλύνουν αυτά τα σοκ. Αυτό είναι ένα κακό μέρος για να χάσει.

Εάν η Ευρώπη θέλει να αλλάξει από θέσεις διασφάλισης σε μια στρατηγική υπηρεσία, θα πρέπει να συνεχίσει να αυξάνει τις επενδύσεις στην άμυνα και να καταστήσει απολύτως σαφές ότι οι προσπάθειες πίεσης από την Ουάσιγκτον ή το Πεκίνο θα αντιμετωπίσουν σοβαρή εξουδετέρωση. Μόνο έτσι μπορεί η Ευρώπη να αποφύγει τις πιέσεις ενός συνταξιούχου αφέντη και ενός άπιστου αντιπάλου.

Η υποβολή στην πίεση των ΗΠΑ δεν λειτουργεί, όπως ανέφερε η Ursula von der Leenen την επαίσχυντη, μονομερή εμπορική συμφωνία του περασμένου καλοκαιριού. Αυτή η ταπείνωση της ΕΕ υποτίθεται ότι θα παρείχε συνεχή υποστήριξη των \"ΠΑ στην Ουκρανία, ωστόσο, συμβαίνει το αντίθετο. Η αμερικανική πίεση για αποχώρηση από την Ευρώπη είναι ισχυρότερη από κάθε μονομερή εμπορική παραχώρηση που μπορεί να προσφερθεί.

Ευρώπη δεν πρέπει να επαναλάβει αυτό το λάθος. Την επόμενη φορά που η Ουάσιγκτον θα ταρακουνηθεί, η ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμη να αντιδράσει, ξεκινώντας με την απόρριψη της εμπορικής συμφωνίας και την ενεργοποίηση της. “Εισαγωγή αντικατάθεσης” διατίθεται στο πρώτο σημάδι πίεσης. Μόνο μια δυνατή απάντηση θα μετρηθεί στην Ουάσιγκτον.

Για να αποφασίσουν οι \"ΠΑ να θέσουν δεύτερη θέση την ασφάλεια της Ευρώπης, θα πρέπει να έχει κόστος: η επιρροή της στην περιοχή πρέπει να εξασθενήσει. Χωρίς ιστορικές εγγυήσεις ασφάλειας, η αμερικανική παρέμβαση και πίεση δημιουργούν μια απαράδεκτη κατάσταση για την ήπειρο.

Ο Georg Riekeles είναι συνεργάτης διευθυντής και ο Varg Folkman πολιτικός αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πολιτικής, προσαρμοσμένος από Ο Φύλακας,