Ποιος τολμά να καλέσει τους Σωτήρες με τη Σερβική Λίστα;

Λέει: Donika Sahini-Lami

Δύσκολο να ακούσεις Αλβανό...

Είναι εύκολο για μένα αυτό που συμβαίνει. Ως κάποιος που έχει δει τον πόλεμο μέσα από τα μάτια του, που έζησε τη σερβική γενοκτονία και που ξέρει ακριβώς τι έχει περάσει αυτή η χώρα, πονάει και είμαι αγανακτισμένος με αυτά που βλέπω σήμερα και διαβάζω παντού!

Δεν γίνεται πολιτική αίματος, θυσίας, εθνικών πληγών!

Σας παρακαλώ, όλοι εσείς που έχετε κόκκινο και μαύρο αίμα, μην πέσετε θύματα σε βρώμικα πολιτικά παιχνίδια. Έτσι θέλουν να μας χωρίσουν, να μας αντιμετωπίσουν, αδύναμους.

Μην απαντάτε σε ανθρώπους που δεν έχουν γνώση, ούτε ιστορία, ούτε ευθύνη στους ώμους τους. Άνθρωποι που δεν είχαν ούτε μια μέρα να υπερασπιστούν τη χώρα, καμία συμβολή στην απελευθέρωση, κανένας σεβασμός για τη θυσία των γενεών που μας έφεραν εδώ.

Το ελεύθερο Κοσσυφοπέδιο βρέθηκε έτοιμο. Φτιαγμένος από Ιλάζι, Αδάμ, Χάμζα, Ζαχίρ, Αμπέζ, Ραμίς, Ραμάζ, Ραμίζ, Φεχμίου, Χασίμ, Καντριούτ, Ελμιούτ, Φέρτζα, Reτζά, Φατμίρ, Λάτα, Reμίτ, Νασέμι, Γιακουπίτ, Εσάτ, Μπεκίμ, Φερίντ, Σαμιχού, πολλών ανδρών και γυναικών του ΚΛΑ... από Ντεμπές, Γιασές, Γερέδες, Μερίτα, Βλόρα, Μερβέτ, Φιντέτ, Φιγιάτ, Λίντι, Οκάς, Ράμες, αρχηγός πολλών γυναικών, αλλά πολλές από τις γυναίκες των ανδρών που εργάζονταν για μένα και τον πόλεμο.

Το να κατηγορήσετε αυτούς τους ανθρώπους ότι έχουν δεσμούς με τη Σερβική Λίστα είναι η πιο σοβαρή προσβολή που μπορείτε να κάνετε στην ιστορία του Κοσσυφοπεδίου. Είναι μπαλέτο στο αίμα μαρτύρων και στον πόνο χιλιάδων οικογενειών.

Ήμουν 19 όταν είδα τα πτώματα της οικογένειας Τζασάρ. Έχω δει γενοκτονία στο Ρέζακ. Μπροστά στα μάτια μου είναι ο Χάγκι και ο Μπεσίμι, σκοτωμένοι μαζί με τον πατέρα τους στο τρακτέρ στη Ρακοβίνα. Ναι. Είμαι μάρτυρας της Ρακοβίνα. Έχω δει το κυπαρίσσι του Λύκοσαν. Έχω δει δολοφονημένα παιδιά, βίασες γυναίκες, διαλυμένες οικογένειες. Φωτογράφησα πτώματα, πήρα πτώματα από το δρόμο. Πήρα συνέντευξη από σπασμένα πνεύματα. Έχω παρηγορήσει εκατοντάδες μητέρες και πατέρες. Ο θάνατος ήταν μπροστά μου κάθε μέρα. Για δύο χρόνια... Παντού!

Μετά τον πόλεμο, πήγα με τον ίδιο τρόπο. Δεκαπέντε χρόνια δουλεύοντας με τις χειρότερες υποθέσεις, βίασαν γυναίκες, βασάνισαν άντρες, τραυμάτισαν παιδιά. Μητέρες που βιάστηκαν μπροστά στην οικογένεια. Μητέρες που έχουν βιάσει τις μικρές κόρες τους μπροστά στα μάτια τους. Οι άντρες βίασαν και βίασαν.
Διαβάζω προσεκτικά, κάθε μέρα ευχαριστώ τον Θεό που άφησε το μυαλό μου στο κεφάλι μου. Αλλά, ξέρεις, ποτέ δεν ήμουν πιο ευτυχισμένη από αυτές τις μέρες από τότε που δεν ήμουν ποτέ σε θέση προϋπολογισμού του Κοσσυφοπεδίου και μισθούς. Ποτέ! Επειδή ποτέ δεν είμαι δανδής για την εξουσία, αλλά έχω αγωνιστεί για την Πολιτεία. Αλλά δόξα τω Θεώ που αν είχα μια θέση, και αν προσπαθούσα να ασχοληθώ με κάποιες από τις πολιτικές που είναι αδιακρίτως χρώση τα πάντα ιερά, και ακούγοντας την ετικέτα τύπου: ” με τη σερβική και θυμωμένη λίστα...” Δεν ξέρω, δεν...

Δεν ξέρω που βρισκόμουν. Ξέρω στο όνομα του γράμματος των παιδιών που κοίταξα.
Κλείσε τα μάτια τους, στο όνομα των άκρων που έθαψα, για τιμή... Δεν το έκανα.
Αντιδρούσα καθώς τους άξιζε η γλώσσα τους!

Ακόμα κι αν ξέρω ότι είναι τόσο κακοί που δεν χρειάζεται να ηχογραφηθούν καθόλου, μην τους σχολιάζεις καν. Για εξουσία και ψήφο!

Αλλά αυτό με καίει. Σερβία περισσότερο δεν μας προσβάλλει σε αυτό το επίπεδο. Αλίμονο, πολεμήσαμε μόνοι μας στη Σερβία. Το κράτος το παίρνει, αναπνέει και αναπνέει, αλλά μην τολμήσεις να αγγίξεις τίποτα που δεν θέλεις.
Άγγιξε!

Δεν είναι όλοι νεκροί εδώ μέσα!

Δούλευα χωρίς λυγμούς, χωρίς χάρες, χωρίς να αναλάβω καθήκοντα. Έτσι, όταν κάποιος χρησιμοποιεί το όνομά μου ή τους συναδέλφους μου, βάζοντας μας σε πλαίσιο με τη σερβική λίστα “, τότε ξέρετε πολύ καλά ότι αγγίζετε το πιο ιερό πράγμα που έχουμε, τη θυσία μας και αυτό δεν είναι ανοχή.

Σας παρακαλώ, μην υπολογίζετε αυτούς τους ανθρώπους. Μην τους δίνεις βάρος. Αγνόησέ τους. Αυτά είναι παιχνίδια εξουσίας, για ψήφους, για διαίρεση.

Επειδή το χέρι σας στην καρδιά σας πρέπει να είναι εντελώς έξω από τη γραμμή για τους ανθρώπους όπως Ramush Haradinaj, Kadri Veselinaj, Hashim Thaci, Sali Mustafa, Elmi Recica, Jakup Noura, Ferat Shala, Ganimete Musliu και πολλοί άλλοι, με τη δήλωση: “Joni με τη Σερβική Λίστα”.

Αυτό δεν είναι ούτε πολιτική ούτε συζήτηση.
Αυτό είναι ο βιασμός της αλήθειας, ο τραυματισμός της ιστορίας και η αντίδραση του τραύματος ενός έθνους που δεν έχει συνέλθει ακόμα.

Και γι' αυτό, η ευθύνη είναι μεγάλη.
Πολύ μεγάλη και πολύ επικίνδυνη πραγματικότητα. Εύχομαι οι διασώστες να διατηρήσουν την ειρήνη, να κερδίσουν τη Σερβία και να μην κερδίσουν κάποια σάπια μυαλά!
Αλλά είναι δύσκολο να ακούσεις Αλβανικά...