Η ευγένεια της ευθύνης και το παιχνίδι πολιτικού εγωισμού

Η εντολή του Glauk Konjufca για την πρωθυπουργία είναι σίγουρα η πιο λεπτή στιγμή σε αυτή τη φάση πολιτικού αδιεξόδου στη χώρα. Μερικοί το θεωρούν ως ελιγμό να σύρουν το χρόνο προς τις έκτακτες εκλογές μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου, και άλλοι ως μια ειλικρινή προσπάθεια δημιουργίας μιας βραχυπρόθεσμης κυβέρνησης που θα εξυπηρετούσε την κρατική σταθερότητα.

Θεωρώ ότι είναι μια ευκαιρία για όλα τα θέματα ίσως τελευταία να αναδείξουν τον ήλιο, καθαρός σαν κρύσταλλος, ότι ο οποίος στην πολιτική του Κοσσυφοπεδίου θέτει πραγματικά το κράτος και το εθνικό συμφέρον σε προσωπικές φιλοδοξίες και κομματικούς υπολογισμούς.

Η πρώην αντιπολίτευση επανέλαβε επανειλημμένα ότι δεν επιθυμεί συνασπισμό με το Κίνημα Vetevendosje. Το δικαίωμά τους! Ως αποτέλεσμα, αν και η LVV ήρθε πρώτη στις τελευταίες εκλογές, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απλή πλειοψηφία για να σχηματίσει την κυβέρνηση. Παράλληλα, τα πρώην κόμματα της αντιπολίτευσης δήλωσαν επίσης ότι δεν θα συνεργαστούν μεταξύ τους. Έτσι σε αυτό “ως μωσαϊκό μαζί τους, ούτε με αυτά, ” παραμένει χωρίς λειτουργική λύση για τη χώρα.

Αλλά αν αυτή η στάση είναι σταθερή σήμερα, τι θα αλλάξει μετά τις εκλογές του νέου Δεκεμβρίου; Θα μεταμορφωθεί η σύνθεση του Κοινοβουλίου με τέτοιο τρόπο ώστε να αλλάξει σημαντικά τα κοινοβουλευτικά μαθηματικά; Σχεδόν! Το κίνημα θα αναιρέσει, αλλά όχι αρκετά τη λογική του σημερινού αδιέξοδου.

Δεν θα βρεθούμε, λοιπόν, και πάλι στην ίδια κατάσταση; Και αν τα κόμματα είναι πρόθυμα να αλλάξουν θέσεις μετά τις εκλογές του Δεκεμβρίου, γιατί δεν το κάνουν σώζοντας πολίτες και το κράτος από μια άλλη εκλογική διαδικασία μέσα σε λίγες εβδομάδες;

Όλη αυτή η κατάσταση είναι συνέπεια ενός έντονου εγωισμού και έλλειψης πολιτικής ευθύνης. Αντί να σκέφτεται το κράτος, εξετάζει το εκλογικό συμφέρον του κόμματος. Αντί να διαπιστωθεί η εθνική λογική, επικρατούν οι υπολογισμοί των μερών.

Αλλά τα κράτη δεν βασίζονται σε εγωισμούς, βασίζονται στην ευγένεια της ευθύνης.

Για το λόγο αυτό, πιστεύω ότι ο Γκλάουκ Κονζούφτσα έχει μια ιστορική ευκαιρία: να αποδείξει ότι το κράτος έχει ξεπεράσει το κόμμα. Αν θέλει πραγματικά να υπηρετήσει το Κοσσυφοπέδιο, θα πρέπει να προσφέρει στη Συνέλευση ένα CECV ERI JOPARTAK (όχι ένα από τα LVV που δεν ψηφίστηκε μόνο) με επαγγελματίες, έντιμους και εθνικούς μάρτυρες σε μια ομάδα που έχει σαφή εντολή αρκετών μηνών να εκτελέσει τα σημαντικότερα κρατικά καθήκοντα μέχρι την άνοιξη, οπότε και έκτακτες εκλογές μπορούν να διεξαχθούν με οργανωμένο και πολιτικά συνετό τρόπο.

Εάν μια τέτοια κυβέρνηση προταθεί με ειδικό πρόγραμμα, ακόμη και η πρώην αντιπολίτευση θα πρέπει να την ψηφίσει, όχι ως πολιτική πράξη, αλλά ως κρατική πράξη.

Αυτός θα ήταν ο τρόπος που τιμά το Κοσσυφοπέδιο και, πάνω απ' όλα, τιμά το Κοσσυφοπέδιο. Με αυτόν τον τρόπο, τόσο η Konjufca όσο και η πρώην αντιπολίτευση θα έβγαιναν από αυτό το πολιτικό χάος, δείχνοντας ότι πάνω απ' όλα, μπορούν να φέρουν το βάρος της κρατικής αριστοκρατίας.

Αντιθέτως, εάν ακόμη και αυτή η ευκαιρία χρησιμοποιείται για παιχνίδια και υπολογισμούς, φοβάμαι ότι βάζουμε τη χώρα σε έναν φαύλο κύκλο αδιέξοδου που βλάπτει μόνο το κοινό μας μέλλον.

Το Κοσσυφοπέδιο σήμερα χρειάζεται ανθρώπους που χτίζουν ενότητα σε διαφορές, όχι τείχη, που εμπνέουν πίστη, όχι διαιρέσεις, που θέτουν το κράτος μπροστά τους.

Επειδή, στο τέλος, το Κράτος είναι η μεγαλύτερη διαθήκη που μια γενιά μπορεί να αφήσει μια άλλη.