Co trzeba wiedzieć o uszkodzeniu palca i “Crip”

Prawie każdy z nas kiedykolwiek poczuł pewnego rodzaju twardnienie rano, ale uczucie, gdy nasz palec utknął w pozycji pochylonej, a następnie zwolniony z bolesnym “klix1 > jest czymś zupełnie innym. Zjawisko to, znane w medycynie jako stensywny technonov, i populacyjnie jak “spustowe fing” lub “gist, który wskazuje na”, jest wynikiem procesu zapalnego wpływającego na jego ścięgna i owijania.

Tendony, które zginają palce przesuwają się przez wąskie kanały włókniste; kiedy występuje stan zapalny, ścięgna zagęszcza i porusza się mocniej. Z czasem ścięgno może tworzyć mały węzeł, który pogarsza barierę mechaniczną. Objawy nie są ograniczone do właściwości “kliknięcie” często towarzyszy im ból i wrażliwość u podstawy dotkniętego palca na stronie dłoni.

Ciepło jest bardziej wyraźne rano lub po długich okresach czasu bez ruchu, podczas gdy w cięższych przypadkach palec może pozostać w pełni “kur” w pozycji przechylonej, szukając pomocy następnej ręki do rozwiązania, Telegraph transmisji.

Czasami mały garb pod skórą można dotknąć na podstawie palca.

Chociaż może się to zdarzyć każdemu, statystyki pokazują, że “wyzwalacz fing” nie wydaje się jednakowo dla wszystkich. Jest to najczęstsze tendonopatrię rąk elastyczne, i znacznie częściej wpływa na kobiety, około 75% czasu. Najczęściej występuje w wieku 52502 lat. Niebezpieczeństwo jest większe dla tych, którzy wykonują powtarzające się ruchy chwytania lub silnego ucisku, jak również dla tych, którzy używają narzędzi ręcznych. Jednak przyczyna nie zawsze jest mechaniczna.

Stan ten jest często związane z przewlekłą chorobą: Szacuje się, że u 520% pacjentów z cukrzycą rozwija się “wyzwalanie palcowania”, podczas gdy u nich występuje zwiększone ryzyko reumatoidalnego zapalenia stawów, gihtu lub zaburzeń tarczycy. Najczęściej, kciuk, środkowy palec i pierścień są dotknięte, ale to nie jest rzadkie, aby pojawić się na kilku palców na raz, nawet na obu rękach.

Jak to jest traktowane?

Podejście do leczenia zależy od ciężkości i czasu trwania objawów, ale zazwyczaj zaczyna się od konserwatywnych metod. Pierwszym krokiem jest unikanie wszelkich działań, które pogarszają się, takich jak silny chwyt obiektów. Korzystanie z miękkich rękawic poduszkowych może pomóc w pracy. Lekarz może zalecić prowadzenie podróży (shin), zwłaszcza w nocy, aby utrzymać jego palec rozłożone i dać ścięgna możliwość odpoczynku i obniżenia stanu zapalnego.

Ból i stan zapalny są stosowane w celu złagodzenia niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID), które mogą być przyjmowane z jamy ustnej lub stosowane lokalnie w postaci kremu lub wideo. Miękkie ćwiczenie ekspansji pomaga utrzymać mobilność, ale należy unikać treningu kulkami siłowymi, ponieważ może to jeszcze bardziej podrażnić ścięgno. Jeśli wstępne środki nie dają wyników, następnym krokiem jest zastrzyki kortychosteronu, które wykazały wysoką wydajność. Lek jest wstrzykiwany bezpośrednio do ścięgna, szybko obniżając stan zapalny i obrzęk oraz umożliwiając swobodne poruszanie się ścięgna.

Efekt może trwać dłużej niż rok, a w wielu przypadkach objawy ustępują całkowicie.

Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub ekspertem na czas. Rozpoznanie jest zwykle ustalane tylko z badań klinicznych i dyskusji o objawach; dodatkowe rentgenowskie lub badania rzadko są potrzebne. Konieczność terminowego leczenia jest ważna, ze względu na brak opieki może prowadzić do trwałego uszkodzenia ścięgien i deformacji palców.

Kiedy jest konieczna operacja?

Jeżeli metody zachowawcze nie dają wyników lub objawy są na początku bardzo poważne, zaleca się interwencję chirurgiczną. Istnieją dwa główne podejścia:

Mniej inwazyjna procedura igły jest przeprowadzana przez znieczulenie miejscowe, gdzie igła może złamać grubą tkankę, która zapobiega poruszaniu się ścięgna.
Użycie instrukcji USG zwiększa dokładność i skuteczność zabiegu.

Operacja otwarta przez małe cięcie w dłoni, chirurg przecina wąską część tulei ścięgna (zwanej A1 pulley). W ten sposób, bariera mechaniczna zostaje ostatecznie usunięta, a ścięgno porusza się szybko. Operacja odbywa się w znieczuleniu miejscowym, trwa bardzo mało, a pacjenci mogą poruszać palcem prawie natychmiast po interwencji.

Rola terapii fizycznej i profilaktyki

Pomimo metody leczenia, terapia fizyczna odgrywa kluczową rolę w gojeniu i utrzymaniu funkcji dłoni. Terapeuta może używać laser, USG, lub terapii magnetycznej w celu zmniejszenia stanu zapalnego i promowania gojenia tkanek.

Ćwiczenie przedłużenia i mobilizacji stawów jest ważne, aby zachować pełny zakres ruchów i uniknąć sztywności. Podobnie ważna jest edukacja pacjenta w ergonomii i unikanie ruchów, które spowodowały problem zapobiegania nawrotom.

Zrozumienie sytuacji i aktywny udział w leczeniu są najlepszym sposobem skutecznego i trwałego ręcznego odzyskiwania. TelegrafiaPeryskop.