Η μετανάστευση και η γονιμότητα δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της κοινωνίας του Κοσσυφοπεδίου σε 18 χρόνια ανεξαρτησίας

Ο πληθυσμός είναι το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο μιας χώρας. Παρά το γεγονός αυτό, τα δημογραφικά προβλήματα γίνονται μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις στον κόσμο. Αν και στις αρχές του 20ού αιώνα στην Ευρώπη (σε ορισμένες χώρες ακόμη νωρίτερα) οι προσπάθειες για την επίλυση αυτών των προβλημάτων έχουν ενταθεί μέσα από διάφορες πολιτικές με στόχο την προώθηση της δημογραφικής ανανέωσης, επιστρέφοντας σε σταθερά επίπεδα θηλυκότητας (αριθμός γυναίκας) 2,1, αντίστοιχα.

Έχουν ληφθεί πολλά μέτρα, που κυμαίνονται από άμεσες οικονομικές πληρωμές, φορολογικά πλεονεκτήματα, μέχρι τη βελτίωση της παιδικής φροντίδας και της εκπαιδευτικής υποδομής (όπως φωλιές και κήποι), αλλά τα αποτελέσματα ήταν πολύ περιορισμένα. Δεδομένου ότι το ποσοστό γεννήσεων για τις γυναίκες είναι χαμηλότερο από το επίπεδο που παρέχει φυσική αντικατάσταση του πληθυσμού (2.1), έχει αποδείξει ότι η επιστροφή του σε αυτό το επίπεδο είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Το κράτος του Κοσσυφοπεδίου από τις αρχές του XXI αιώνα αντιμετωπίζει πολυάριθμες προκλήσεις. Ωστόσο, στη 18η επέτειο της ανεξαρτησίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δύο μεγαλύτερες προκλήσεις με συνέπειες σε όλους τους τομείς είναι δημογραφικού χαρακτήρα, οι οποίες είναι μεταναστεύσεις και γονιμότητα των οποίων τα τρένα έχουν λάβει ανησυχητικά ποσοστά και αντιπροσωπεύουν την ανάκαμψη του Αχιλλέα “για την κοινωνία του Κοσσυφοπεδίου ως συνέπεια της παραμέλησης να αναπτύξουν αυτές τις δύο δημογραφικές παραμέτρους.

Για παρακολούθηση σήμερα, το Κοσσυφοπέδιο βρίσκεται υπό την πλήρη έννοια της λέξης στη δημογραφική κρίση που έχει σκιαγραφηθεί, ακόμα και με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2024, τα στοιχεία της οποίας έδειξαν ότι το Κοσσυφοπέδιο συρρικνώνεται, αδειάζει και γερνάει, διαδικασίες που η ημέρα βαθαίνει όλο και περισσότερο.

Η φούσκα υψηλής μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένης της διαφυγής της αναπαραγωγικής δύναμης με τη μείωση της γονιμότητας, έχει βάλει τη χώρα μπροστά από μια υπαρξιακή πρόκληση

Η τάση της μετανάστευσης από το Κοσσυφοπέδιο - ο κύριος συνεισφέρων στα μειονεκτήματα των δημογραφικών τάσεων και τα μεγαλύτερα 18 χρόνια ανεξαρτησίας είναι αναμφίβολα η μετανάστευση, με συνέπειες σε όλες τις δημογραφικές διαδικασίες ειδικά στο ποσοστό γεννήσεων.
Οι μεταναστεύσεις του πληθυσμού από το Κοσσυφοπέδιο στις ευρωπαϊκές χώρες δεν αποτελούν νέο φαινόμενο.

Το Κοσσυφοπέδιο καθ' όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν και παρέμεινε τυπικό μεταναστευτικό έδαφος. Οι κύριες αιτίες που ανάγκασαν τον πληθυσμό να μεταναστεύσει ήταν και παραμένουν: χαμηλά επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης, καταστροφές πολέμων, καθώς και κακή πολιτική κατάσταση κλπ. Υπάρχουν άλλοι λόγοι που σχετίζονται με τη μετανάστευση, όπως η δυσαρέσκεια των πολιτών του Κοσσυφοπεδίου για την τρέχουσα κατάσταση της κοινωνικοοικονομικής προοπτικής και το συνολικό επίπεδο ευημερίας που εκδηλώνεται με υψηλά ποσοστά ανεργίας, ιδίως μεταξύ των νέων και το υψηλό ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, προκαλώντας την απώλεια προοπτικών για καλύτερη και ασφαλέστερη διαβίωση στο Κοσσυφοπέδιο, ιδίως μεταξύ των νέων που φιλοξενούν όλες τις κοινωνικές διαδικασίες.

Το 2000-2024, το Κοσσυφοπέδιο έχει εγκαταλείψει περίπου 450 χιλιάδες (σύμφωνα με στατιστικά του AKS), ενώ σύμφωνα με εναλλακτικές πηγές, ο αριθμός ανέρχεται σε 520 χιλιάδες άτομα, με μέσο όρο περίπου 22 χιλιάδες κατοίκους εντός του έτους. Ακόμη και με ανησυχία είναι το γεγονός ότι μόνο το 2011-2024 στο εξωτερικό έχουν μεταναστεύσει πάνω από 400.000 κάτοικοι.

Αυτή η μετανάστευση έχει πάρει ανησυχητικά ποσοστά, και μαρτυρεί επίσης ότι η μεταναστευτική ισορροπία του Κοσσυφοπεδίου ήταν αρνητική την ίδια περίοδο για μέσο όρο άνω των -21 χιλιάδων ανθρώπων το χρόνο.

Επίσης ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι με βάση διάφορες μελέτες που διεξήχθησαν στη χώρα, περίπου το 60% των ερωτηθέντων εξέφρασαν την επιθυμία να εγκαταλείψουν το Κοσσυφοπέδιο κυρίως 20 με 40 χρόνια, οι οποίες αποτελούν περίπου το ήμισυ του αριθμού των μεταναστών και αποτελούν το κύριο δημογραφικό και γονιμοποιημένο άγημα, το εργατικό δυναμικό, και κ.λπ., προκαλώντας μείωση του <x0-capal human <x1), ως το κύριο πλήθος κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης.

Οι μεταναστεύσεις του XXI αιώνα είναι τα πιο δυσμενή κύματα μετανάστευσης μέχρι στιγμής στο Κοσσυφοπέδιο. Οι τάσεις αυτές αναπτύσσονται υπό τις συνθήκες της μείωσης της γονιμότητας, της μείωσης της φυσικής ανάπτυξης, της τάσης μείωσης του συνολικού αριθμού του πληθυσμού και της επιταχυνόμενης διαδικασίας παραμόρφωσης των δομών του πληθυσμού, ιδιαίτερα ανάλογα με την ηλικία του πληθυσμού. Εκτός από το συνολικό αριθμό μετανάστευσης, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι οι μεταναστεύσεις αυτής της περιόδου έχουν πάρει οικογενειακό χαρακτήρα (ολόκληρες οικογένειες εγκαταλείπουν) ως οικογένεια ή ακόμα και ως οικογενειακή ένωση.

Ως αποτέλεσμα της έλλειψης πραγματικών πολιτικών μετανάστευσης του πληθυσμού, επί του παρόντος μπορεί να εξεταστεί η απώλεια και η απειλή, παρά ο πλούτος και ο εταίρος, αν και στην πραγματικότητα η διασπορά είναι πολύ πολύτιμη για την εγκαθίδρυση του δικού της κράτους του Κοσσυφοπεδίου. Υπέρ των ευρημάτων αυτών, στοιχεία που καταγράφονται σε διάφορες δημοσκοπήσεις όπου το ερώτημα για τον αντίκτυπο των μεταναστεύσεων στις μελλοντικές εξελίξεις στη χώρα: το 55,4% πιστεύει ότι οι επιπτώσεις θα είναι αρνητικές, το 15,3% δεν θα έχει αντίκτυπο, ενώ μόνο το 11,6% πιστεύει ότι οι μεταναστεύσεις θα έχουν θετικό αντίκτυπο στις μελλοντικές εξελίξεις στη χώρα.

Επίσης, οι συνέπειες της μετανάστευσης εκδηλώνονται σε όλα τα τμήματα της ζωής: α) δημογραφικά (το μέγεθος του πληθυσμού που προκαλεί την απώλεια αυτού του τμήματος του πληθυσμού, το οποίο αποτελεί πιθανή ανάπτυξη, ποσοστό γεννήσεων, φυσική αύξηση του πληθυσμού, και πληθυσμιακές, οικονομικές, εθνοτικές, κοινωνικές κ.λπ.) δομές. Αυτό μεταδίδει τη φυσική μετανάστευση, τη εγκεφαλική μετανάστευση, τη γήρανση του πληθυσμού κ.λπ., την κοινωνικοοικονομική γήρανση (χαμηλή αύξηση του ΑΕΠ για τον πληθυσμό), την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης, την απώλεια εργατικού δυναμικού, και την κοινωνική μετατόπιση, τη μετανάστευση, και την κοινωνική μετανάστευση κλπ., (XI) ασφάλεια για τη χώρα (XI). Η έννοια του PHOCHCHS), και άλλα είδη οικονομικής ασφάλειας περιλαμβάνουν, αλλά και άλλα είδη οικονομικής ασφάλειας, καθώς και καθώς και άλλα είδη οικονομικής ασφάλειας.

Προκειμένου οι μεταναστεύσεις του πληθυσμού να μην μετατραπούν σε δημογραφική, κοινωνικοοικονομική, ασφάλεια κ.λπ., είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί το σταθερό μοντέλο των μεταναστεύσεων που σημαίνει: α) έλεγχος των μεταναστεύσεων ώστε να μπορούν να είναι τακτικές, ασφαλείς και υπεύθυνες, β) να μην μετατραπούν σε δημογραφικά, κοινωνικοοικονομικά προβλήματα και προβλήματα ασφάλειας και γ) δημιουργία και διαχείριση της “πολιτικής μετανάστευσης <x1).

Οι τάσεις γεννήσεων -- στη δεκαετία του 1920, το μικρότερο ποσοστό γεννήσεων από το 1920, 1939, έχει καταγραφεί στο Κοσσυφοπέδιο. Ο αριθμός του Κοσσυφοπεδίου που γεννήθηκε το 2000-2024 έχει μειωθεί από 38.687 (2000, γεννήσεις μόνο στο Κοσσυφοπέδιο), σε 21.487 (2024), που σημαίνει σχεδόν μισές γεννήσεις (-44.5%), ενώ από άποψη χρόνου με τον μεγαλύτερο αριθμό γεννήσεων μόνο του αιώνα. Τα προηγούμενα ποσοστά γεννήσεων έχουν μειωθεί κατά 161% ή κατά 2,6 φορές. Γεγονός είναι ότι στο Κοσσυφοπέδιο το 2000 σε μια ημέρα, κατά μέσο όρο, γεννήθηκαν 106 μωρά, ενώ το 2024 αυτός ο αριθμός μειώνεται σε 59 γεννήσεις την ημέρα, αναφέρεται καλά.

Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι για τη βιώσιμη δημογραφική ανάπτυξη οποιασδήποτε χώρας ή περιοχής, το ελάχιστο είναι να φθάσει ο κεντρικός τύπος πληθυσμού (όπου η επόμενη γενιά είναι η ίδια με την υπάρχουσα αντικατάσταση γενεών), το συνολικό επίπεδο γονιμότητας πρέπει να είναι 2,1 παιδιά ανά γυναίκα.

Το Κοσσυφοπέδιο απέχει πολύ από τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης μετά το επίπεδο της γενικής γονιμότητας το 2024 το Κοσσυφοπέδιο είχε 1,6 παιδιά ανά γυναίκα ή περίπου -32 % κάτω από το επίπεδο της απλής ανανέωσης του πληθυσμού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε αυτές τις τάσεις γονιμότητας και στο γενικό ποσοστό ανύψωσης υπάρχουν αποφασιστικές μεταναστεύσεις, εφόσον σχεδόν οι μισές από τις μεταναστευτικές ομάδες αποτελούν τις ηλικιακές ομάδες. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι οι γεννήσεις στο εξωτερικό σήμερα αποτελούν το 1/3 των συνολικών γεννήσεων του Κοσσυφοπεδίου από το 1/5 το 2011.

Η υψηλή ροή και επιλεκτικότητα των μεταναστεύσεων (ηλικίας 20-40 ετών) αντιπροσωπεύουν σχεδόν τους μισούς μετανάστες), και η ταχεία τάση μείωσης της γονιμότητας έχει επιταχύνει τη διαδικασία γήρανσης του πληθυσμού- Το Κοσσυφοπέδιο γερνάει. Έτσι, μέχρι το 2011 η ομάδα άνω των 60 ετών ήταν 9,6% στον πληθυσμό, το 2024 αυτή η προσέλευση αυξήθηκε στο 16,1%. Ότι ο πληθυσμός του Κοσσυφοπεδίου γερνάει και αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η αύξηση του πληθυσμού στις ηλικίες από το 2011 έως το 2024, όπου οι νέες ηλικιακές ομάδες 0-19 ετών έδειξαν την τάση μείωσης κατά 25,9% περαιτέρω, η ομάδα μείωσης 20-59 ετών για -5,2%, ενώ μόνο ομάδες άνω των 60 ετών έχουν δείξει ανάπτυξη για 49,7% (διπλάσια).

Τελικά, το Κοσσυφοπέδιο βιώνει τη βαθύτερη δημογραφική κρίση στη σύγχρονη ιστορία του. Η υπέρβαση των δημογραφικών διαδικασιών ή η στυτική ανάπτυξη (σπόνταν) θα οδηγήσει αναμφίβολα σε περαιτέρω εμβάθυνση της δημογραφικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που αποτελεί απειλή για την ανάπτυξη της χώρας. αμφισβητώντας μακροπρόθεσμα την κοινωνικοοικονομική σταθερότητα της χώρας.
Εάν οι δημογραφικές αμαξοστοιχίες στη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου συνεχιστούν με την υπάρχουσα δυναμική, χωρίς τη λήψη μακροπρόθεσμων μέτρων πολιτικής για τον πληθυσμό, τα οποία θα καταστήσουν δυνατή τη διακοπή αυτών των τάσεων, ιδίως των μεταναστεύσεων, τότε το δημογραφικό μέλλον του Κοσσυφοπεδίου θα είναι <x0 και οι δημογραφικές αμαξοστοιχίες θα διαγράψουν όλες τις άλλες αναπτυξιακές προσπάθειες. Ως εκ τούτου, τα μέτρα λαϊκής πολιτικής είναι αναγκαία και επείγοντα για το Κοσσυφοπέδιο στο πλαίσιο των συνολικών αναπτυξιακών πολιτικών.

Χωρίς στρατηγική προσέγγιση, οι συνέπειες θα είναι όλο και πιο ορατές, με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, εμβαθύνοντας τη δημογραφική κρίση και διακυβεύοντας τη βιώσιμη δημογραφική ανάπτυξη και τη συνολική βιωσιμότητα στη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου. Το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, αλλά το μέλλον ολόκληρου του κόσμου θα εξαρτηθεί από το πώς θα επιλυθεί αυτό το πρόβλημα.

Συγγραφέας είναι ένας γιατρός της γεωγραφίας-δημογραφική επιστήμη