Το άδικο δικαστήριο εναντίον της δίκης ιστορίας

Η ελευθερία έχει πραγματικά ένα όνομα. Και αυτό το όνομα είναι ο ατελείωτος πόλεμος του αλβανικού λαού που κατακτήθηκε από τη Σερβία και αργότερα τη Γιουγκοσλαβία για ελευθερία. Αυτός ο πόλεμος κορυφώθηκε με την ένοπλη εξέγερση του λαού μας, με επικεφαλής τη μεγάλη φήμη του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου. Ο ένοπλος αγώνας έφερε τις συνέπειες της διεθνούς κοινότητας και συνεπώς την απελευθέρωση του Κοσσυφοπεδίου και την ανεξαρτησία του.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι φορείς του πολέμου, οι συμμετέχοντες, και εκείνοι που τον βοήθησαν με χρυσά γράμματα έχουν τα ονόματά τους γραμμένα στην ιστορία. Ως εκ τούτου, η ελευθερία πήρε το όνομά της από τους Kadri Veselini, Jakup Krasniqi, Rexhep Selimi, Sali Mustaf évei, Peter Shala, και άλλους όπως Fadil Fazliu, η Ένωση Smakaj, Isni Kila, Nasim Haradinaj, Haxhi Shala, Hysni Ngucates των άλλων που έχουν περάσει και εξακολουθούν να διέρχονται από το καλβάρ της Χάγης.

Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα σωστό όνομα σε όλες τις διαδικασίες που έχουν περάσει το Κοσσυφοπέδιο και οι Αλβανοί είναι αυτό του Χασίμ Θάτσι. Το όνομά του είναι πέρα από την εμβέλεια της απελευθερωτικής, κρατικής δημιουργίας και παγίωσης ιστορίας της χώρας. Σε πολλές από αυτές τις διαδικασίες στις οποίες ήταν οικοδεσπότης είχα διαφορετικές πολιτικές σκέψεις, πεποιθήσεις και έννοιες. Πολλοί ακόμα πιστεύουν ότι είχα δίκιο. Σε ορισμένους, το θάρρος να εισέλθει σε ορισμένες διαδικασίες όπως η Ραμπουγιέ, η ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, του έχει δώσει δικαιοσύνη. Αυτό που μου δίνει επίσης στα μάτια τη διάσταση ενός θαρραλέου, οραματιστή πολιτικού είναι η απόλυτη υποστήριξη της έννοιας του επαναπροσδιορισμού των συνόρων μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας ως την καλύτερη και δίκαιη λύση των προβλημάτων όχι μόνο μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, αλλά και του αλβανικού-σερβικού προβλήματος στα Βαλκάνια.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο σοβαρό από το να βλέπεις τα σύμβολα ελευθερίας του Κοσσυφοπεδίου μπροστά στην τράπεζα του κατηγορούμενου. Δεν έχω ιδέα ποια θα είναι η τελική ετυμηγορία. Αλλά ένα πράγμα ξέρω, ότι το Δικαστήριο της Ιστορίας της Ανθρωπότητας και αυτό του αλβανικού έθνους, μια μέρα αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι τολμηροί ηγέτες, θα τοποθετηθούν στο Πάνθεον της Ελευθερίας της Ανθρωπότητας, επειδή η ελευθερία κάθε ανθρώπου, η ελευθερία κάθε λαού είναι μια συμβολή στην παγκόσμια ανθρώπινη ελευθερία, στοχευμένη από την ανθρώπινη λειτουργία ως κοινωνικό ον.