Vlora Airport, wanneer dieven de dief roepen

Vorig jaar, Amerikaanse media uitgezonden een virale video breed. Beelden van een camera in een residentie toonden twee dieven fysiek vechten om het nieuwe pakket te stelen in een familiewerf.

Wat er gebeurt op Vlora Airport is vrijwel hetzelfde, alleen in een meer verfijnde vorm. Hier botsen rovers niet met het stelen van pakketten van kleding of parfums online gekocht, maar vechten voor aandelen ter waarde van honderden miljoenen euro's. En ze doen het publiekelijk, zonder enige schaamte.

Stel even voor dat “Port Pirates” in de VS vechten in de media of elkaar zelfs beschuldigen in geval van pakketten, het beroven van Amerikaanse families rechtbanken. En de vraag die natuurlijk komt is waar ze de moed vinden om publiekelijk te vechten voor de buit die ze Albanezen beroofden.

Hier is de verklaring een beetje complex en heeft betrekking op de filosofie van hoe Albanië wordt bestuurd. In dertien jaar socialistische heerschappij is Albanië een land geworden dat de concurrentie in alle sectoren van het openbare leven volledig heeft uitgeschakeld.

Het gerucht gaat dat werkafspraken niet te wijten zijn aan professionele verdienste, maar dankzij politiek patrouillebeheer. Openbare aanbestedingen worden niet gewonnen dankzij concurrentie tussen bedrijven, maar dankzij hun banden met de overheid. Publieke bezittingen worden niet verdeeld door concurrentie, maar door de premier die gehaktballen eet in de veranda. En zo verder.

Daarom heeft de Albanese economie vandaag de dag slechts één concurrentiesector. Dit is de diefstal, die de premier definieert als het fenomeen van het eten van appels en pruimen achter zijn rug. De dieven botsten publiekelijk voor de gestolen plundering bij de intensariaries en vechten nu publiekelijk en processen voor de gestolen luchthaven plundering. Omdat Vlora's luchthaven een cirkel is die al met de rook van diefstal is gekomen tot Istanbul.

Ten eerste, het is bijna procedureel. Op het moment dat Belinda Balluk de onderneming lanceerde, die de verkoop van aandelen door de Turken van de Yda Group aan Behgjet Pacolli goedkeurde, stortte de aanbesteding van de luchthaven van Vlora in. Omdat Turken de enige waren in het winnende consortium die aan de expertisecriteria voldeden. Dit maakte van de gehele aanbesteding een gemanipuleerde uitdovingsprocedure, aangezien het expertisecriterium in het luchthavenbeheer veel andere ondernemingen heeft belet om te concurreren en gemakkelijker prijzen te bieden voor Albanese burgers.

Ten tweede, het gaat over contract. Voor Behgjet Pacolli en Valon Ademi probeerde de Albanese regering een groep van drie grote Turkse bedrijven te sluiten om Vlora Airport te bouwen. Cengiz, Kaylon en Colin onderhandelden enkele maanden met de Albanese regering, maar hun bod werd afgewezen door Damian Gjiknuri en Arben Ahmetaj. De reden voor de weigering was omdat Turken 120 miljoen euro aan verkeersgaranties eisten. Maar later accepteerde de Albanese regering het aanbod van Pacolli en Ademi met 140 miljoen euro aan verkeersgaranties.

Wat betekent dat? Dat Vlora Airport praktisch een nulrisicobedrijf is voor bouwbedrijven. Volgens het bedrijfsplan zal de bouw van de luchthaven ongeveer 100 miljoen euro kosten. Inmiddels hebben bouwbedrijven 140 miljoen euro in collecties gegarandeerd voor de eerste 10 jaar, zelfs als er geen vliegtuigen boven Vlora Airport vliegen. Als er geen vliegtuig is, is er geld uit het staatsbudget. Dit is een verkeersgarantie.

Behgjet Pacolli, die zich niet schaamt om publiekelijk te ruziën over de buit, heeft zeker geen schaamte als hij zegt Albanese burgers geen cent te betalen voor het bouwen van de luchthaven. Maar het wordt alleen publiekelijk gezegd. Want privé zegt hij dat hij nergens een contract heeft gekregen dat zo goed is als dat van Vlora Airport, waar hij veilig geld won, zelfs door niets te doen.

Het probleem is nu dat Behgjet zo smal werd dat hij niet het deel opgeeft waar hij mee akkoord ging toen hij de aanbesteding kreeg. Dat is alles wat Vlora Airport conflict is. Die verhalen met Russische en Chinese agenten zijn het lekkere spul in Vlora. Maar de ironie op Vlora Airport is geweldig en erg tragisch.

De inbrekers vechten tegen processen om de gestolen buit te verdelen, terwijl het openbaar belang wees is gebleven en plunderaars, die burgers zijn, zwijgen.