Macedoniërs hebben voor “gestemd De Albanezen die je nodig hebt

Er staat: Merro Base

Lokale verkiezingen in Noord-Macedonië brachten eerst de samenwerking aan het licht van een binnenlandse Albanese coalitie met VMRO-DPMNE nationalisten, die hun Albanese tegenstanders hielpen verslaan met de stemmen van Macedonische nationalisten.

In dikke lijnen, Albanese oppositie coalitie geleid door Ali Ahmeti is de eerste in 9 gemeenten, terwijl V LEN in 6, terwijl voor de kandidaten, Ali Ahmeti is ontstaan eerst in 5 gemeenten, tot zijn rivalen van V LENN op 9.

In Cair, de symboolgemeente van Albanezen in Skopje, is het resultaat het meest illustratief. Ali Ahmeti's kandidaat heeft 47,55% ontvangen, terwijl zijn coalitie 47,89% is. Aan de andere kant heeft de “Vlen” coalitie 46,8% ontvangen, terwijl hun 50% kandidaat. Het verschil komt van de stemmen van VMRO, die ongeveer 4% in het evenredige resultaat. Dit verschijnsel is wijdverbreid.

In totaal heeft de coalitie onder leiding van Ali Ahmeti iets meer stemmen gekregen dan bij de vorige verkiezingen, maar heeft geen alliantie kunnen aangaan tussen “Vlen” en VMRO-DPMNE.

Dus het is mogelijk door een regerende partij alliantie met “Albanezen die het nodig hebben. Macedoniërs hebben niet alleen voor hun partij gestemd, maar ook voor Albanese bondgenoten die hen dienen - Albanezen die trouw zijn aan Macedonische nationalisten.

Dit is het hele verhaal van Ali Ahmeti's <x0 verlies “ ” en “fitres” van de coalitie die “naar Macedonië gaat”. De rest zijn politieke retoriek.

Wat nu besproken kan worden is de verantwoordelijkheid van Tirana en Pristina voor dit resultaat, dat de Albanezen in Macedonië volledig defractiseert.

Met deze slimme maar diep anti-Albaanse beweging, heeft premier Mickoski erin geslaagd om zijn Albanese instrumenten in lokale macht te pompen, waardoor ze meer lokale machten en maken ze irrelevant voor de centrale overheid.

Door de splitsing tussen de coalitie “Vlen” en Ali Ahmeti's alliantie te verdiepen, heeft Mickoski een permanent partnerschap van Albanezen voor zijn macht gecreëerd, wat hen met Macedonische stemmen voor lokale macht verhoogt en hen licht laat wanneer het gaat om centrale macht.

In deze strijd had hij de ongehaaste hulp van de eerste minister van Kosovo Albin Kurti, die zichzelf en politiek verbonden heeft aan het plan om Albanezen in Macedonië te defictoren vanwege het complex dat hij heeft tegen voormalige KLA-strijders, namelijk Ali Ahmeti, publiekelijk toezegt dat “hem uit de politieke scène zou halen<181>.

Maar Ali Ahmeti is niet belangrijk in Macedonië als tegenstander van Kurt, maar als tegenstander van Macedonisch nationalisme. Hij heeft Macedonië met wapens in de hand gedwongen zijn hoofd voor de Albanezen te buigen en het Ohrid-akkoord te ondertekenen, dat Albanezen de rechten van een officieel element en de deelname aan het politieke leven als gelijkwaardig heeft toegekend.

Nu worden deze verworvenheden ongedaan gemaakt. Albin Kurti zou kunnen opscheppen dat hij een UCK-strijd in Macedonië heeft afgebroken, en samenwerkt met de nationalistische vleugel van de Macedonische politiek, de rechtse Mickoski.

Ook al pretendeert het de linkse Balkan “” te zijn, het is in feite een grillige populist en een politieke narcist die elke Albanese tegenstander in de regio bestrijdt, zelfs samenwerkend met hun vijanden.

Voor links, zoals het beweert Albin Kurti te zijn, zou Mickoski geen ideologische bondgenoot of niet meer kiesgerechtigde of <x0 nationaal” hoeven te zijn. Maar hij maakte hem een bondgenoot tegen Albanezen in Macedonië, alleen vanwege zijn wrok tegen Albanese politieke leiders daar vooral omdat Ali Ahmeti nog steeds wordt beschouwd als leider van de UCK, die Kurti herinnert aan zijn innerlijke vijanden in Kosovo.

De regering van Tirana is verantwoordelijk voor deze situatie.

Concrete wijze heeft premier Edi Rama een totaal onverschillige houding ten opzichte van de politieke ontwikkelingen in Noord-Macedonië aangenomen, niet geprobeerd de rol van politieke factoren van

Tirana, zoals het deed in 2016, toen het de vorming van de meest soms vertegenwoordigde regering door Albanezen beïnvloed.

De diplomatieke vertegenwoordiging van Albanië in Skopje is bijna belachelijk met mensen die worden opgeroepen voor politieke betrekkingen en met een nog steeds gebrek aan strategieën om de Albanese factor te versterken.

De oppositie in Tirana is nog meer gestructureerd dan Rama in het steunen van zijn bondgenoten, die ook Mickoski's bondgenoten zijn.

Maar ze hebben in ieder geval de pro-Muckoski publiekelijk laten staan en maken zich geen zorgen over het defictoriseren van Albanezen, omdat zij niet de leiding hebben.

De regering-Tirana moet investeren en invloed uitoefenen op het politieke leven van de Albanezen in Macedonië, omdat zij Albanië nog steeds als moederstaat beschouwen, hoewel niemand hier precies weet wie Albanese politieke factoren zijn, behalve twee of drie namen.

Onder de knappe klap van Macedonië's regerende partij, die stemmen schonk aan zijn Albanese huurlingen om groter te lijken dan hun tegenstanders, onder directe betrokkenheid

Kurti en Berisha aan de kant van de Macedonische nationalisten, en onder de onverschilligheid van Edi Rama tegenover de Albanese factor daar, zijn de Albanezen van Macedonië sinds 1992 op het laagste punt van hun politieke vertegenwoordiging.

Ze zijn een lelijke kruk geworden van de Macedonische macht, zelfs van de meest vijandige partij jegens Albanezen, die hen ooit uit het land van Noord-Macedonië probeerde te verdrijven.

Vandaag heeft zij een stap vooruit gezet in haar strategie tegen Albanezen door de versterking van “Albanen die” nodig hebben.

Terwijl Tirana en Pristina, elk om hun eigen redenen, zoveel mogelijk hebben geholpen op deze weg. Voor Albanezen om te stemmen voor de gels die je nodig hebt.