Politika e jashtme për Erdoganin rrugë e pa-kalueshme

Miliona turq do t’i drejtohen kutive të votimit më 24 qershor, për të transformuar vendin nga një sistem parlamentar në atë presidencial.

“Zhvillimet në Siri dhe gjetkë e kanë bërë urgjente të kalojnë në sistemin e ri ekzekutiv në mënyrë që të ndërmarrin hapa për të ardhmen e vendit tonë në një mënyrë më të fortë”, u tha Erdogan gazetarëve në Ankara muajin e kaluar.

Votimi do t’i japë fund fazës aktuale të tranzicionit midis dy sistemeve dhe do të qetësojë fuqinë masive në duart e presidentit të ri.

Erdogan, i cili parashikohet të fitojë, ka bërë shumë qartë dëshirën e tij për të lëvizur nga një sistem parlamentar në atë presidenciale, raporton “Al Jazeera”, transmeton Periskopi.

Së bashku me Partinë qeverisëse AK, ai argumenton se një model i ri, i ngjashëm me një presidencë ekzekutive amerikane ose franceze, do të lejojë vendim-marrje të fortë.

Një sërë çështjesh priten të sfidojnë udhëheqjen e re të Erdoganit si: kërcënimi i sigurisë nga grupi i armatosur kurd (PKK); përplasja e interesave me Shtetet e Bashkuara në veri të Sirisë; ekstradimi i Fetullah Gulen; ndalimi i ofertës së Turqisë për t’u bashkuar me Bashkimin Evropian; ndikimi i Iranit në rajon; konflikti i pazgjidhur në Qipro, si dhe marrëdhëniet e saj me Egjiptin, Izraelin, Libinë e Jemenin.

Rasti aktual i Turqisë me fqinjën e saj jugor qëndron në një kontrast të thellë me marrëdhëniet e tyre vetëm një dekadë më parë.

Pas ngritjes së saj në pushtet në vitin 2002, Partia AK krijoi një politikë të jashtme “zero probleme me vendet fqinje”.

Fatma Benli, një deputet me qendër në Stamboll me Partinë AK, thotë se Turqia ishte ndër të parat e 128 vendeve që kundërshtonin vendimin e SHBA për të lëvizur ambasadën e saj nga Tel Avivi në Jerusalem.

Kundërshtarët e Erdoganit e akuzojnë atë për ndjekjen e një politike të shtyrë nga ideologjia dhe ekspansioniste me ambiciet për të udhëhequr Turqinë, e cila dikur ishte selia e një perandorie islame, për t’u bërë një fuqi muslimane./Periskopi/