U burgos nga izraelitët, nuk e njeh më djali i vogël: Rrëfimi që do t’ju bëjë të qani

Djali 22 muajsh i quajtur Dalal Abu al-Hawa nuk e njeh nënën e saj. Hamza ishte vetëm 10 muajshe kur nëna e tij ishte burgosur për një vit nga një gjykatë izraelite për akuzat që ajo i kishte mohuar. Ebu El-Hawa, e cila u lirua më 7 gusht, po has vështirësi për të fjetur, po […]
Hamza ishte vetëm 10 muajshe kur nëna e tij ishte burgosur për një vit nga një gjykatë izraelite për akuzat që ajo i kishte mohuar.
Ebu El-Hawa, e cila u lirua më 7 gusht, po has vështirësi për të fjetur, po shqyrton një psikiatër dhe po e gjen të vështirë të ri-integrohet në familjen e saj.
“Djali im më i ri (Hamza) refuzon të më afrohet”, thotë ajo.
“Doja ta fusja në gjirin tim, por ai goditi dorën time dhe u largua”, thotë Abu Al-Hawa për “Al Jazeera”, transmeton Periskopi.
Nëna e gjashtë fëmijëve u burgos më 28 gusht 2016, për akuzat se ajo u dha të burgosurve të Hamasit disa informacione në qendrën e ndalimit të Izraelit.
Gjatë kohës së burgimit, burrit të saj, Ebu Omarit dhe fëmijëve u është mohuar e drejta për ta vizituar atë.
Djali të saj më të madh Omar’it, gjithashtu iu dha një dënim dy vjet e gjysmë në të njëjtën kohë, pasi dyshohet se ai hodhi kokteje molotovi në drejtim të forcave okupuese izraelite.
Omar vazhdon të vuajë në burgun Megiddo, në veri të Bregut Perëndimor të Izraelit.
Ajo kujton dhimbjen që përjetoi tetorin e kaluar kur të dy gjyqet e tyre ishin vendosur të njëjtën ditë.
“Dola nga autobusi dhe Omar ishte në xhipin (ushtarak) pas nesh” thotë ajo.
“Doja ta përqafoja atë dhe kur tentova të bëjë një gjë të tillë, forcat policore më larguan prej tij dhe e goditën atë në stomak. Ata e kërcënuan djalin tim se do ta rrihnin në rast se ai do të përpiqet të flas me mua madje edhe nga distanca”, u shpreh ajo.
Ashtu si të burgosurit e tjerë, Abu El-Hava duroi kushtet poshtëruese gjatë periudhës së marrjes në pyetje të 23 ditëve në qendrën e paraburgimit në Jerusalemin Lindor të pushtuar. Ato ditë ajo i kujton me ankth.
“Unë nuk e njihja ditën nga natën” tha ajo.
“Ata kurrë nuk i fikën dritat, edhe natën, dhe e lanë kondicionerin në një temperaturë shumë të ulët kur isha në një gjendje të ngrirë”, rrëfen momentet e vështira ajo.
Burgosja e saj nuk mbaroi atje.
Pasi u lirua, iu dha një urdhër nga Izraeli që e ndalonte të kthehej në Jerusalem, ku banonte me familjen e saj para se të burgoset.
Urdhëri i ri izraelit për të do të thotë që ajo duhet të jetojë në anën e Bankës Perëndimore të Murit, i cili ndan Bregun Perëndimor nga Jeruzalemi.
Burri i saj Ebu Omar thotë se jetesa pa gruan e tij ishte “shumë e vështirë”.
“Nuk e dija si t’ia ndërrojë pelenën djalit tim, ose të përgadit qumështin ku vajza ime ishte akoma e re, ose kur do të sëmurej njëri prej fëmijëve. Djali ynë, i cili ishte katër vjeç, gjithmonë pyeste për nënën e tij dhe thoshte ‘Kur do të kthehet në shtëpi’? Ai e theu zemrën time”./Periskopi/











