Raport Banku Światowego: Pomimo stabilnych napięć w gospodarce światowej, ta dekada słabsza od lat 60.

W sprawozdaniu stwierdza się również, że oczekuje się, że w ciągu najbliższych dwóch lat wzrost będzie na ogół stabilny, spowalniając do 2,6% w 2026 r., a następnie zwiększając się do 2,7% w 2027 r., co stanowi wzrost w porównaniu z czerwcową prognozą.

Stabilność ta odzwierciedla lepszy niż oczekiwano wzrost w Stanach Zjednoczonych, który stanowi około dwóch trzecich zwiększonej rewizji prognozy na 2026 r. Jednak nawet jeśli te prognozy zostaną zrealizowane, 2020 roku jest na drodze do stania się najbiedniejszą dekadą światowego wzrostu od lat 60. W sprawozdaniu stwierdzono, że powolny rytm pogłębia ogólnoświatową lukę standardową: pod koniec 2025 r. prawie wszystkie zaawansowane gospodarki miały dochody per capita powyżej poziomu z 2019 r., ale około jedna na cztery gospodarki wschodzące miała niższe dochody per capita, Mówi w komunikacji.

W sprawozdaniu stwierdza się również, że w 2025 r. wzrost ten wspierał wzrost handlu przed zmianami politycznymi i szybkim dostosowaniem globalnych łańcuchów dostaw. Oczekuje się, że zachęty te znikną w 2026 r., ponieważ handel i popyt krajowy osłabną, raporty prasowe Express, transmisja Periscope.

Z każdym rokiem gospodarka światowa stała się mniej zdolna do generowania wzrostu i wydaje się, że stała się bardziej odporna na niepewność polityki, powiedział Indermit Gill, Bank Światowy Lider Economist i Starszy Wiceprezes ds. Ekonomii Rozwoju. “Dynamika gospodarcza i stabilność gospodarcza nie mogą się jednak na długo dzielić bez szkody dla finansów publicznych i rynków kredytowych. Oczekuje się, że w nadchodzących latach światowa gospodarka będzie rosnąć wolniej niż w trudnych latach dziewięćdziesiątych, przy jednoczesnym utrzymaniu rekordowego poziomu długu publicznego i prywatnego. Aby uniknąć stagnacji i bezrobocia, rządy gospodarek wschodzących i rozwiniętych muszą agresywnie liberalizować prywatne inwestycje i handel, ograniczyć konsumpcję publiczną oraz inwestować w nowe technologie i edukację.

Oczekuje się, że w 2026 r. wzrost gospodarczy w gospodarkach wschodzących zmniejszy się do 4% z 4,2% w 2025 r., zanim wzrośnie nieznacznie do 4,1% w 2017 r., podczas gdy napięcia w handlu spadną, ceny towarów ustabilizują się, poprawią się warunki finansowe i wzmocnią się przepływy inwestycyjne. Oczekuje się, że wzrost ten będzie wyższy w krajach o niskich dochodach, osiągając średnio 5,6% w latach 20. XX wieku, na skutek wzrostu popytu krajowego, ożywienia eksportu i spadku inflacji. Nie wystarczy to jednak do zmniejszenia różnic w dochodach między gospodarkami rozwijającymi się i zaawansowanymi. Przewiduje się, że w 2026 r. wzrost dochodów na mieszkańca w gospodarkach wschodzących wyniesie 3%) w przybliżeniu o punkt procentowy poniżej średniej z 2000% w 2019 r. W tym tempie przewiduje się, że dochód na mieszkańca w gospodarkach wschodzących wyniesie jedynie 12% poziomu zaawansowanych gospodarek.

Tendencje te mogłyby zaostrzyć wyzwanie, jakim jest tworzenie miejsc pracy, przed którymi stoją gospodarki rozwijające się, gdzie 1,2 mld młodych ludzi wejdzie w wiek produkcyjny w ciągu następnej dekady. Przezwyciężanie tego wyzwania wymaga zaangażowania politycznego skupionego na trzech filarach. Pierwszym z nich jest wzmocnienie kapitału fizycznego, cyfrowego i ludzkiego w celu zwiększenia wydajności i zatrudnienia. Drugim jest poprawa otoczenia biznesu poprzez zwiększenie wiarygodności polityki i bezpieczeństwa regulacyjnego, tak aby przedsiębiorstwa mogły się rozwijać. Trzecim jest mobilizacja kapitału prywatnego w celu wspierania inwestycji. Środki te mogą łącznie pomóc przenieść tworzenie nowych miejsc pracy na bardziej produktywne i formalne zatrudnienie, wspierając wzrost dochodów i zmniejszenie ubóstwa.

Ponadto gospodarki wschodzące muszą wzmocnić stabilność budżetową, która w ostatnich latach została osłabiona przez kolejne wstrząsy, zwiększone potrzeby wzrostu i wyższe koszty obsługi zadłużenia. Odrębny rozdział sprawozdania zawiera kompleksową analizę stosowania regulacji fiskalnych ze strony gospodarek wschodzących, które określają wyraźne limity dla pożyczek i wydatków publicznych w celu zarządzania finansami publicznymi. Regulacje te są zazwyczaj związane z silniejszym wzrostem, wyższymi inwestycjami prywatnymi, bardziej stabilnymi sektorami finansowymi i większą zdolnością radzenia sobie z wstrząsami zewnętrznymi.

“Przy zadłużeniu publicznym w gospodarkach rozwijających się i przechodzeniu na najwyższy poziom w ponad pół wieku, przywrócenie wiarygodności budżetowej stało się pilnym priorytetem, powiedział M. Ayhan Kose, wiceekonomista Grupy Banku Światowego oraz dyrektor Grupy Projektów. Dobrze opracowane przepisy podatkowe mogą pomóc rządom ustabilizować zadłużenie, odbudować przestrzenie polityczne i skuteczniej reagować na wstrząsy. Jednak same zasady nie wystarczą: wiarygodność, wdrażanie i zaangażowanie polityczne decydują w końcu, czy przepisy podatkowe przynoszą stabilność i wzrost.

Ponad połowa gospodarek wschodzących posiada już co najmniej jedną zasadę fiskalną. Mogą one obejmować ograniczenia deficytu budżetowego, długu publicznego, wydatków rządowych lub poboru dochodów. Kraje rozwijające się przyjmujące zasady fiskalne zazwyczaj odnotowują poprawę salda budżetowego na poziomie 1,4 punktu procentowego PKB po pięciu latach, ponieważ uwzględnia się wypłaty odsetek i wahania gospodarcze. Stosowanie przepisów podatkowych zwiększa również o 9 punktów procentowych prawdopodobieństwo wieloletniej poprawy salda budżetowego. Jednakże średnio- i długoterminowe korzyści wynikające z przepisów podatkowych zależą w dużej mierze od siły instytucji, kontekstu gospodarczego, w jakim są one wdrażane, oraz sposobu ich opracowywania, jak mówi sprawozdanie.