Były minister energetyki: Rząd podjął pilne działania, kryzys energetyczny, a następnie brak inwestycji

Były minister energii Ethem Ceku stwierdził, że brak energii elektrycznej w Kosowie nie jest problemem tymczasowym, lecz bezpośrednim skutkiem braku inwestycji strategicznych i niezrealizowanych reform w sektorze energetycznym.

Podkreślił, że elektrownie cieplne Kosowo A i Kosowo B są przestarzałe i nie spełniają rosnącego popytu, zmuszając ten kraj do importu energii po wysokich cenach na rynkach międzynarodowych.

Ceku wezwał rząd do podjęcia pilnych działań w celu rekultywacji istniejących bloków i uruchomienia procedur budowania nowych zdolności energetycznych we współpracy z lokalnymi i międzynarodowymi inwestorami, w tym firmami amerykańskimi i niemieckimi.

Według niego tylko dzięki inwestycjom w słabe zdolności i równoległy rozwój alternatywnych źródeł energii Kosowo może zapewnić długoterminową stabilność i zmniejszyć zależność od importu.

Pełne delegowanie:

Kosowo bez energii na początku XX wieku
W tych zimowych dniach nasz kraj ponownie stoi w obliczu poważnego braku energii elektrycznej. Problem ten nie jest przypadkowy, ani tymczasowy, jest to wynik kryzysu strukturalnego, który był powtarzany przez lata, ponieważ Kosowo z czasem nie zbudowało nowych zdolności energetycznych i nie przeprowadziło zrównoważonych reform w sektorze energetycznym.
Intensywne wykorzystanie elektrowni cieplnych Kosowo A i Kosowo B, które obecnie są przestarzałe i mało wydajne, nie pokrywa popytu konsumentów. W związku z tym kraj ten jest zmuszony do importu energii w okresach, w których ceny na rynkach międzynarodowych są niezwykle wysokie, powodując poważne obciążenia dla budżetu państwa i gospodarki rodzinnej.
W tej sytuacji rząd Republiki Kosowa musi działać z pilną i strategiczną odpowiedzialnością.
Po pierwsze, należy wdrożyć pełną i szybką rehabilitację bloków A i B Kosowa, gwarantując stabilność techniczną, bezpieczeństwo operacyjne i wzrost lokalnej produkcji.
Po drugie, równolegle z rehabilitacją, należy natychmiast otworzyć procedury budowy jednego lub dwóch nowych bloków energetycznych we współpracy z lokalnymi i międzynarodowymi inwestorami prywatnymi.
Kosowo powinno zapraszać i włączać w ten proces potężne i wyspecjalizowane przedsiębiorstwa, w szczególności amerykańskie i niemieckie, które mają zaawansowane doświadczenie w budowaniu i modernizacji zdolności energetycznych opartych na zła, jak również w rekultywacji istniejących elektrowni cieplnych. Zaangażowanie tych przedsiębiorstw przyniosłoby nie tylko nowe technologie, ale również wyższe standardy zarządzania, utrzymania i kontroli zanieczyszczeń.
Doświadczenie międzynarodowe pokazuje, że rehabilitacja bloków opartych na złu jest możliwa i niezbędna dla krajów opartych na tym źródle energii. Niemcy, Polska, Chechya, Rumunia, Bułgaria i Serbia zainwestowały w modernizację istniejących bloków, zwiększenie wydajności produkcji i instalację nowych technologii filtracji gazu oraz ograniczenie emisji, zapewnienie stabilności energetycznej i zmniejszenie zależności od importu.
Jednocześnie Kosowo musi poważnie pracować nad opracowywaniem projektów hydroenergetycznych, jak również nad rozwojem alternatywnych źródeł energii (energia z powietrza, energia z wiatru i inne zrównoważone formy) w celu dywersyfikacji zasobów i zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego w perspektywie długoterminowej.
Jeśli rząd nie opracuje i nie wdroży jasnego krajowego programu wyjścia z tej sytuacji, sytuacja jeszcze się pogorszy, zwłaszcza finansowo. Ogromne wydatki budżetowe na import energii będą nadal rosły i będą miały poważne konsekwencje dla kluczowych sektorów rozwoju Kosowa. W tym sensie wybór jest jasny, albo dziś inwestujemy w możliwości energetyczne, albo jutro zapłacimy znacznie więcej za konsekwencje złej polityki i brak planowania strategicznego.
Jedynie duże projekty energetyczne, oparte na racjonalnym wykorzystaniu zła i równoległym rozwoju energii alternatywnej, realizowane w ścisłej współpracy między rządem a Zgromadzeniem Kosowa, mogą rozwiązać tę poważną trudność, która szkodzi gospodarce Republiki i zagraża bezpieczeństwu energetycznemu obywateli.
Wyraźne przykłady długoterminowego planowania energetycznego i modernizacji istniejących zdolności można dostrzec w regionie i w Europie Środkowej, gdzie różne kraje były w stanie wzmocnić stabilność energetyczną poprzez rehabilitację bloków opartych na zła i równoległe rozwijanie nowych zasobów energetycznych.
W kampaniach wyborczych ten wielki problem nie jest rozwiązany dla naszego kraju.