Erion Veliaj w Prezydencji Trybunału Administracyjnego i Prokurator, który prowadził dochodzenie

Zgodnie z oskarżeniem prokuratora o nominację, została ona przeprowadzona w rażącej opozycji do prawa, ponieważ w momencie wydania dekretu nie spełniła ona wiążących kryteriów prawnych wykonywania urzędu prokuratora.

Veliaj żąda również, aby Rada Najwyższego Prokuratora była zmuszona do podjęcia decyzji w sprawie natychmiastowego wyniku statusu sędziego i nielegalnego sprawowania urzędu prokuratora, o którym mowa.

“Prezydent Rzeczypospolitej wydał dekret, który w sposób otwarty sprzeciwia się procedurze regulującej przepisy prawa nr 8737, wprowadzając w życie nieprawne mianowanie oraz w przypadku braku osobistej kompetencji materialnej do wyznaczenia przedmiotu, który nie spełnia kryteriów prawnych. Fakt ten stanowi rażące naruszenie porządku prawnego i typowy przypadek bezwzględnej nieadekwatności aktu administracyjnego w rozumieniu art. 108 kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ (i) akt ten był narażony na rażącą sprzeczność z normami prawnymi prawa; (i) wyznaczona osoba nie spełniła ogólnych i szczególnych warunków prawnych; oraz (ii) organ publiczny skorzystał ze swoich kompetencji w zakresie powoływania z naruszeniem ważnych warunków aktu, czyniąc dekret sądowy nieskutecznym i niezakaźnym i nieszkodliwym, akt oskarżenia jest wspomniany.

W akcie oskarżenia Veliaja stwierdza się między innymi, że analizując dekrety prezydenta dotyczące mianowania i odwoływania prokuratorów, Trybunał oszacował, że akty te, choć pochodzą z organu konstytucyjnego, mają charakter indywidualny i administracyjny, ponieważ są one związane z wykonywaniem kompetencji wykonawczych w sprawozdaniach z wykonywania służby publicznej i mogą mieć wpływ na prawa sądowe i niegodziwe.

Z tego względu Trybunał stwierdził, że takie dekrety “powinny być przedmiotem skargi i kontroli sądowej” w rozumieniu prawa postępowania administracyjnego.