4 godziny temuCitaku powraca wzruszający list na Bajram Rexhepi w ósmą rocznicę jego oddzielenia od życia
Periskopi(10 miesięcy temu)
(10 miesięcy temu)PDK MP Vlora Citaku zapamiętał byłego premiera Bajrama Rexhepiego w ósmą rocznicę jego oddzielenia od życia. Pisząc 21 sierpnia 2017 roku, Citaku dzielił się z nim swoimi wspomnieniami, opisując go jako przyjaciela, współpracownika i niezwykłego człowieka. Pokazał momenty wspólne z Rexhepi, ze względu na debaty [...]
Pisząc 21 sierpnia 2017 roku, Citaku dzielił się z nim swoimi wspomnieniami, opisując go jako przyjaciela, współpracownika i niezwykłego człowieka.
Pokazuje wspólne chwile z Rexhepi, od ich debat na temat piłki nożnej, do dyskusji na temat polityki i codziennego życia.
W swoim wyznaniu Citaku przypomniała również moment, w którym Rexhepi zachęciła ją do przyjęcia przewodnika wizowego w Brukseli, stawiając go przed delegacją Kosowa.
Bayram był najbardziej ludzki. Człowiek z każdym. Gardził hierarchią i formalnościami. Dziś chciałbym być w Prisztinie. Jesteśmy sobie to winni.
Pełne delegowanie:
{C: $aaccff} Tłumaczenie:
Wielu chciałoby, żebym był dziś w Prisztinie. Przywitać się z Doc 'em. Był dla mnie kimś więcej niż kolegą. Był prawdziwym przyjacielem. Byliśmy zespołem.
Nie w piłce nożnej, byliśmy tam jako zaciekli przeciwnicy: on i Realo, ja i Barcelona. Nie pytaj. Nie było dopasowania między naszymi drużynami, by nie zamienić się w bitwę między nami. Każdy cel Ronaldo był związany z ekscytującym SMS-em z Bajrami: “Miasto jesteś Vlora? A w przypadku straty Barki, jego typowe SMSy przyszedł: “Anni de... masz nawet 60- 40”.
Pamiętam, jak zorganizowałem przyjęcie jako Europejski Minister Integralności dla Europy, 9 maja 2011 roku. Bajrami się nie pojawił. Jestem wzruszony. Nazwałem to: “Dok, dlaczego nie przyszedłeś?
Na Lorda Vlorę, żartujesz sobie? Dałaś nam cały czas, że Dzień Europy powinien być świętem, a teraz robisz imprezę?
Kiedy nalegałam na prawo zakazujące palenia w miejscach publicznych... mieliśmy wojnę. Kiedy znowu zacząłem pić po kilku latach, nigdy nie dał mi słowa.
Ale to był ten Bajram, ponieważ delegacja Kosowa została zaproszona do Brukseli, aby otrzymać przewodnik wizowy, powiedział:
“Vlore, przewodnik, który zaakceptujesz. Jesteś nowy. Jestem na zachodzie kariery. Masz moją rękę, masz mnie żołnierza, ale masz to na czole.
I tak było. Podczas każdej wizyty i spotkania, czy to w kraju, czy poza nim, Bajrami zawsze stawiał mnie na czole.
Ponieważ Bajrami był najbardziej ludzki. Człowiek z każdym. Gardził hierarchią i formalnościami.
Dziś chciałbym być w Prisztinie. Jesteśmy sobie winni kawę.
Kiedy byłem w Kosowie w kwietniu, zadzwoniłem do niego. Zastrzelił go w szpitalu, wykonując pracę, którą kochał najbardziej. To był piątek. Powiedział, że przyjedzie do Prisztina w weekendy i zobaczy się z nami na kawie.
Nigdy nie pijemy tej kawy. Bajrami miał wylew. Poszłam do szpitala bez uczucia. Nie pożegnaliśmy się. Wielu wierzyło, że znów ją zobaczę.
Doktorze, w ostatniej grze, Realy nas unieruchomił. Chciałbym, żeby dostarczyli te wiadomości... o wiele więcej.
Ktokolwiek z was jest bez grzechu, niech rzuci pierwszy kamień... To wszystko co mam do powiedzenia o wszystkich, których dziś osądzam.
Zapamiętam cię na zawsze.
