“Snipers” and weekend “entians”: Kim byli cudzoziemcy w oblężeniu Sarajewa?

(Radia Wolna Europa) W miejscu, gdzie snajper został uderzony przez dziesięć lat w październiku 1992 roku, Elvedin Suliq dziś pozostaje spokojny, myśląc o nieznanej twarzy osoby, która go postrzeliła i ponad setki innych dzieci podczas oblężenia Sarajewa.

Ostre skały były wtedy jedną z baz snajperów Armii Republika Srpska.

Stamtąd snajperzy mieli wyraźny widok na starą ulicę Elvedina w Sedreniku.

Byłem taki, odwróciłem się plecami, bawiłem się z dziećmi. Słyszałem strzał. Wszystkie dzieci uciekły, rozproszone, ale zostałem postrzelony”, przypomina obrażenia Elvedin w 1992.

Mówi, że snajper nie zatrzymał się po pierwszym strzale: “Próbował mnie wyeliminować, celowo mnie zabić”.

Hasan Jusovic, sąsiad Elvedina i taksówkarz, uważa również, że snajper był uparty w planie zabicia dziecka.

Słyszałem tylko jęki. Powiedzieli, że dziecko zostało ranne”

Hasan miał samochód i chciał zabrać Elveda do szpitala.

Strzelanina zaczęła się ponownie, wróciłem, dzieciak leżał na tylnym siedzeniu, leżał, krwawił... Krew była na siedzeniu. Odpaliłem samochód z pełną prędkością do szpitala. Dziecko krzyczało, ale wiedział. Następna szklanka eksplodowała, uderzyła mnie...

W ciągu prawie czterech lat oblężenia przez Armię Republiki Srpskiej, co dziesiąta z ponad 1600 dzieci zabitych w mieście została uderzona przez snajperów, według danych ze stowarzyszeń ofiar i decyzji sądów międzynarodowych. Ponad 14 000 dzieci zostało rannych.

Elvedin nigdy nie wiedział, kto go zranił.

Żaden snajper Armii Republiki Srpskiej nie był jednak ścigany na mocy orzeczeń Międzynarodowego Trybunału Karnego w sprawie byłej Jugosławii, podczas kampanii snajperskiej mającej na celu terroryzowanie ludności cywilnej w Sarajewie, gdzie zginęło ponad 11 000 osób.

Ponad trzydzieści lat później media w Bośni i Hercegowinie i na całym świecie przerabiają zabójstwa obywateli Sarajewa przez snajperów.

Tym razem terror nabrał nowego wymiaru, po rozpoczęciu dochodzeń prowadzonych przez prokuraturę w Mediolanie w odniesieniu do tak zwanych snajperów < x0- > ” i “stłumienie snajperów”.

Dochodzenie rozpoczyna się przed opublikowaniem książki

Na początku listopada włoskie media donosiły, że oskarżenie Mediolanu wszczęło dochodzenie w sprawie weekendu < x0- environment”, który według potępienia pisarza i dziennikarza Ezio Gavazzeni zapłacił ogromne sumy, aby udać się na stanowiska Armii Republiki Srpskiej wokół Sarajewa i zabić cywilów snajperów, głównie “za ich zadowolenie < 3 >.

Gavazzen, po kilku próbach wywiady przez Radio Free Europe, ogłosił, że nie chce mówić.

W międzyczasie zorganizował konferencję prasową w Mediolanie, gdzie ogłosił, że w lutym opublikuje książkę na temat “Sacres with sniper”.

Zaznaczył, że po raz pierwszy przeczytał o pójściu cudzoziemców na wojnę w 1995 roku, w artykule w gazecie “Crrier della Sera” i zaczął pisać na ten temat.

Jednak przestał, gdy zdał sobie sprawę, że informacje są bardzo niskie.

Sytuacja zmieniła się dopiero w 2022 roku wraz z dokumentacją “Sarajevo Safari” słoweńskiego reżysera Mirana Beharanica.

Zarówno w filmie, jak i w tegorocznym akcie oskarżenia, główną postacią jest Edib Subashiq emerytowany oficer armii Bośni i Hercegowiny.

Wyjaśnia on, że służby wywiadowcze armii Bośni i Hercegowiny otrzymały informacje o przybyciu z Włoch w następstwie aresztowania Serbskiego ochotnika z miasta Paracin z 1993 roku w dzielnicy Hrasno Brdo w Sarajewie.

Wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że jest tam safari... co oznacza, że ludzie płacą za zabijanie ludzi, w przeciwieństwie do zwykłych najemników. Ogłosiliśmy wtedy włoskie służby wywiadowcze, które należały do UNPROFOR w Sarajewie. Daliśmy im dane i zażądaliśmy śledztwa. Bardzo szybko, o początku 1994 roku, otrzymaliśmy odpowiedzi, że kraj we Włoszech został znaleziony, z którego wszystko zostało zorganizowane i że władze włoskie wstrzymały tę działalność”, Subashiq wielokrotnie powtarzał dla mediów, w listopadzie i grudniu, po rozpoczęciu dochodzeń.

Nikt nie mówi, dlaczego Włochy natychmiast po tych ustaleniach rozpoczęły dochodzenie i nie ukarały organizatorów i uczestników.

Włoskie agencje wywiadowcze, prokuratorzy w Mediolanie, a także włoska ambasada w Sarajewie oraz przez ogólny konsulat Bośni i Hercegowiny w Mediolanie, ale nikt nie skomentował.

Według Gavazzen, uczestnicy spotkali się w Trieście, przed podróżą do Belgradu, a później do Sarajewa, w kierunku pozycji snajperskich, z których mogli strzelać do obywateli.

Z lotniska w Trieście powiedzieli Radio Free Europe, że nie mają żadnych danych o lataniu w latach 90.

Nawet gdyby były, były konserwowane tylko przez dwa lata.

Wszystko związane z lataniem ponad 30 lat temu nie istnieje ani nie pamięta. Nawet statystyki ruchu z tych lat obecnie zachowane są ogólne”, Lotnisko w Trieście powiedział w odpowiedzi na pytanie danych lub dowody “podróży snajperów”.

Co nie mówi Gavazzen, to czy znana jest tożsamość osób, które są przedmiotem dochodzenia w związku z podejrzeniem “zabójstw z zamiarem przypuszczenia” i niskim “ ”.

Safari

Słowo “safari”, używane do opisu cudzoziemców strzeleckich w mieście otoczonym przez “agardation”, zostało po raz pierwszy wspomniane w 2003 r. w Trybunale Haskim podczas zeznań chronionego świadka C- 0117 w procesie przeciwko Slobodanowi Milosevicowi, ówczesnemu prezydentowi Serbii, oskarżonym o zbrodnie wojenne.

Świadek zidentyfikował Nicholasa Ribiqi, znanego jako “Kanada” po przybyciu z Kanady, i powiedział, że przybył po “Safari, polować na ludzi”.

Kiedy i jak Ribiq przybył do Sarajewa jest nieznany, ale wiadomo, że pochodzi z Bośni i Hercegowiny.

Później dołączył do Specjalnej Jednostki Armii Republika Srpska “Beli Vukovi” (White Wolf) utworzonej w 1993 roku.

The “prawdopodobnie przyciągnął swoje pochodzenie i dlatego dołączył do armii serbskiej... Pochodził z Bośni i Hercegowiny”, mówi Janko Sheshlija, były członek tej jednostki, który zaprzecza istnieniu turystów strzelających do mieszkańców Sarajewa dla pieniędzy.

Byli jednak zagraniczni ochotnicy. Sheliya mówi, że przyszli z ideologicznych powodów do walki.

“był wolontariuszami z Rosji, Ukrainy i krajów wschodnich. W rzeczywistości, był również Francuz, jeśli chcesz konkretny przykład, prawdziwy Francuz, nie urodzony Serbianem”, mówi.

Fakt, że Ribiq został na dłużej niż weekend w Sarajewie, potwierdza obraz zatrzymanych członków sił pokojowych ONZ jako zakładników w Pale, jak również proces sądowy, który miał miejsce później w Kanadzie.

Ze względu na powiązanie sił pokojowych z filarami elektrycznymi, aby zapobiec planowanym atakom NATO na stanowiska serbskie, Ribiq został skazany na trzy lata więzienia w Kanadzie.

Ale to nie tylko Ribiq z kanadyjskim paszportem był na serbskich stanowiskach nad Sarajewem.

Emir Rami, dyrektor Canada 's Genocide Research Institute, mówi Radio Free Europe, że istnieją informacje, że niektórzy ludzie byli zaangażowani.

Mamy informacje o weekendzie, co oznacza piątek, sobotę, niedzielę... Mamy również informacje, że obywatele Kanady, którzy obecnie nie mieszkają w Kanadzie, którzy są gdzie indziej, uczestniczyli w tym”, mówi Ramju.

Dodaje, że istnieją informacje, że nawet kanadyjski wymiar sprawiedliwości rozpocznie przygotowania do tych podróży.

Serby lokalne i zagraniczne w Gerbavica

Jedyna osoba wymieniona w kontekście “safarit”, Nicholas Ribiq, znana jest przez Slavko Alleksik, a “vojvoda centivine” oraz główną postacią podczas wojny w okupowanej dzielnicy Sarajewa, Gerbavica, na której była jedną z baz snajperskich na cmentarzu hebrajskim.

Alleksik prowadził jednostkę paramilitarną o nazwie “New Sarajevo Cetnik Unit”, która później została zintegrowana z Armią Republiki Srpskiej.

Nawet po wojnie został skazany za podżeganie do nienawiści narodowej, rasowej i religijnej, podziałów i nietolerancji.

Allexic mówi Radiowi Wolna Europa, że jego jednostka obejmuje cudzoziemców, ale nie tych, o których dziś mowa.

{C: $aaccff} Tłumaczenie: Byli ochotnikami, nie mordercami. Co do tych bogatych ludzi, którzy przyszli... nie widzieliśmy nikogo, i nikt nie skontaktował się z naszym dowództwem ani ze mną osobiście”, mówi.

W przeciwieństwie do Alleksiqi, John Jordan, amerykański strażak, który odwiedził pozycje Serbów nad Sarajewem w 2007 roku, przemawiał w Hadze.

Powiedział, że widział zagraniczne safari “i słyszał, że dzieci i piękne kobiety są najbardziej poszukiwane trofea.

Chociaż nie widział żadnego z nich strzelać, zauważył, jak są traktowane i poruszane wokół znanych pozycji snajperskich.

To było całkowicie jasne, że osoba, która była prowadzona przez ludzi, którzy znali teren był zupełnie nieznany dla kraju, a sposób, w jaki był ubrany i broń, którą nosił, dał mi do myślenia, że chodzi o polowanie éturist. Jest to termin, który usłyszałem po raz pierwszy w Bejrucie, gdzie widzieliśmy to samo dzieje się wokół zielonej linii”, Jordan powiedział w tym czasie.

Była rzecznik Trybunału Haskiego Florence Hartmann powiedziała Radiowi Wolna Europa, że wiedzieli o tym fenomenie, ale nie jak go zorganizowano.

The “jest niezwykle ważne, aby rozpocząć dochodzenie sądowe i ujawnić, kim organizatorzy byli, mówi.

Vucinac na polu bitwy wokół Sarajewa?

W listopadzie chorwacki dziennikarz Domago Margely przekazał prokuratorowi w Mediolanie, który prowadzi dochodzenie w sprawie weekendu “snajperów” informacji, że prezydent Serbii, Aleksandr Vuciq, uczestniczył lub asystował w “snajperów '“.

Martic opublikował zdjęcia, w których Vuciq był obecny na jednej z serbskich pozycji w Sarajewie, skąd, według świadków, obcokrajowcy i siły serbskie zastrzelili i zabili cywilów.

Vucic odrzucił oskarżenia i ostrzegł przed pozwem przeciwko mediom, które opublikowały tę informację.

Vuciq powiedział, że nigdy nie słyszał o takim Safari.

“... ale to nieważne. Nie miałem broni. Nawet kiedy tam dotarłem i zapytałem czy mogę z nimi zostać, powiedzieli mi, że mały koleś, wróć, potrzebujemy dziennikarza, który zna angielski”, Vuciq powiedział.

Zastrzelę kogoś i zastrzelę jego?

Zagraniczni dziennikarze i dziennikarze, niemal przez cały czas wojny w Bośni i Hercegowinie, od 1992 r. do końca 1995 r., byli w stanie od czasu do czasu przebywać na stanowiskach sił serbskich wokół Sarajewa.

Radio Free Europe skontaktowało się z niektórymi z nich, ale nikt nie zeznał, że widział obcokrajowców, którym zapłacił za wyjazd do Sarajewa i strzelanie.

Peter Kulman pojechał do Bośni i Hercegowiny po raz pierwszy w 1992 roku jako fotograf agencji Reuters.

Przypomina, że zimą tego roku, około świąt Bożego Narodzenia, był celem snajpera, podczas gdy z dziennikarzem Reutersem Kurtem Schorkiem, próbowali opuścić bazę ONZ w Sarajewie.

Szliśmy przez parking, kiedy kula snajperska przeszła między mną a Kurtem, między naszymi głowami. To było przeznaczone dla jednego z nas, ale mieliśmy przeznaczenie”, pamięta Radio Wolna Europa.

Później, wraz z dziennikarzem New York Times Johnem Burnsem, Kullmann po raz pierwszy odwiedził jedną z pozycji snajpera sił serbskich na cmentarzu hebrajskim.

Tam, nagle, słuchał swojego rodzimego Niemca. Mieszkali i pracowali w miastach w Niemczech.

Pamięta zwłaszcza tych, którzy przybyli ze Stuttgartu, jego rodzinne miasto, którzy po ukończeniu pracy w piątek wyruszyli w kierunku oblężenia Sarajewa.

“Vinin w grupach, bezpośrednio po pracy. Autobus przywiózł ich nocą do Sarajewa. Zostali dwa dni na linii frontu, a w nocy wrócili do pracy w poniedziałek rano. Znane były jako centyfikatory weekendowe”, Kulman mówi o Radio Free Europe.

Uważa, że mieli broń i byli gotowi strzelać.

Po prostu ktoś zapytał mnie, czy chcę strzelać i czy mogę prowadzić sprzęt. Oczywiście, powiedziałem nie, nie rób tego... Nie powinieneś ich denerwować, ale zawsze musiałem wymyślić powód, dla którego nie powinni byli tego robić.

Kulman powiedział Radio Free Europe, że on i Burns strzelali, gdy wylądowali z cmentarza hebrajskiego i weszli do Sarajewa.

Po powrocie zapytali, dlaczego ich pojazd, wyraźnie oznaczony “York Times” został zastrzelony zaraz po opuszczeniu pozycji snajpera.

Odpowiedzieli: “Zostaliśmy zastrzeleni, ponieważ uznaliśmy to za zabawne”

Włoski fotograf Mario Boccia, który odwiedził prawie wszystkie strefy wojenne w byłej Jugosławii, w tym Bośnię i Hercegowinę, pokazuje, że nie napotkał turystów wojennych z Włoch, ponieważ natychmiast zgłosiłby. Ale spotkał się z obcokrajowcami w Bośni.

Spotkałem i sfotografowałem Greka i osobę, która powiedziała, że pochodzi ze Stanów Zjednoczonych. Obaj byli ideologicznie zmotywowani i nie mieli problemu z reprezentowaniem siebie jako zagranicznych wojowników. Amerykanin powiedział, że był wnukiem etnistów, którzy uciekli z Jugosławii po II wojnie światowej. Grecy nazywali siebie"Naziści"i powiedział, że walczył z muzułmanami i Żydami”, Boccia mówi.

Co to za ludzie?

Rifat Bajroviq, ojciec Senidy, który został ranny przez snajpera w dzielnicy Sarajewa Harsno-Brddo, gdzie Serb został aresztowany rok później.

Według jego oświadczenia, cudzoziemcy “przybyli do Sarajewa zabić”.

Podobnie jak Rifti, Elvedini nadal staje przed pytaniami i konsekwencjami tego potwornego czynu.

Chcę tylko zrozumieć jego uczucie. Wolałbym go tu zobaczyć. Chciałem go zapytać, co myślał, kiedy do mnie strzelał... Nie wiem czy jest mu przykro czy szczęśliwy, że żyję, że uratowałem”.

Oczekuje się, że oskarżenie w Mediolanie ogłosi publiczne wyniki dochodzenia w marcu 2026 r. Jeśli złożycie akt oskarżenia i udowodnicie winę, to pierwszy raz w Europie, gdy ktoś próbuje zabić cywilów snajperów w Sarajewie.

Tymczasem wymiar sprawiedliwości w Bośni i Hercegowinie sprawdza roszczenia, ale jak dotąd żaden snajper nie był sądzony za zabójstwa cywilów, zwłaszcza dzieci w Sarajewie.

Oblężenie Sarajewa trwało 1425 dni. Ataki na cywilów ze stanowiska Armii Republiki Srpskiej miały miejsce wszędzie o każdej porze dnia lub nocy, zgodnie z orzeczeniami Trybunału w Hadze.

Stanislav Gallic, były dowódca Korpusu Sarajeworumuńskiego, został skazany na dożywocie, podczas gdy jego kolega, Dragomir Milosevic, otrzymał 29 lat więzienia za swoje role w oblężeniu miasta przez 44 miesiące.

Kary więzienia Radovana Karadzica i Ratko Mladica są również związane z terroryzowaniem ludności cywilnej Sarajewa podczas wojny.

W krajowym sądzie sądzono do tej pory kilka osób za zbrodnie popełnione w oblężonych obszarach miasta.