Proces przeciwko zbrodniom wojennym, oskarżone Dragutin Naskovic, Plik o tym, jak zabito 29 Albańskich cywilów

Oskarżony Dragutin Naskovic jest oskarżony, że w okresie marzec-kwiecień 1999, w jakości zastępca dowódcy w Zeger gminy Gjilan, nie podjęto żadnych działań w celu zapobieżenia grabieży, deportacji i zamordowania 29 albańskich cywilów.

Oskarżony Dragutin Naskovic powiedział, że nie akceptuje winy za czyn przestępczy, który na niego spoczywa. To oświadczenie zostało złożone po przeczytaniu aktu oskarżenia przez prokuratora Ayshe Ferati.

“ Callo. com, transmisja Peryskop.

Oskarżony powiedział dalej, że kiedy to przestępstwo miało miejsce, nie było go na miejscu zbrodni, ani nie był dowódcą we wsi Zeger.

Kiedy ta zbrodnia miała miejsce, nie byłem na miejscu zbrodni dowódcą w wiosce Zeger. Zostałem przeniesiony do Novoberda” - powiedział oskarżony.

Na koniec sędzia Lutfi Shala ogłosił oskarżonemu i jego obrońcy, że w 30- dniowej kadencji mogą przedstawić sprzeciw wobec dowodów i zażądać wycofania oskarżenia.

Oskarżenie prokuratora specjalnego, według doniesień, było oskarżoną Dragutin Naskovic od 1509.2025 dnia 1510.2025 roku w areszcie, podczas gdy w dniu 13.10.2025 roku środek zatrzymania został zastąpiony środkiem kaucyjnym, który jest nadal w toku.

Will PROCURORY 'S SUCTION

Zgodnie z oskarżeniem specjalnego prokuratora, które pochodzi z 24.11.2025, które było prowadzone przeciwko Dragutinowi Naskovicowi, stwierdza się, że w 1998 r. w Kosowie, w miejscowości Laztica, gminie Gnjilan, oskarżonej Dragutin Naskovic, w jakości dowódcy podposterunku policji w Jaeger, nie sprawował faktycznej kontroli nad siłami policyjnymi, które podlegały jego rozkazom w celu zapobiegania lub karania sprawców lub zgłaszania właściwym działaniom władzom, w związku ze zniszczeniem ludności cywilnej, i w ten sposób jest to spowodowane odpowiedzialnością serbskich sił zbrojnych.

Akt oskarżenia, według doniesień z 30.03.1999, serbskie siły -- część z nich pod dowództwem oskarżonego Naskovica -- weszły do wioski Zeger i otoczyły całą wioskę. W rezultacie, z powodu strachu powstałego wśród wsi, rodzina Shaqiri Ukshini zaczęła również opuszczać swój dom i schronić się w innym bezpieczniejszym domu, a podczas oczekiwania na swoich rodziców, ofiary W. W. W. i M. W., w międzyczasie, Milazim Ukshini, który jest synem ofiar, udał się do domu, aby zobaczyć, czy rodzice (ofiary) są tam, a kiedy wejdzie do domu widzi swojego ojca, W. W. W., zabity w środku podłogi domu, a matka nie znajduje go w domu, zestresowany i zszokowany, natychmiast, idzie do komisariatu policji w Jäger, aby ogłosić sprawę, a następnie dotrzeć do oskarżonego, który był dowódcą tej stacji, i to samo mówi mu o morderstwie ojca i prosi go o pomoc w znalezieniu matki, teraz ofiary M. W. W. W.

Oskarżenie rzekomo zwraca się do oskarżonego Naskovica zamiast pomóc Milazimowi Ukshini znaleźć ofiarę, oskarżony zwraca się do niego słowami: “Hajt, że ona też nie żyje”, w tych okolicznościach, Milazim Ukshini widząc go nie mając pomocy, natychmiast opuszcza stację i idzie do wioski szukać swojej matki, która, zgodnie z oskarżeniem, znalazła go zabitego w gardle i natychmiast informuje swoją rodzinę o wszystkich ofiarach wioski.

Ponadto w akcie oskarżenia mówi się, że tego samego dnia, o którym mowa jako o pierwszym punkcie, ofiary Q. H., Q. H. i M. I., razem z rodziną, zostały zmuszone do opuszczenia domu i schronienia się w domu kuzyna i po kilku dniach pobytu tam rano 30.03.1999 ofiar, Q. H. i M. I., udać się do ich domu, aby odebrać jedzenie i ponieważ byli spóźnieni, ofiara Q. H., idzie zobaczyć, dlaczego są spóźnieni, i Q jest też. H., późno.

Oskarżenie opisuje, że w tym momencie świadek Drita Selimi wątpił, co stało się z ich losem i wraz z kuzynem idzie do domu, a kiedy weszła na dziedziniec domu ofiar, zobaczyła ofiarę Q zabitą. Q., a wewnątrz domu znaleźli ofiary Q. H. i M. I., natychmiast poinformował rodzinę i udał się na posterunek policji w Jäger, aby poprosić o pomoc i ochronę przy pochówku ofiar, gdzie spotkali się z oskarżonym Naskovic, który raz otrzymał informacje, wraz z członkami rodziny udał się na miejsce zbrodni, a następnie zaoferował bezpieczeństwo, aby pochować ofiary na cmentarzu wsi.

Zgodnie z dokumentem oskarżenia, od 27 / 03.1999 do dnia 13.04.1999, cała wieś Lashtica została zaatakowana bronią palną przez serbskie siły stacjonujące w wiosce Pasjan. W wyniku ataku ludność cywilna z obawy przed śmiercią została zmuszona do opuszczenia domów w noc Bajramu i ucieczki na górę, w improwizowanych namiotach nylonowych, w bardzo poważnych warunkach życia.

Oskarżenie mówi, że podczas gdy ludność cywilna znajdowała się w górach, w różnych okolicznościach i w różnych momentach, siły serbskie zabiły 13 cywilów, którzy według aktu oskarżenia są: F. J., J. H., R. J., E. M., L. M., H. R., R. R., I. R., A. S., A. C. i L. S., którzy utonęli u boku matki ze stożkiem strzelby, podczas gdy ona trzymała go w ręku i wracała do wioski.

Ponadto w akcie oskarżenia, mówi się, że w dniu 30.04.1999, serbskie siły po raz pierwszy weszły do domu rodzinnego Hyseni, który pod groźbą broni nakazali im udać się do domu rodziny Sabanów, aby tam dotrzeć, serbskie siły umieściły członków dwóch rodzin Sabanów i Hyseni w pokoju domowym, a następnie torturowały, prosząc ich o pieniądze i cenne przedmioty, a kiedy powiedzieli im, że nie mają nic, serbskie siły odstrzeliły ich jednym strzałem broni. Według doniesień 11 członków rodzin Hyseni i Shaban zostało zabitych, jak również dwie osoby chronione.

Opłata wynosi: H. H., A.H., A.H., D.H., F.H., M. H., R.S., S.H., Mr. S., F. St., (dwa lata życia), S. I., J. B. oraz B. H., 16.

Ponadto w akcie oskarżenia, mówi się, że z tego makabrycznego morderstwa, Deli Hyseni, który później zawołał: “Czy ktoś ratował”, a w tych momentach Vlora Shaban, Drita Hyseni, Ymer Hyseni, Blerina Hyseni i Leonora Hyseni, którzy właśnie dołączyli, Deli Hyseni dał Vlora i Ymer list napisany w Serbii, aby ostrzec Dowódcę Policji w Zeger za ostatnie przestępstwo.

Zgodnie z aktem oskarżenia, oba zostały natychmiast uruchomione i zgłoszone do Policji Oficer Zeger, podczas gdy Deliu i inni czekali w domu, zauważył, że okno pokoju został złamany z zewnątrz, gdzie znaleziono zmarłych i paliwa zostały wlane wewnątrz, który został zapalony od razu i ciała były zaangażowane w duży pożar, podczas gdy Deliu i inni przybyli opuścić dom, podczas gdy niektórzy oficerowie na miejscu stacji Geregre, którzy nakazali, że nie zrobią nic do jutra rano.

W aktach oskarżyciela stwierdza się dalej, że następnego dnia na miejscu zbrodni, poza innymi, oskarżony Naskovic pojawił się w jakości dowódcy, który we współpracy z dowódcą posterunku policji w Gjilan nakazał wyburzenie sceny przez regionalną firmę sprzątającą.

Zgodnie z aktem oskarżenia, wszystko to zostało zrobione w celu wyeliminowania śladów makabrycznej zbrodni, która została popełniona dzień wcześniej przez serbskie siły.

Zgodnie z aktem oskarżenia oskarżony Naskovic, choć był zobowiązany do podjęcia działań, jako dowódca tej podstacji, opuścił miejsce zdarzenia bez podejmowania niezbędnych i rozsądnych środków, które były w jego kompetencji i odpowiedzialności za zapobieganie lub zgłaszanie przywódców tej masakry.

Ponadto w akcie oskarżenia mówi się, że od dnia 06.04.1999 do dnia 13.04.1999, każdego dnia po patrolu przeprowadzonym przez oskarżonego Dragutina Naskovica, jako dowódcę tej stacji, która zazwyczaj odbywała się od 9 do 10 rano, natychmiast policja serbska i obywatele, popełnili rabunek i zniszczenie mienia albańskich cywilów, gdzie 90% domów zostało okradzionych, a następnie spalonych, powodując poważne szkody materialne dla albańskich cywili.

Akta mówią, że w świetle tych okoliczności, kiedy oskarżony jako dowódca patrolował drugi, trzeci, czwarty i dalej, widział te domy rozdarte i spalone i nigdy nie zapobiegł tym szkodliwym działaniom wywołanym przez te siły kosztem ludności cywilnej, ale po każdym patrolu, zamiast udać się na stację, udał się do wioski Pasyan i zasugerował im, jakby ostrzegł, że “patrol głowy zniszczył to, co znalazłeś i spalił.

Oskarżono go o to, że rankiem 13.04.1999 r. prawie wszyscy cywile z wioski Loustica, którzy byli chronieni w namiotach nylonowych w górach, byli otoczeni przez serbskie siły zmuszone do wyjazdu do wioski, gdzie po obrabowaniu przez serbskie siły, zabierali wszystkie swoje pieniądze i kosztowności, wypchani z wioski ciągników, kultów i innych transporterów.

W tych działaniach Dragin Naskovic jest oskarżony przez Prokuratora Specjalnego o popełnienie przestępstwa “prowadzenie wojny z ludnością cywilną”.

Wyroki wojenne

Za masakry i inne zbrodnie wojenne oraz zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione w Kosowie przez serbskie i jugosłowiańskie siły w czasie wojny 1998 / 1999, a niektórzy nawet skazani, byli polityczni i wojskowi przywódcy pozostałej Jugosławii i Serbii.

Były prezydent Jugosławii Slobodan Milosevic został oskarżony o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez serbskie i jugosłowiańskie siły w Kosowie. Milosevic został oskarżony o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, popełniony nawet podczas wojen w Bośni i Hercegowinie, a także w Chorwacji.

Jego proces w Międzynarodowym Trybunale Karnym dla byłej Jugosławii (ICTY), z siedzibą w Hadze, nie został poddany epilogu po tym, jak Milosevic zmarł w 1103.2006 r. w więzieniu podczas przetrzymywania w areszcie.

Milan Milutinovic, były szef Serbii, został uniewinniony z zarzutów o zbrodnie wojenne podczas konfliktu w Kosowie.

Nikola Shainovic, wicepremier Federalnej Republiki Jugosławii, został skazany na 18 lat więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości i naruszenia praw lub zwyczajów wojennych.

Dragolub Ojdanic, były szef sztabu generalnego armii jugosłowiańskiej, został skazany na 15 lat więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości.

Nebojsa Pavkovic, były dowódca trzeciej armii jugosłowiańskiej, został skazany na 22 lata więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości i naruszenia praw lub zwyczajów wojennych.

Vadichmir Lazarevich, były dowódca Korpusu Prisztina armii jugosłowiańskiej, został skazany na 14 lat więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości.

Sreten Lulic, były szef sztabu serbskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dla Kosowa, został skazany na 20 lat więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości i naruszenia praw lub zwyczajów wojennych. /Peryskop/