Najwyższy anuluje decyzję KKP o zwolnieniu Besima Kelmendiego ze stanowiska prokuratora stanowego.

“APROVOWED skargi złożone przez Besim Kelmendi, UD. Szef stanu, ANVOUS decision KPK. N.1056 / 2025, w dniu 20.11.2025 jako nielegalny i przedmiotem wraca do Rady Prokuratury Kosowa w przeglądzie i ponownej ocenie”, mówi decyzja dostarczona “Wymiar sprawiedliwości Vocation “, Pryskopia przekazana.

W decyzji z 16 grudnia 2025 r. stwierdzono, że wbrew decyzji KPK, która ma się odbyć 20 listopada 2025 r., Kelmendi został zwolniony ze stanowiska i odszedł. Główny prokurator państwowy, ten ostatni, wniósł skargi w terminie prawnym, nakładając na decyzję winę za niewłaściwe egzekwowanie prawa, prawnie określone naruszenia proceduralne, faktyczny, jasny lub oczywisty błąd, wpływający na prawa podstawowe strony oraz poważny wpływ na bezstronność i integralność postępowania.

Tymczasem w odpowiedzi na skargę Rada zaproponowała, aby Strona Najwyższa odrzuciła skargę i potwierdziła decyzję Rady.

Więc Najwyższy odkrył, że skarga jest oparta. Na mocy tego wyroku decyzja KKP jest nielegalna, arbitralna i bezpodstawna, ponieważ sama w sobie jest sprzeczna.

“... z faktu, że taka decyzja jest oparta na, a to powoduje niepewność co do tego, w jaki sposób taki organ jest w stanie podejmować decyzje bez konkretnych podstaw i odnosi się do przepisów, które nie dają zezwolenia na działanie w formie i w sposób, w jaki działała, więc jest to procedura, która nie jest poparta prawem, i że przez fakt porządku obrad, wyznaczenie tego samego, inny porządek obrad, głosowanie, oskarżenie, wznowienie lub nowe posiedzenie do czasu wydania decyzji o zwolnieniu”, decyzja zostaje podjęta.

Według Supremee, w decyzji Rady nie można zrozumieć, czy Kelmendi został zwolniony z powodu naruszenia kodeksu etycznego i że w jego działaniach / uznaniach wobec Rady i mediów zostały spełnione elementy odpowiedzialności dyscyplinarnej, jako powody, dla których został odrzucony obecne elementy kodeksu etycznego dla nieposłuszeństwa prokuratorów.

“..., jako że odwołuje się do wykonywania nieobiektywnych stanowisk o pozytywnym charakterze, wypowiadania się w mediach w kwestiach, które nie mogą być adekwatne do pronominacji, a następnie braku obiektywizmu, wszystkie te elementy są elementami procedury dyscyplinarnej, druga podstawa związana z zwolnieniem polega na tym, czy została ona pobrana z powodu oceny wyników, ponieważ w decyzji o odwołaniu tego samego prawa, w przypadku gdy decyzja jest wymieniona między innymi na podstawie art. 21 ust. 5 kosowskiej rady prokuratorskiej, odnoszącej się do odwołania sytuacji w zakresie wyników (należy jednak sporządzić negatywne sprawozdanie z wykonania, które powinno być omówione w postępowaniu karnym, niekompensowania lub decyzji na stanowisku 275 oraz w sprawie wykonania 275.

W decyzji stwierdza się, że odniesienie do przepisów prawnych w sposób ogólny i mylący, bez dokładnego określenia konkretnej podstawy i przyczyn oraz zgodnie z przepisami prawa, o których mowa, łącząc dowody udowodnione w procedurze z prawem materialnym lub podstawą do pobrania i przestrzegania procedury odwołania, jest niewystarczającą podstawą i stanowi samo w sobie nielegalną decyzję.

Trzecia skala podkreśla, że zwolnienie ze względu na sytuację osobistą, oświadczenia w mediach i w Radzie, bez możliwości wysłuchania Kelmendiego, stanowi naruszenie KKP. To dlatego, że powinien zostać wysłuchany w związku z tymi ustaleniami, a nie oskarżony o zwolnienie.

Nie jest też powiedziane, że odniesienie KKP do ustawy o ogólnej procedurze administracyjnej, odnoszącej się do funkcjonowania organów kolegium, w odniesieniu do bezpieczeństwa kworum, nie jest aktualne. W tym celu uważa się, że przepisy ustawy KKP mają pierwszeństwo w stosowaniu przepisów LPPA, co wymaga kworum, co oznacza, że połowa członków plus jeden głos - w tym procedura dyscyplinarna, czyli prosta połowa.

“... co oznacza, że w konkretnym przypadku Rada nie miała kworum na otwarcie porządku obrad w sprawie odwołania, ale musiała zapewnić co najmniej 6 członków obecnego składu, które mają 11 lat, ponieważ żadna rezygnacja nie została zatwierdzona ani wstrzymana, ale także w następnym przypadku, że członkowie Rady powinni otrzymać 10 quo przez 5 plus 1 członka, tak więc 6 członków, a zatem z 5 członków nie może po prostu wykonywać żadnej funkcji, aby utrzymać posiedzenie, a następnie kontynuować decyzję lub 441) szacunków Fundacji Najwyższej.

Zgodnie z tą decyzją twierdzenie Rady, że z 5 członkami jest kworum, ponieważ członek spoza urzędu nie jest liczony, podczas gdy 9 członków jest wybieranych, jest nieprawidłowe i nielegalne. To dlatego, że główny prokurator lub dowód tożsamości Główny prokurator jest członkiem nie wybranym w drodze wyborów członków Rady, ale automatycznie.

Według Najwyższego nie oznacza to, że jest on nieważkim i niesprawiedliwym członkiem, ponieważ w takich przypadkach byłby on nieformalnym członkiem, ale jest równym członkiem jak inni i aktywnie uczestniczy w podejmowaniu decyzji.

Kolejnym aspektem wykluczenia członków U.D. z głosowania stoi, ale przed tym reguła dnia miała być odrzucona i głosowana większością głosów, a U.D. musiało zostać zdymisjonowane, ale samo zwolnienie nie obniżyło poziomu kworum do 5, ponieważ nadal musiało być 6 członków obecnych”, decyzja dalej powiedziała.

Trybunał szacuje, że istnieje rozumowanie KPK, zgodnie z którym stanowisko lidera zadań i stanowisko prokuratora generalnego nie są w całości równe, w szczególności w odniesieniu do aspektów przywilejów, o których mowa w decyzji Trybunału Konstytucyjnego.

Mówi się, że decyzja Najwyższa jest inna, ponieważ jedna z nich jest proponowana przez Radę i mianowana przez prezydenta, więc główny prokurator, podczas gdy Zjednoczone Królestwo jest mianowane decyzją Rady, że kraj ten nie pozostaje wolny aż do zakończenia procedur mianowania prokuratora. I że nawet procedura oddalenia nie jest taka sama, jak w przypadku głównego prokuratora, ponieważ jego zwolnienie zostało dokonane przez przewodniczącego w odpowiedzi na propozycję Rady, w tym czasie, może zostać dokonane na mocy decyzji Rady.

Fakt, że procedura podejmowania decyzji i odwoływania prokuratury jest prostsza niż procedura głównego prokuratora, nie oznacza, że w decyzji powinni być arbitrzy przy wyznaczaniu posiedzenia, określając warunek przestrzegania, a w przypadku podejmowania decyzji”.

Ale nawet gdyby istniały warunki dla pomyślności sesji i spełnienia kworum, ta decyzja w sprawie oskarżenia mówi, że byłoby to arbitralne, ponieważ żadna procedura nie została zignorowana. Ponadto stwierdza się, że decyzja jest mylona pod względem podstawy, a zatem jej rozumowanie jest sprzeczne, nieprzekonujące, niewystarczająco jasne i nie zapewnia minimalnego standardu decyzji w sprawie zwolnienia.

Jeśli chodzi o porządek obrad, uważa się, że decyzja nie była propozycją odrzucenia oszustwa głównego prokuratora, ale została zaproponowana, aby włączyć się do porządku obrad, który ten ostatni powinien zostać zatwierdzony, w szczególności jeśli zostanie zaproponowany dla porządku dziennego jako inny punkt, oprócz tych ogłoszonych przez członków.

Porządek obrad < x0nd > nie został zatwierdzony, mimo że został on omówiony i spotkanie zostało udostępnione przez 5 członków KKP, wówczas przewodniczący Rady jest słyszany w wideo, w którym informuje o tym pozostałych członków, a konkretnie wicepartia nie wie, czy mamy kworum, a zatem spotkanie się skończyło, więc bez zatwierdzenia punktów porządku obrad”, decyzja zostaje podjęta.

Tak więc Najwyższy zwraca uwagę, że to spotkanie nie było w stanie kontynuować, ponieważ musiało być kontynuowane, musiało zostać postanowione i wynajęte przez członków Rady, ale następne posiedzenie zostało zaproszone i odbyło się bez kworum i zostało postanowione bez kworum.

Zatem w trzeciej skali wskazano, że każda decyzja, która została podjęta w wyniku drugiego spotkania, jest nielegalna, ponieważ KKP jest w niekompletnej zgodności z przepisami prawa dotyczącymi KKP.

Sąd Najwyższy w decyzji argumentuje, że drugie posiedzenie, na którym decyzja o zwolnieniu Kelmendiego została podjęta, jest nielegalne, ponieważ nie może być zwoływane, jeżeli to wstępne posiedzenie zostanie zamknięte, ponieważ nowe posiedzenie powinno być zaproszone w kolejności i wszyscy członkowie zaproszeni, a nie poprzez próbę / opór decyzji o zwolnieniu.

Co więcej, mówi się, że procedura odwoławcza nie wymaga jednomyślnego głosowania, ale kworum i ubezpieczenie, jak również uzasadnienie decyzji, która powinna być przekonująca, a nie jak to miało miejsce w konkretnym przypadku, co według Najwyższego towarzyszyło różnym naruszeniom prawa odnoszącym się do funkcji, kworum i podstawy prawnej do odwołania.

Sąd Najwyższy szacuje, że wyrok w sprawie skarżącej został wydany w wyniku naruszenia prawa, z niepełnym i błędnym dowodem faktycznej sytuacji oraz z niewłaściwym zastosowaniem prawa materialnego”, jak stwierdza decyzja.

Na koniec, Najwyższy polecił KKP usunięcie braków, które przekazały wymaganą decyzję, zwołanie spotkania lub spotkania z odpowiednimi punktami porządku obrad, zapewnienie, że wszyscy członkowie zostali powiadomieni przed datą spotkania i punktami porządku obrad, zapewnienie, że kworum spotkania jest warunkiem wstępnym dla jego reformowania przepisów u władzy oraz udowodnienie pełnego i rzeczywistego stanu oraz w przypadku podejmowania decyzji w sposób sprawiedliwy.

W przeciwnym razie Sąd Fundacji w Prisztinie, Departament Spraw Administracyjnych, odrzucił wniosek Kelmendiego o mianowanie tymczasowego środka bezpieczeństwa oraz o zawieszenie decyzji KPK, z którą został zwolniony ze stanowiska głównego prokuratora państwowego.

Besim Kelmendi, który na posiedzeniu rady prokuratury Kosowa (KPK) na posiedzeniu w listopadzie 2025 r. został zwolniony ze stanowiska zastępcy szefa służby państwowej, wystąpił przeciwko KKP z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Rady. Kelmendi zaproponował również wyznaczenie tymczasowego środka bezpieczeństwa - zawieszenie wdrażania decyzji KKP i dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora generalnego stanu, dopóki nie przyzna się do tej kwestii administracyjnej.

Odrzucenie tego stanowiska przez Kelmendiego zostało dokonane głosami pięciu wybranych członków KKP, którzy byli obecni na 20 listopada, po tym jak spotkanie zostało po raz pierwszy zamknięte zaocznie wraz z odejściem Kelmendiego i czterech innych członków tego posiedzenia.

Zgodnie z oskarżeniem o wszczęcie konfliktu administracyjnego z wnioskiem o wyznaczenie środka tymczasowego, pomimo decyzji oskarżonego KKP jest spowodowana zwolnieniem powoda, ponieważ postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte i orzeczenie jako takie nie stanowi dla niego orzeczenia dyscyplinarnego, powód nie może skorzystać z prawa do wniesienia skargi do sądu. Jako że art. 19 gwarantuje, ust. 4 ustawy nr 06 / L-056 dla kosowskiej rady prokuratorskiej.

W akcie oskarżenia podanym przez “Ślubowanie sprawiedliwości“, mówi się, że KKP w decyzji o oddaniu powództwa nie zajmuje się sprawą w sensie dyscyplinarnym, ale tylko 5 z 10 wybranych członków KPK zostało podjętych tak, jakby jedna ze wspólnych decyzji KPK, które stanowią akt administracyjny.

W związku z tym, ponieważ KKP jest niezależną instytucją gwarantowaną przez Konstytucję i nie ma nadrzędnego organu do rozpatrzenia skargi przeciwko jej decyzjom, powódka bezpośrednio przedłożyła ten akt oskarżenia Trybunałowi.

Oskarżenie podkreśla, że 20 listopada zostało nazwane spotkaniem KKP, które dla dobra porządku obrad miało: Sprawozdanie komisji wyborczej z szeregów kluczowych prokuratorów ze społeczności nieamerykańskiej lub płci niedostatecznie reprezentowanej 3 listopada 2025 r. Jednakże przed przyjęciem porządku obrad wicepremier Jehona Grantolli zaproponował, aby zwolnienie powoda zostało wprowadzone do porządku obrad przez stanowisko głównego prokuratora stanowego.

W następstwie tego wniosku pięciu członków KKP początkowo odrzuciło ten wniosek, uznało go za arbitralny i nielegalny, a następnie niezwłocznie zwolniło posiedzenie Rady. I mówi się, że przez niechęć, kworum automatycznie spada poniżej minimum wymaganego przez prawo.

Ponadto przywódca Ardian Hajdaraj, działając zgodnie ze swoim obowiązkiem prawnym, rzekomo zamknął posiedzenie ze względu na brak kworum, co z prawnego punktu widzenia wywołuje efekt końcowy, co oznacza zakończenie jakiegokolwiek partnerstwa w zakresie podejmowania decyzji do czasu zwołania nowego posiedzenia.

“Jednakże przywódca KPK, po formalnym zakończeniu spotkania, polegającego na braku kworum, tego samego dnia zaplanował nowe spotkanie po zaledwie kilku minutach. Na nowym posiedzeniu pięciu członków Rady Prokuratorskiej uczestniczyli tylko: Jetish Maloku, Jehona Grantolli, Ariana Shajkovci, Milot Krasniqi i lider Ardian Hajdaraj, podczas gdy pozostali członkowie Rady nie zostali powiadomieni ani zaproszeni: Arrian Gashi, Veton Shaban, Dardan Vunqi i Visar Krasniqi, a teraz powódka Besim Kelmendi. Na drugim spotkaniu tylko 5 członków KKP przejęło KPK. N. 2062 / 2025 decyzja w dniu 20, 11.2025, z którym powódka została zwolniona ze stanowiska U.D.. Prokurator stanowy”, akt oskarżenia mówi.

Zgodnie z aktem oskarżenia spadek kworum uniemożliwia podejmowanie wszelkich decyzji prawnych, a decyzja podejmowana po zakończeniu posiedzenia, bez nowego zaproszenia, jest aktem sprzecznym z procedurą podstawową i jako taka wynika z bezwzględnej bezcelowości.

Stwierdza ona, że art. 37 / A ustawy nr 08 / L-249 o zmianie i uzupełnieniu ustawy nr 06 / L-056 dla Rady Prokuratorskiej Kosowa, zatytułowanej jako przepis przejściowy, jasno i interaktywnie określa, że: “Do czasu wdrożenia stałego składu Rady składającego się z siedmiu (7) członków, kworum Rady tworzy połowa wybranych członków Rady oraz jeden (1) członek, w tym sprawy dyscyplinarne, a decyzje podejmowane są zwykłą większością głosów obecnych członków.”

“KKP obecnie w ramach analizy KKP ma jedenastu (11) wybranych członków. Na podstawie formuły wybuchowej art. 37 / A, konieczne kworum do zebrania się i podjęcia jakiejkolwiek decyzji jest następujące: połowa wybranych członków (11: 2 r.5) w rundzie 5 (5), plus a (1) członek zajmujący się sześcioma (6) członkami, twierdzi akt oskarżenia.

Ale, akt oskarżenia podobno mówi, że w chwili podjęcia kontrowersyjnej decyzji, było tylko pięciu członków KKP w hali, co sprawia, że niemożliwe jest stworzenie niezbędnego kworum.

“Jak poniżej, KKP nie ma w tym momencie utworzonego organu kolegium i w rezultacie nie posiada kompetencji funkcjonalnych do podejmowania decyzji”, decyzja mówi.

Tak więc, zgodnie z aktem oskarżenia, wszelkie decyzje podejmowane w tych okolicznościach są absolutnie nieważne.

Zawsze zgodnie z aktem oskarżenia, w decyzji KKP nieprawdziwe jest wskazanie, że “... po krótkiej przerwie spotkanie trwało”, ponieważ lider Ardian Hajdaraj zamknął posiedzenie bez kworum.

Z tego powodu powód twierdzi, że decyzja o jego zwolnieniu, podjęta przez zaledwie pięciu członków, jest: podjęta przez niewłaściwy organ, nieobowiązkowa kworum, na nowym posiedzeniu po zamknięciu pierwszego posiedzenia i niezgodna z ratingiem instytucjonalnym art. 37 / A. Więc reprezentuje nieprawidłowy akt administracyjny.

Zgodnie z aktem oskarżenia KKP odniosła się do zwolnienia powoda, tak jakby przyjmowała plan pracy lub rutynową decyzję administracyjną, bez uruchamiania mechanizmu komisji dyscyplinarnej, bez dochodzenia, bez zbierania dowodów, bez możliwości wysłuchania przedmiotu i bez poszanowania wymaganego progu 2 / 3 głosów.

Ponadto akt oskarżenia rzekomo twierdzi, że KKP twierdzi, że powódka ma “Wyraźne jednostronne stanowisko publiczne”, bez podkreślania, jak wyrażono tę postawę, i widzisz to jako “pozycja demigracyjna”.

< x0) Nie istnieje żaden przepis prawny, który stanowiłby, że “deklaracja publiczna” powód zwolnienia z pracy w Stanach Zjednoczonych. Prokurator stanowy. Tak wiele bez procedury prawnej”, mówi w akcie oskarżenia.

W akcie oskarżenia wspomina się również, że w odniesieniu do tej decyzji Rady Unia Europejska stwierdziła, że decyzja ta: ignorowanie praworządności, podważanie zaufania publicznego i postęp w kierunku UE.

Rada Prokuratorska, zdaniem powoda, działała bez kworum; działała po zamknięciu posiedzenia, bez nowego wezwania, bez ważnej procesji, i przechodząc swoje kompetencje prawne w niedopuszczalny sposób.

“Praktyka Trybunału Konstytucyjnego Kosowa wielokrotnie potwierdza, że: akty pochodzące z organu bez kompetencji materialnych lub funkcjonalnych nie wywołują skutków prawnych (np. KI 99 / 14); kuorum jest podstawowym warunkiem ważności decyzji kolegium organów (np. KI 196 / 21); arbitralne interwencje w zakresie mandatu i statusu niezależnych instytucji są niezgodne z konstytucją (np. KO 73 / 16); a zawieszenie mandatu bez regularnej procedury narusza bezpieczeństwo sądowe (np. KI 64 / 18) ” jest podkreślone w oskarżeniu.

Kelmend poprosił o zgodę na złożenie wniosku, o odwołanie decyzji Rady Prokuratorskiej i o powrót do stanowiska powoda. I żeby oskarżony zapłacił za procedurę.

W drodze aktu oskarżenia powództwo złożyło również wniosek o ustanowienie tymczasowego środka bezpieczeństwa mającego na celu utrzymanie obecnej sytuacji sądowej oraz zapobieganie poważnym i nieodwracalnym szkodom do czasu podjęcia decyzji o zasługach, a także zapewnienie, że proces sądowy rozwija się w sposób znaczący i skuteczny.

Zgodnie z aktem oskarżenia decyzja KPK spowodowała poważne, rzeczywiste, natychmiastowe i nieodwracalne szkody, w wyniku bezprawnego działania, ponieważ powódka może stracić stanowisko Prokuratora Państwowego.

Mówi, że stanowisko prokuratora stanowego jest najwyższym stanowiskiem w systemie prokuratury, a wszelka nielegalna interwencja w jego wykonywanie powoduje głębokie konsekwencje zawodowe i instytucjonalne. Mówi się, że utrata tego stanowiska, nawet tymczasowo, powoduje konsekwencje reputacyjne i zawodowe, których nie można cofnąć w wyniku późniejszej decyzji sądowej

Oskarżenie podkreśla, że bezprawne zwolnienie bezpośrednio wpływa na władzę, integralność i publiczny wizerunek powoda, powodując szkody, które nie mogą być nieodwracalne, jeżeli środek nie zostanie natychmiast rozstrzygnięty.

Każda zmiana u steru instytucji, oparta na niepoprawnym akcie, powoduje nieodwracalne skutki łańcuchowe zarówno w ramach instytucji, jak i w postrzeganiu publicznym oraz w stabilności systemu prokuratury”, jest stwierdzona w akcie oskarżenia.

Ponadto stwierdza się, że ustanowienie tymczasowego środka bezpieczeństwa nie tylko nie narusza interesu publicznego, ale chroni go bezpośrednio.

W związku z tym Kelmendi dążył do zatwierdzenia wniosku w sprawie mianowania tymczasowych środków bezpieczeństwa oraz do zawieszenia wykonania decyzji KKP, a skarżący do dalszego wykonywania zadania UD. Prokurator stanowy, dopóki nie załatwi sprawy administracyjnej.