Pettifer: Amerykańskie spotkanie z KLA przyniosło duże zmiany, standardy sądownictwa w Hadze bardzo niskie, USA jest zrozumiałe

Mówił o RTS, serbskiej telewizji publicznej, bombardowaniu w 1999 roku i planach strategicznych USA, które zmieniły nastawienie do KLA.

Zbliżamy się do okresu trzydziestu lat, kiedy większość rządów do pewnego stopnia otwiera oficjalne archiwa. Więc teraz wiemy dużo więcej”, powiedział.

Według Pettifera, kampania bombowa na Serbię była “operacja bardzo myląca”.

“Obiekty były skomplikowane: różne części NATO chciały różnych wyników. I w tle zawsze była presja, aby wojna w Kosowie była wykorzystywana do upadku reżimu Milosevica”, powiedział.

Stany Zjednoczone i Zjednoczone Królestwo w tle, według niego, “miały na myśli zmianę reżimu, ponieważ wojna w Kosowie może być wykorzystana do destabilizacji reżimu Milosevic”. I to w dużym stopniu się wydarzyło.

Ale nie było to wyraziste. Uważam, że większość europejskich państw członkowskich NATO nie widziała w ten sposób sytuacji”.

Chcieli tylko zakończyć wojnę. Przede wszystkim kraje takie jak Włochy i Grecja, które są blisko Serbii i Kosowa, nie chciały poważnego problemu z uchodźcami, który dotyczyłby ich krajów. Było to szczególnie widoczne we Włoszech, ponieważ mieli już poważny problem z imigracją albańską kilka lat temu”, powiedział.

W tym czasie Pettifer mówi, że Ameryka zaprojektowała większość swojej mocy z morza. Stany Zjednoczone “, jako potęga międzynarodowa, opierają się głównie na energii morskiej. Zaczęło się to dużo przed wojną w Kosowie”.

Mówi, że priorytetem Stanów Zjednoczonych było ustalenie silnego wpływu, jeśli nie pełnej kontroli, na wybrzeże Adriatyku w Chorwacji, Czarnogórze, Albanii, Grecji oraz uniemożliwienie Rosjanom tworzenia tam baz. W Waszyngtonie przez pewien czas bali się, że Rosjanie mogą przejąć bazę w Czarnogórze. Było to wówczas niezwykle ważne”.

Gdyby Slobodan Milosevic wtedy nie dowodził Serbią, Brytyjczyk twierdzi, że nie wie, co by się stało.

Wtedy myślałem, że jest bardzo spójny system, którego używał w staromodny sposób. Ale ten system upadł pod presją zdarzeń, i myślę, że Milosevic nie zdawał sobie sprawy, że z czasem jego pozycja słabnie”.

Wiemy, że inni aktorzy, zwłaszcza Sehesel, ostrzegali Milosevica przed czynnikami strukturalnymi, które osłabiały pozycję Serbii, ale wydaje się, że nie zwracał na to zbyt dużej uwagi. Dopóki archiwa w Belgradzie nie zostaną otwarte, prawdopodobnie nie będziemy wiedzieć o tym więcej”, powiedział.

W odniesieniu do KLA, Pettifer został poproszony o dokonanie oceny przez USA, a serbski dziennikarz wspomniał, że w Serbii ta partyzancka armia jest uważana za “organizacja terrorystyczna”.

Wiemy, że dla niektórych terroryści są bojownikami o wolność. Można to zobaczyć codziennie w telewizji w przypadku Palestyny. Nikt na świecie nie zgadza się z tym, czym jest terroryzm. Politolodzy piszą długie książki na ten temat”, powiedział.

Po spotkaniu Richarda Holbrooke 'a z przedstawicielami KLA, Pettifer mówi, że mniej niż x0 > bezsprzecznie nastąpiła poważna zmiana polityki”.

“Waszyngton jest bardzo skomplikowane miejsce z wielu różnych organizacji, z wielu ludzi z różnych doświadczeń i wiedzy, i, w pewnym stopniu, istnieje również rywalizacja między nimi. Jestem pewna, że tak jest w każdym dużym miejscu.

“w Waszyngtonie miały agencje, które były bardzo wyraźnie zaangażowane w załamanie reżimu Milosevic i rozpad Jugosławii. Były inne, które były bardziej podatne na stabilność i powolne zmiany”.

“KLA był użyteczny jako katalizator wobec rządu i byli gotowi, być może nie pomóc tak bardzo, ale tolerować”, mówi.

Briton mówi Albańczycy “zwrócił się w stronę opcji wojskowych zamiast opcji politycznych” po 1995- 1996 i “U n CK zaczął rosnąć w znacznie większe ciało”.

Według niego Milosevic źle postrzegał KLA w miejscach takich jak Decani i Peja.

Transportowanie broni i amunicji dla KLA, mówi się, był duży problem najpierw, ale następnie “rozwiązany” z pomocą Albanii, który był “w anarchii”.

W tej anarchii można było zorganizować obozy dla nieskrępowanych paramilitarnych ćwiczeń. Więc 1997 był bardzo ważny, który napisałem w mojej książce Albański Affairs. Następnie została otwarta jako sprawa narodowa dla Albańczyków. Myślę, że Milosevic rozumiał to bardzo powoli”, powiedział.

Zapytany o karierę polityczną niektórych przywódców KLA i trzymanie ich w areszcie przed procesem sądowym w Hadze, Pettifer mówi między innymi, że ten “jest dobrze znanym procesem rozwiązywania konfliktów po powstaniu i został wdrożony w Kosowie”.

Różne osoby “miały różne doświadczenia, a różni przywódcy Kosowa albańscy w praktyce byli sponsorowani przez różne części NATO, z różnych krajów NATO”, powiedział.

Uważa, że ten wyrok nie wpłynie na przyszłość polityki bałkańskiej.

Nie sądzę. Zastanów się, co się stało z wyrokami haskimi o ludziach takich jak Thaci, Selimi i innych. Orzeczenia te były zbyt zaostrzone, a zgodnie ze wszystkimi niezależnymi szacunkami norma sądowa w Hadze jest bardzo niska, a postępowanie sądu było bardzo złe”.

Myślę, że teraz jest to zrozumiałe, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych. To, w oczach zwykłego Kosowa Albańskiego, zdyskredytowało cały proces międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości. Oznacza to, że uwięzienie tych ludzi nie wpłynęło na politykę. Widzieliśmy to”, powiedział.

Thaci 's “Partia dobrze sobie radziła w ostatnich wyborach, nawet bez niej. Ponieważ teraz jest postrzegany jako narodowy męczennik i bohater po tak długim więzieniu bez wyroku”, dodał.

Pettifer mówi, że w międzyczasie partia Kurti “traci poparcie, częściowo dlatego, że był bardzo niejasny co do wyroków haskich”.

Dlatego też nie osiągnięto zbyt wiele. Czy proces Milosevica i SESH zmienił coś w Serbii? Nie myślę dużo, prawda?

Bombardowanie, mówi Milosevic “nie do końca zrozumieć”.

W Gazie doszło do niesamowitej destrukcji, użyto niesamowitych ilości amunicji, ale Hamas wciąż tam jest. I Hamas tam będzie, czy bombardowania nadal czy nie, więc bombardowanie nie jest szczególnie skuteczne. O ile nie występują szczególne okoliczności”

I można powiedzieć, że z powodu osłabienia systemu Milosevica, myślę, że Sheshel twierdził to wtedy, bombardowanie było bardzo niebezpieczne dla Serbii. Myślę, że Milosevic nie rozumiał tego wyraźnie, przynajmniej nie do końca. I myślał tak samo pięć czy dziesięć lat temu. Ale teraz nie jestem pewien”.

Całe bombardowanie jest teraz postrzegane jako historia. Żyjemy dzisiaj