17 lat tajemnicy: szokująca prawda tureckiego profesora o zniknięciu pozostaje

Sprawa została rozwiązana zaledwie pięć miesięcy przed wygaśnięciem terminu przedawnienia, kiedy Dyrekcja ds. Osób Zaginionych w Istambule, na polecenie szefa Salaam Yildiz, podkreśliła stare akta spraw zaklasyfikowane jako nierozwiązane przez lata.

Hikmet Akcay zaginął 2 maja 2006 roku przez swojego brata Ismata, który powiedział, że nie odzywał się od wielu dni i bał się o swoje życie.

Pomimo wstępnych dochodzeń w tamtym czasie, sprawa pozostała zablokowana, podczas gdy spalone ciało znalezione na obszarze Silivri nie zostało zidentyfikowane i ostatecznie zostało zakopane w nieznanym cmentarzu.

Nowoczesny przegląd dowodów zmienił wszystko, policja namierzyła kontakty ofiary z Esin B., jego uczennicą, kiedy była w liceum, z którym utrzymywał bliskie i problematyczne relacje przez lata.

Esin B., obecnie 42, który pracuje dla Istambuł City Sports Organisation, został uznany za utrzymującego kontakt z profesorem nawet po osiągnięciu dorosłości i wstąpił na uniwersytet.

Odwiedziła jego dom, otrzymała pomoc finansową i utrzymywali częste kontakty, co wzbudziło wątpliwości co do władz.

Dane telekomunikacyjne wykazały, że w dniu, w którym telefon komórkowy Akchay został wyłączony, 27 kwietnia 2006 roku cztery osoby wprowadziły się do koordynacji: Esin B., profesor chemii Erdogan Y., jej przyjaciel Zemci S. I krewny Hakan D.

24 listopada siły specjalne aresztowały czterech podejrzanych w Stambule i Gaziantep. Początkowo zaprzeczali jakiemukolwiek zaangażowaniu, ale pod ciężarem dowodów, ich oświadczenia ujawniły surową i ekscytującą prawdę.

Według historii Esin B, Hikmet Akchay była wściekła, że była w związku z żonatym profesorem chemii, Erdogan G.

Jak twierdziła, Akchay zagroziła, że ujawni związek z rodziną i żoną profesora, co stworzyło wybuchową atmosferę.

Napięcie osiągnęło szczyt w dniu zbrodni, kiedy spotkali się w Kocael. Po gorącej debacie poszli do jej domu, gdzie wybuchła kolejna konfrontacja.

Twierdziła, że profesor próbował go zabić, a potem w panice chwyciła za nóż i zraniła go na śmierć.

Zamiast poinformować władze, Esin B. Zadzwoniła do swojego przyjaciela Zemchi S., który pośpieszył do domu i wspólnie postanowił zniszczyć ciało. Erdogan G., który odegrał kluczową rolę w transporcie go, został później ogłoszony.

Ciało umieszczono w czerwonej walizce i transportowano samochodem z Kocael do Silivri. Na wsi, został spryskany benzyną i podpalił, w straszliwej próbie wyeliminowania wszystkich śladów.

Po zbrodni autorzy powrócili do swojego codziennego życia, dyskredytując rozwój wydarzeń poprzez budki telefoniczne i unikając jakiegokolwiek związku z tym incydentem.

Następnie znaleziono spalone ciało, ale bez identyfikacji, zakopane w nieznanym grobowcu.

Stare taśmy znalezione w domu ofiary okazały się niezbędne. Dzięki nowoczesnej technologii, policja wzmocniła dźwięk i odkryła rozmowy, w których Akcay groził Esin B., potwierdzając napięty i szantażujący kontekst ich relacji.

Czterech oskarżonych postawiono przed wymiarem sprawiedliwości i pozostawiono w areszcie, podczas gdy sprawa ma być kontynuowana w sądzie, rzucając światło na zbrodnię pokrytą ciszą i czasem przez lata.

Ta sprawa potwierdza, że nawet jeśli prawda wydaje się pogrzebana, w pewnym momencie zamienia się w poszukiwanie zemsty. /Peryskop/