Posłowie płacą ponad 1m euro za “zerową pracę”

Ponad one euro przez prawie pół roku zyskało posłom do parlamentu Kosowa, bez możliwości utworzenia Zgromadzenia i bez rozwoju prawie żadnej działalności parlamentarnej, biuro medialne prawodawcy potwierdziło.

Bezprecedensowa sytuacja, która rodzi poważne pytania dotyczące odpowiedzialności i moralności przedstawicieli obywateli.

Zgodnie z ustawą o wynagrodzeniach w sektorze publicznym miesięczne wynagrodzenie brutto posła wynosi 1 804 euro, ale po tegorocznym 110- euro wzroście, zatwierdzonym przez rząd Kosowa, wynosi ono 1 914 euro.

Z 105 zastępców wypłaconych HINA z wyłączeniem 15 członków rządu, którzy nie otrzymują pensji jako zastępcy, budżet państwa jest rozliczany ponad 200,000 euro miesięcznie tylko dla wynagrodzeń podstawowych.

Jeżeli kwota ta jest obliczana za okres impasu instytucjonalnego od 15 kwietnia do dnia dzisiejszego, wydatki wynoszą ponad 1 mln euro, nie licząc innych korzyści, takich jak dodatki do udziału w prowizjach lub wydatków na podróże.

Urzędnicy państwowi w mediach wskazali dla Radio Free Europe, że wysokość wynagrodzeń parlamentarnych od 15 kwietnia do 30 września osiągnęła 1,156 mln euro.

Niektórzy posłowie potwierdzili również otrzymanie wynagrodzenia.

“Jest to publiczne, można również skontaktować się z Parlamentem, każdy poseł otrzymuje wynagrodzenie, niezależnie od tego, czy Parlament” działa, powiedział Rashit Qalaj, poseł z Demokratycznej Partii Kosowa.

Za długo czekamy na działanie Zgromadzenia, ale to nie koniec tej blokady”, powiedział.

Dlaczego Zgromadzenie nie działa?

Wysłuchanie Konstytucyjne Zgromadzenia Kosowskiego rozpoczęło się 15 kwietnia, ale nawet po dziesiątkach dalszych działań nie udało się zakończyć, z powodu sporów politycznych.

Przewodniczący i czterech zastępców prelegentów zostali wybrani pod koniec sierpnia, ale piąty wiceprzewodniczący społeczności Serbów, wymagany przez prawo, pozostaje niemianowany.

Sprawa zakończyła się w Trybunale Konstytucyjnym, który w dniu 8 października wydał akt oskarżenia z dnia 30 września, w którym stwierdzono, że przesłuchanie Konstytucyjne Konwencji, wszczęte w dniu 15 kwietnia, nie zostało zakończone i musi zostać zakończone w ciągu 12 dni od jego wejścia w życie.

Burbuke Kastrati z FOL Movement, organizacji promującej przejrzystość i rozliczalność w instytucjach publicznych, twierdzi, że sytuacja ta jest prawnie uzasadniona, ale moralnie nie do przyjęcia.

Według niej otrzymanie pełnego wynagrodzenia bez jakiegokolwiek praktycznego zaangażowania pokazuje pilną potrzebę zmiany przepisów regulujących świadczenia posłów.

Na przykład ograniczenia mogą być ustalane dla okresów, w których instytucja i praca Konwencji ciągną się”, Kastrati wyjaśnia.

Profesor ekonomii Shkumbin Misini również uważa tę sytuację za niesprawiedliwą i nieuczciwą.

“Prawo musi zostać natychmiast zmienione, aby nagroda mogła być powiązana z obecnością, pracą i wynikami. Brak pracy, brak płatności”, mówi.

Missin dodaje, że w biednym kraju, takim jak Kosowo, gdzie płaca minimalna wynosi 350 euro, nie jest sprawiedliwe, aby MP był płacony sześć razy więcej za pracę “zero pracy”.

Kastrat szacuje, że wolontariat z wynagrodzenia byłby pozytywnym przykładem integralności Zgromadzenia. Ale do dzisiaj, według niej, żaden poseł nie wykonał takiego ruchu.

Zgromadzenie Kosowa potwierdziło również, że żaden poseł do PE nie zrezygnował z wynagrodzenia, z wyjątkiem zastępców na stanowisku kierowniczym”.

Zyski posłów przekraczają wynagrodzenie podstawowe

Kwestia wynagrodzeń posłów regulowana jest ustawą o wynagrodzeniach w sektorze publicznym, która gwarantuje im nie tylko wynagrodzenie podstawowe, ale także szereg dodatkowych świadczeń.

Posłowie otrzymują między innymi dodatkowy udział w posiedzeniach plenarnych i prowizjach, które mogą osiągnąć do 30% wynagrodzenia podstawowego, jak również rekompensatę za podróże i inne wydatki.

Budżet państwa obejmuje pensje osobistych asystentów posłów, którzy są uznawani za zwolenników politycznych.

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie dodatków do wynagrodzenia podstawowego dla zastępców oraz klasyfikacji wynagrodzeń pracowników politycznych Zgromadzenia Republiki Kosowa asystent posła ma wynagrodzenie podstawowe w wysokości 5.8 plus dodatkowe 30% tej kwoty.

W sumie miesięczna pensja asystenta wynosi 900 euro.

Gospodarcza strata z tytułu dezaktywacji

Chociaż wynagrodzenie posłów pozostaje kontrowersyjnym tematem, eksperci podkreślają, że największe straty dla Kosowa są nie tylko finansowe.

Naim Jakaj, badacz w Kosowskim Instytucie Sprawiedliwości (IKD), mówi, że mimo iż miesięczny koszt wynagrodzeń posłów jest wysoki, jest on nieistotny w porównaniu z szkodami, jakie państwo powoduje dla impasu instytucjonalnego.

Największa strata nie jest związana z ich wynagrodzeniem, ale z konsekwencjami finansowymi i politycznymi, które powodują nieprzestrzeganie przez Zgromadzenie”, Jakaj zwraca uwagę.

Jego zdaniem brak funkcjonowania Zgromadzenia zablokował przyjęcie ważnych umów międzynarodowych, podczas gdy w przygotowywaniu budżetu na przyszły rok pojawiły się już poważne problemy.

Jednym z największych konsekwencji, dodał, jest utrata możliwości skorzystania z planu wzrostu gospodarczego Unii Europejskiej o wartości około 860 mln euro dla Kosowa.

Jakaj podkreśla, że inne kraje w regionie zaczęły już korzystać z tych funduszy UE, podczas gdy Kosowo pozostaje w tyle, ponieważ nie istnieją żadne ramy konstytucyjne, które mogłyby zatwierdzić porozumienie.

Misin, która nazywa sytuację niedopuszczalną i skandaliczną “, podziela obawy.

W tej sytuacji posłowie do PE nie podjęli żadnych wysiłków w celu przezwyciężenia blokady, zagrażając funduszom UE, które mogłyby pomóc krajowi w rozwoju gospodarczym, który już jest w spowolnieniu”, mówi Misini.

Tendencja spowolnienia gospodarczego Kosowa potwierdza również dane Banku Światowego, co sugeruje, że prognozy wzrostu gospodarczego spadły do 3,8% w tym roku z 4,4% w zeszłym roku.

Chociaż oczekuje się konstytucji Zgromadzenia, osiem miesięcy po wyborach powszechnych, Kosowo odbędzie w ten weekend wybory lokalne.

Dla stworzonej blokady politycy oskarżają się wzajemnie i usprawiedliwiają swoje działania.