Ik ben gelukkig en blij om Hashim Thaci's zoon te zijn, Andrew's spannende verhaal.

In een openhartig gesprek tijdens de podcast met Grida Duma, gaf hij aan dat de familie elke maand, na drie maandelijkse bezoeken, Thaci bezoekt.

Andrew scheidde ook fragmenten van gesprekken met zijn vader, die een menselijke spiegel vormden voorbij politieke en gerechtelijke ontwikkelingen.

We bespreken verschillende onderwerpen, voor zijn dagelijkse activiteiten, voor de boeken die hij leest. Het moeilijkste moment is wanneer de vergadering voorbij is, en we moeten het binnen laten. Te veel pijn, zei hij.

Verder zei hij gelukkig dat hij Hashim Thaci's zoon is.

Ik heb geluk en ik ben erg blij zijn zoon te zijn, zoon van een verlosser die de oorlog won tegen Servië, zoon van een architect die Kosovo onafhankelijk maakte met zijn vrienden, grote verantwoordelijkheid maar trots en geluk is in de hemel.

Ik heb er niet aan gedacht sinds ik een jongeman was, dat ik een familiehoofd moest zijn. Ik was 21 toen mijn vader naar Den Haag ging, de verantwoordelijkheid viel op mij. Elke keer als hij daar aankwam, zei hij dat ik voor oma moest zorgen.

Andrew zei ook dat hij elke dag denkt aan zijn terugkeer naar Kosovo.

Elke dag. Elke keer als ik slaap en wakker word. Een held die terugkeert naar zijn land.