Media amerikane: Deri kur do të tolerohet diktatori Aleksandër Vuçiq?

Media amerikane nënvizon se Vuçiq është një diktator, i cili jo vetëm godet kundërshtarët e tij politik, por tenton të ndërmarrë dhe veprime kundër Perëndimit. Në artikull theksohet se presidenti serb po përhap një retorikë anti-amerikane dhe i bëhet thirrje qeverisë amerikane që të marrë sanksione të drejtpërdrejta mbi të.

Artikulli i US Intel News:

Pas ekzaminimit nga afër të provave vizuale në dispozicion, bëhet e qartë se Nikola Sanduloviç është në gjendje të paralizuar. Pavarësisht nga gjendja e tij e dobësuar, autoritetet refuzojnë trajtimin e mëtejshëm në spital, duke preferuar që në vend të kësaj ta zhvendosin atë në qytete të ndryshme për seancat gjyqësore – një praktikë sa e palogjikshme aq edhe çnjerëzore. Fatkeqësisht, duke pasur parasysh brutalitetin e treguar në imazhet tronditëse, prognoza për mbijetesën e Nikola Sanduloviç është e zymtë. Mizoritë e paprecedentë të kryera nga regjimi i Aleksandër Vuçiçit kërkojnë ndërhyrje të menjëhershme dhe vendimtare.

Komuniteti i inteligjencës së Shteteve të Bashkuara e përshkruan pa mëdyshje regjimin e Aleksandër Vuçiçit në Serbi si kartel të rëndësishëm të krimit në botë. Aleksandar Vuçiç, i karakterizuar si një kriminel dhe një diktator paranoik serb në një shkallë të madhe, shtron pyetje të thella në lidhje me ekzistencën e vazhdueshme të regjimit të tij. Një ndërthurje e disa faktorëve kontribuon në këtë qëndrueshmëri. Në vende si Serbia, të cilat pengohen nga zhvillimi i vonuar, një shoqëri civile e aftë të shprehë në mënyrë të pavarur interesat dhe mendimet e saj ndërsa ushtron kontroll për të parandaluar abuzimet nuk mund të dalë. Mungesa e një klase të mesme të fortë e përkeqëson më tej këtë situatë dhe privon shoqërinë nga një forcë që mban pronën private, mbron të drejtat individuale dhe mbështet dinjitetin dhe pavarësinë e individit.

Regjimi i Vuçiçit po përdor metoda të ndryshme jo vetëm për të eliminuar kundërshtarët e tij, por edhe për të ndërmarrë veprime aktive kundër ndikimit perëndimor. Kjo bëhet duke përhapur propagandë anti-amerikane që rrënjos te serbët besimin se Shtetet e Bashkuara dhe NATO nuk kanë autoritetin moral për të diktuar mënyrën e tyre të jetesës – një ndjenjë që është e rrënjosur thellë në popullatën serbe.

Protestat e vazhdueshme rritin akuzat kundër partisë në pushtet të Aleksandar Vuçiç, duke pretenduar mashtrim dhe duke kërkuar anulimin e zgjedhjeve të 17 dhjetorit. Ndikimi i përhapur i nacionalizmit mund të dehë dhe paralizojë plotësisht mendjen, duke e bërë të vështirë arritjen e gjykimit kritik. Në kontekstin bashkëkohor, Aleksandar Vuçiç shfaqet si një figurë e qartë anakronike. As Vladimir Putin dhe as karteli i tij i krimit nuk janë në gjendje ta shpëtojnë atë, edhe nëse dikush e pranon nocionin e pamundur se ai merr rregullisht transfuzione gjaku nga fëmijët e flijuar serbë.

Mesazhi ynë për popullin serb është mesazhi urgjent, nxitës për reflektim dhe kujdes. Është e domosdoshme të ndalesh dhe të mendosh: a nuk e sheh sesi ky tiran patetik dhe i pamëshirshëm shfrytëzon naivitetin dhe iluzionet tuaja për të kryer krimet e tij me gjakftohtësi? Duke pasur parasysh përfshirjen e drejtpërdrejtë të Aleksandër Vuçiçit në orkestrimin e sulmit ndaj Nikola Sanduloviç-it, do të ishte e mençur që qeveria e Shteteve të Bashkuara të merrte në konsideratë sanksionet personale kundër tij këtë herë, në mënyrë që të trajtohej me seriozitetin e duhur këtë krim skandaloz kundër njerëzimit.

Çfarë mesazhi po i përcillet popullit serb lidhur me veprimet e Aleksandër Vuçiçit dhe situatën në vend?

Mesazhi kërkon reflektim dhe kujdes dhe tregon se si Vuçiq shfrytëzon naivitetin dhe iluzionet për të kryer krime. Duke pasur parasysh përfshirjen e drejtpërdrejtë të Vuçiqit në orkestrimin e sulmit ndaj Nikola Sanduloviç-it, sugjerohet që qeveria e Shteteve të Bashkuara të konsiderojë sanksione personale kundër tij.