Analisti Salihu propozon kriminalizimin e mbetjeve të regjimit Jugosllav në Kosovë

Ai ka përkujtuar një varg masakrash të kryera nga forcat Jugosllave në Kosovë ndërkohë që ka kërkuar një edukim më të mirë mbi këto krime në vendin tonë.

Salihu ka deklaruar se “qytetet socialiste” janë ndërtuar mbi gjak dhe viktima”.

“Memorialet e diktaturës së Titos akoma mbizotërojnë qytetet tona, si një rikujtim i trishtë që diktatura ka triumfuar mbi demokracinë dhe robëria mbi lirinë. Në anën tjetër, brezave të rinj nuk i mësohet krejt e vërteta në shkollat tona mbi krimet monstruoze që kreu diktatura e tij. Si pasojë, sot më shumë flitet për “mrekullitë” e Titos sesa për krimet mizore të tij. Përçudnim kolektiv.” – shkruan z.Salihu, përcjell Periskopi.

Ai ka konstatuar se shqiptarët vuajnë nga “sindromi i Stokholmit”, një gjendje kjo ku të dhunuarit zhvillojnë ndjenja në formë irracionale për dhunuesit e tyre.

Statusi i plotë: 

Qeveria spanjolle së fundi paska propozuar një projektligj për “memorjen demokratike”. Projektligji parasheh rrënimin ose tjetërsimin e memorialeve dhe mauzoleumeve të diktaturës së Fransisko Frankos, hetimin e krimeve të diktaturës së tij (1936-1978), rivarrosjen e eshtrave të 25 mijë viktimave të diktaturës së tij, eshtrat e të cilëve nuk janë gjetur kurrë, si dhe përfshirjen e “memorjes demokratike” në kurrikulat shkollore, si një sqarim për brezat e rinj për tmerret e diktaturës, ashtu që të shmangen nostalgjitë eventuale për të.
Kosova i ka jetuar nja 4 dekada nën diktaturën e Titos. Mijëra civilë shqiptarë janë masakruar dhe eshtrat e tyre akoma gjenden në varreza masive, pa pasur varr tyrin as sot. “Qytetet socialiste” u ndërtuan mbi gjak dhe viktima. Sot në Prishtinë, pranë Taukbahçes, gjendet varreza masive e Strelishtës, ku janë pushkatuar dhe varrosur masivisht qindra e mijëra shqiptarë të Prishtinës nga partizanët e Titos më 1945. Pastaj, Masakra e Gjilanit, Masakra e Tivarit, Masakra e Drenicës. Të tilla masakra masive pati çdo qytet i Kosovës.
Memorialet e diktaturës së Titos akoma mbizotërojnë qytetet tona, si një rikujtim i trishtë që diktatura ka triumfuar mbi demokracinë dhe robëria mbi lirinë. Në anën tjetër, brezave të rinj nuk i mësohet krejt e vërteta në shkollat tona mbi krimet monstruoze që kreu diktatura e tij. Si pasojë, sot më shumë flitet për “mrekullitë” e Titos sesa për krimet mizore të tij. Përçudnim kolektiv. Eshtrat e gjyshërve tanë i kemi harruar për hir të ca banesave të zymta, të hirta, të shëmtuara e brutaliste.
Ne nuk kemi “memorje demokratike”. Ne kemi “amnezi kriminale”. Ne e harrojmë krimin, bashkëjetojmë me krimin dhe e falim krimin. E, bashkë me të, i amnistojmë edhe kriminelët. Besa, dikur edhe u thurrim elozhe. Ne vuajmë nga Sindromi i Stokholmit.