​Blerim Latifi me rrëfim prekës për të vrarin mizorisht Qerim Kelmendin: Së fundi u bëmë shokë në Facebook, kishim mospajtime

Kelmendi – siç raportoi Policia e Kosovës – kishte qenë viktimë e të shtënave, e më pas trupi i tij ishte djegur në makinën me të cilën po qarkullonte.

Blerim Latifi së fundi e ka përkujtuar ish luftëtarin e UÇK-së, duke treguar për pjesëmarrjen e tij në aksionet e luftës.

“Dhe, një ditë, ishin shfaqur disa djem të cilët e kishin mposhtur këtë frikë tipike të skllavërisë. Ata kishin rrëmbyer armët për t’i sulmuar këto stacione, qendra të terrorit shtetëror serb. Në mesin e atyre djemëve ishte edhe Qerim Kelmendi. Kështu nisi të shembej miti për paprekshmërinë e policit serb.” – shkruan z.Latifi, përcjell Periskopi.

Ai shtoi se së fundi ishte bërë shok në Facebook, e me të cilin nuk pajtohej për tema të ndryshme politike, por që nuk i hidhërohej për shkak të sinqeritetit me të cilin kritikohej prej të ndjerit.

Statusin e plotë mund ta lexoni më poshtë:

Nuk e kam pasur rastin ta takoj asnjëherë Qerim Kelmendin, por, nga të tjerët, kam dëgjuar shumë rrëfime për të. Luftëtar i hershëm i UÇK-së, pjesëmarrës në aksionet e para të saj në Rrafshin e Dukagjinit, në mesin e të cilave spikatë aksioni i armatosur kundër stacionit famëkeq të policisë në Kliçinë, gjatë të cilit ishte vrarë Adrian Krasniqi. Ishte një kohë kur stacionet e policisë serbe ishin shndërruar në vende të tmerrit për shqiptarët e Kosovës. Njerëzit kishin frikë të kalonin afër tyre, dhe nëse u duhej gjithsesi të kalonin, atëherë këtë duhej ta bënin duke ulur kokën dhe pa guxuar të hedhin shikimin mbi to. Dhe, një ditë, ishin shfaqur disa djem të cilët e kishin mposhtur këtë frikë tipike të skllavërisë. Ata kishin rrëmbyer armët për t’i sulmuar këto stacione, qendra të terrorit shtetëror serb. Në mesin e atyre djemëve ishte edhe Qerim Kelmendi. Kështu nisi të shembej miti për paprekshmërinë e policit serb. Një muaj e pak ditë pas sulmit në Kliçinë, një përballje tjetër e UÇK–së do të ndodhte me policinë serbe: beteja në Rezallë të re të Skenderajt, e udhëhequr nga Adem Jashari. Kur lajmi u përhap, djemtë e UÇK-së nga Rrafshi i Dukagjinit u ngritën për t’u shkuar në ndihmë bashkëluftëtarëve të tyre në Drenicë. Në mesin e tyre ishte edhe Qerim Kelmendi. Atë e gjeje kudo ku e kërkonte lufta çlirimtare. Një burrë trim që të kujton luftëtarët e moçëm të Kelmendit, për të cilët, siç na tregojnë kronikat e vjetra, nuk ekzistonte fjala frikë. Më kanë thanë se pas luftës kishte bërë jetë modeste, i patunduar që namin e tij në luftë ta shndërronte në kapital politik e ekonomik. Së fundi ishim bërë miq në facebook. Ma thoshte hapur sa herë që nuk pajtohej me pikëpamjet e mia dhe sinqeriteti më të cilin më kritikonte, nuk më linte hapësirë të kisha ndjenja hidhërimi. Vrasja e tij mizore përbën një lajm tronditës, jo vetëm për familjen e tij, por për të gjithë njerëzit e këtij vendi që duket se ende nuk është çliruar krejtësisht nga kthetrat e forcave të errta të së shkuarës.