Deklarata Universale për të Drejta të Njeriut: Argumenti qesharak i refuzimit nga Arabia Saudite

Sot është 71 vjetori i adoptimit të Deklaratës Universale për të Drejta të Njeriut. Ky është një dokument historik që u adoptua nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara [OKB] në sesionin e tretë të 10 dhjetorit të vitit 1948 si Rezoluta 21 në Pallatin e Challoit në Paris të Francës.

Nga 58 vende anëtare, 48 votuan në favor, tetë abstenuan dhe dy shtete tjera nuk votuan fare.

Deklarata konsistonte në 30 nene që afirmonin të drejtat individuale në të cilat, megjithëse jo ligjërishit obliguese në vetvete, ishin elaboruar në traktate të mëparshme ndërkombëtare, transfere ekonomike, instrumente rajonale për të drejta të njeriut, kushtetuta kombëtare dhe të tjera ligje. Pra, njeriu është pak më i vjetër se 71 vjet, siç konsideron kryeministri ynë i ardhshëm, z.Albin Kurti.

Deklarata ishte hapi i parë në procesin për formulimin e Projektligjit ndërkombëtar të të Drejtave të Njeriut, që u kompletua në vitin 1966, dhe që filloi të zbatohej më 1976.

Harruam të përmendim që në mesin e vendeve që nuk kishin aprovuar më 10 dhjetor 1948 Deklaratën për Të Drejta të Njeriut ishte Jugosllavia, Ukraina sovietike, Bjellorusia Sovjetike, Afrika e Jugut, Bashkimi Sovjetik, Arabia Saudite, Çekosllovakia dhe Polonia.

Arabia Saudite në atë vakt kishte deklaruar se Deklarata shkelte ligjin e Sheriatit sipas librit të shenjtë Kuranit. Por, ky pozicion ishte kritikuar nga Pakistani edhe në aspektin fetar.

Sidoqoftë, kjo Deklaratë nuk merr qëndrim eksplicit në lidhje me dënimin me vdekje.

*Në fotografinë e ballinës është zonja Eleanor Roosevelt, Zonja e Parë e ShBA-ve gjatë administratës së Franklin Delano Rooseveltit./Periskopi