Kosova shënon 10-vjetorin e Pavarësisë, por ende e izoluar

Ëndrra e kosovarëve për republikë u bë realitet më 2008-ën, ndërkohë ajo për lëvizje të lirë në zonën shengen po mbahet peng nga liderët shtetërorë

Krerët institucionalë asnjëherë nuk kanë ngurruar të japin afate për lëvizjen e lirë të kosovarëve, duke krijuar shpresa të rreme në popull.

Kampioni i premtimeve për liberalizim padyshim që ishte Hashim Thaçi.
Ky mbeti vetëm një nga premtimet e kryeministrit të asaj kohe.
Deklarimet e tij i përforconte çdo ditë. Para qytetarëve, disa herë me garanci thoshte se ky nuk është premtim i tij por premtim i Brukselit.

Për shumë vite, fjalët e Thaçit i përsërisnin edhe vartësit e tij.
Pas disa vitesh, kur Hashim Thaçi nga pozita e të parit të qeverisë bëhet vartës i Isa Mustafës, si zëvendëskryeministër dhe ministër i Punëve të Jashtme, ndryshon kursin dhe tonin.
Ai nis ta akuzojë ashpër BE-në. Thotë se po bëhet institucion burokratik e Kosovës po i bëhet e padrejtë.
Madje kishte shkuar aq larg sa pati kërcënuar edhe me protesta para zyrës së BE-së në Prishtinë.

I ashpër nisi të bëhej edhe kryeministri Isa Mustafa, por edhe ai vazhdoi traditën e paraardhësit të tij, duke premtuar heqjen e vizave shpejt.

Por, kur pa që BE-ja nuk lëviz pa i plotësuar kushtet Kosova, tha se as atij nuk i duhet viza, kur populli është i izoluar.

Mustafa harroi se një copë të madhe faji pse Kosova mbeti i vetmi vend i izoluar në Ballkan, e kishte edhe vetë ai dhe partia e tij, bën të ditur KTV.
Mustafa e quante perceptim korrupsionin dhe krimin e organizuar në Kosovë, derisa deputetë të partisë së tij dolën kundër marrëveshjes për demarkacionin, duke pamundësuar që të bëheshin numrat në Kuvend për ta kaluar marrëveshjen me Malin e Zi, si kriter kyç për liberalizim.

Megjithatë, viti 2016 sërish ringjalli shpresat e venitura të kosovarëve.
Rekomandimi pozitiv për liberalizim vizash për Kosovën në sy të qytetarëve u pa si fundi i izolimit.

Ministri Bekim Çollaku atë ditë festoi me shampanjë në zyrën e tij këtë lajm nga Komisioni Evropian.
Kjo eufori vazhdoi. Një ditë pas, qytetarët prisnin në radhë për të nxjerrë pasaportat biometrike, duke besuar se Kosova vërtet më në fund po e thyen izolimin.
BE-ja nuk ndryshoi kriteret për liberalizim, e liderët vazhduan luftën deklarative me Evropën.

Një kryeministri tjetër i erdhi radha ta përsërisë gënjeshtrën e vjetër.
Ramush Haradinaj, posa e mori postin, tha se liberalizimi do të bëhet për tre muaj.
Kosova sot e atë ditë po vendnumëron.

Kritikat e ashpra ndaj BE-së, Hashim Thaçi i mori me vete edhe në presidencë.
Si president i republikës, u tregua i rreptë me Bashkimin Evropian, madje tha që kishte pranuar bërjen e Gjykatës Speciale në këmbim të liberalizimit të vizave dhe anëtarësimit në organizatat ndërkombëtare me peshë.
Luftën e tij të ashpër nuk e ndali edhe më tutje.

Një ditë pas, e thirri për vizitë presidentin shqiptar, Ilir Meta, duke i kërkuar atij pasaporta për gjithë kosovarët që kanë mbetur të izoluar.
Por, kjo pasaportë nuk u bë për të gjithë qytetarët, u bë vetëm për liderët politikë.
Thuajse secili nga liderët kryesorë në vend ka pasaportën shqiptare, me të cilën mund të lëvizë pa vizë në Evropë.

E qytetarët vazhdojnë pritjen në radhë para ambasadave….Muaj të tërë pritje për një termin e për një vizë.
Plot ankesa për trajtim të padinjitetshëm nëpër ambasada.
Ato po vazhdojnë edhe sot, kur Kosova po feston 10 vjet shtet.

Vulë e izolimit të Kosovës, edhe pas 10 vjetësh pavarësi, i dha Komisioni Evropian veç dy javë më parë, kur Kosova nuk u bë pjesë e planit për zgjerim, raporton KTV.
Luftimi i korrupsionit dhe krimit të organizuar si dhe votimi i marrëveshjes për demarkacionin janë kritere pa kompromis.

Të gjithë liderët dolën me një rund tjetër kritikash ndaj BE-së se morën pak nga ajo çfarë kanë pritur.

Më e sinqerta në këtë mes ishte ministrja aktuale e integrimit, Dhurata Hoxha.
Kështu qytetarët vazhdojnë ta kenë ëndërr një pasaportë që thyen kufijtë e për të shkelur në Evropë mjafton ta kenë në xhep një biletë fluturimi.
Në këtë 10-vjetor, qytetarët do të kujtojnë atë që u quajt eksodi më i madh i pasluftës në Kosovë, ikjen masive me autobusë nëpërmjet Serbisë.
Këto imazhe do të mbeten sinonimi i frustrimit të kosovarëve me jetën në kafaz, ndërkohë që jetojmë tash e 18 vjet në liri.