Zbardhja e telefonatave: Çfarë zbulojnë ato për Donald Trumpin?

Transkriptet e nxjerra të telefonatave të presidentit Trump në janar me Presidentin e Meksikës Enrique Peña Nieto dhe kryeministrin e Australisë Malcolm Turnbull, zbulojnë një president që sheh çështje komplekse botërore vetëm në dritën e “markës së tij personale politike”.

Në bisedat e publikuara nga Washington Post javën e kaluar, Trump i thotë Peña Nietos që të pushojë së thëni para mediave se Meksika nuk do të paguajë për murin e premtuar prej tij, sepse kjo e bën Trumpin të duket keq. “Nuk mund të jetoj me këtë”, thotë Trump.

Në telefonatën “luftarake” me Turnbull-in, Trumpi me zemërim, ankohet se duhet të respektojë marrëveshjen “budallaqe” të Presidentit Obama për të pranuar 1.250 refugjatë nga Atsalalia, edhe pse ata janë shumë të kontrolluar. Kjo “do të më bëjë të dukem tmerrësisht keq”, thotë Trump.

Pavarësisht nga deklaratat e Trumpit, as Peña Nieto as Turnbull nuk lëshojnë asnjë centimetër, shkruan Michelle Goldberg në Slate.com. kaq e pat edhe “ideja që autori i supozuar i librit ‘Arti i Marrëveshjes’, është i zoti për të bërë marrëveshjes”.

Këto biseda “nuk duhet të ishin zbuluar”, shkruan Elliot Kaufman në NationalReview.com.

Presidentët kanë nevojë për sigurinë e konfidencialitetit në diskutimet e tyre me liderët e huaj, kështu ata mund të flasin “me ndershmëri dhe hapur”. Tani, “Turnbull, Pena Nieto dhe çdo udhëheqës i huaj do të mendojnë dy herë për të folur hapur”.

Po, është e çuditshme të shohësh hipokrizinë e Trumpit mbi muret në kufi, obsesionin e tij me mbulimin e shtypit, dhe zgjedhjet e tij të çuditshme të fjalëve. Por disa të qeshura nuk vlejnë “për të dëmtuar qeverinë e SHBA-ve”. Kushdo që ka nxjerrë këto transkripte “ka sjellë vetëm një lloj të ri paqëndrueshmërie në rendin ndërkombëtar”, shkruan John Podhoretz në CommentaryMagazine.com.

Prokurori i Përgjithshëm, Jeff Sessions është betuar që të ndjekë penalisht ata që i kanë nxjerrë, “dhe shpresoj që ajo apo ajo që e kanë bërë, të ekspozohen dhe të turpërohen”.

Edhe pse rrjedhja e telefonatave presidenciale është potencialisht e dëmshme, në këtë rast “është e justifikuar”, shkruan Jennifer Rubin në The Washington Post.

Trump zbulohet si “i fiksuar në mënyrë të frikshme me veten dhe me imazhin e tij”, dhe nuk do t’ia dijë për shqetësimet e udhëheqësve të tjerë botërorë.

Narcizmi i Trumpit “e lë hapur për lajka” nga kundërshtarët si Vladimir Putin i Rusisë, duke sugjeruar se “ai do të ishte më se i gatshëm t’i bëjë interesat e vendit, t’i nënshtrohen nevojës së tij për afirmime personale”.

Presidenti ynë thjesht “nuk mund ta përmbushë rolin e komandantit të përgjithshëm” dhe ky është një rrezik shumë më i madh për sigurinë kombëtare, sesa rrjedhja e disa telefonatave. /Bota.al/