Ky është i riu francez që bënë gjithçka për serbët e Kosovës

Shumica prej nesh kalojnë jetën e tyre duke kërkuar lumturi dhe duke iu përgjigjur pyetjes se pse jemi këtu dhe cili është qëllimi ynë. Ai që e gjen atë është një njeri i lumtur. Njëri prej tyre është Arno Gujon, një francez i cili është bërë mirëbërësi më i madh i serbëve që jetojnë në […]
Njëri prej tyre është Arno Gujon, një francez i cili është bërë mirëbërësi më i madh i serbëve që jetojnë në Kosovë.
Në fund të shekullit të 19-të, familja Gujon, i kryesuar nga Alin Gujong, jetonte në Francën lindore e cila ishte një familje e respektuar dhe e pasur. Ata kishin një pasuri të madhe.
Një natë më 1886 shpërtheu një zjarr. Zjarri mori gjithçka që familja Gujon kishte fituar për shumë vite. Papritmas, ata e gjetën veten në rrugë, nuk kishin asgjë për të ngrënë dhe ku të flinin, raporton “Vestinet”, transmeton Periskopi.
Kryebashkiaku lëshoi një certifikatë se ata ishin viktima të zjarrit dhe organizoi një ngjarje donator. Kështu, njerëzit e pasur filluan të mbledhin ndihmë për familjen Gujong që ishte lënë plotësisht. Dhe ata arritën të shërohen.
Dy shekuj më vonë, pasardhësi i Alain Gujon, ringjalli të gjithë mirësinë e njerëzve që ndihmuan paraardhësit e tij dhe njeh tmerrin e atyre që papritur mbeten pa gjithçka.
Arno Charlem Gujon, ai ishte vetëm 19 vjeç kur u bë mirëbërsi më i madh i serbëve në Kosovë.
Interesi i tij për serbët filloi kur Arno ishte një djalë i ri.
Në ato mbrëmje kishte histori rreth njerëzve që i përkisnin popullit serb.
Arnos i lindi idea për t’u përpjekur të ndihmojë serbët që jetojnë në Kosovë.
Ai kërkoi dy vjet më parë që vëllai i tij më i madh të ndihmonte. Ata morën mbështetje nga prindërit dhe motrat e tyre, kështu që të gjithë filluan të mbledhnin ndihmë – lodra të vjetra, gjysmë gardërobë, dhe gjëra të tjera.
Nëna dhe motra bënë ëmbëlsira, i shisnin para kishës dhe mblidhnin para.
Ishte e nevojshme të krijohej një organizatë humanitare. Ata nuk dinin asgjë për këtë dhe morën statutin e një shoqate të futbollit dhe e riorganizuan atë në statutin e organizatës humanitare që u dha emrin “Solidariteti për Kosovën”.
Takimi i parë me serbët në Kosovë mbeti në kujtesën e tij të përjetshme. Fëmijët në enklava nuk kishin çizme, kishin veshur çorape leshi dhe sandale. Ai nuk priste që ta shihte atë në mes të Evropës në shekullin e 21’të.
Për 13 vjet, Arno është përpjekur të kalojë nëpër organizatën e tij se serbët nuk janë monstruma, se ata nuk janë të këqij, ata nuk janë kafshë. Për ta vërtetuar këtë, Arno u bashkua me serbët në marshim, i cili shkoi nga Beogradi në Kosovë në këmbë. Pastaj, tha Arno, ai filloi të identifikohej plotësisht me popullin serb.
Arno vendosi të mësonte gjuhën serbe, sepse donte të fliste me njerëz në gjuhën serbe, ai nuk donte që njerëzit ta përkthejnë atë.
Deri më tani, ndihma e siguruar nga Arno për serbët në Kosovë është me vlerë 3.5 milion euro./Periskopi/












