A po zbehet nacionalizmi në Kinë?

Ashtu si çdo pesë vjet, mesha e madhe e Partisë Komuniste kineze (PCC) arriti në pikën kulminante, me shumë propagandë.

Megjithatë, në këtë ditë tetori, vetëm një pjesë e vogël e pensionistëve viziton në Shangai vendin e kongresit të partisë më të madhe në botë, vend i patriotizmit të ushqyer nga regjimi.

Në këtë vend, Mao Ce Duni dhe shokët e tij zhvilluan në vitin 1921 takimin për themelimin e partisë që do të vinte në pushtet në Pekin në vitin 1949.

Rreth një shekull më pas, ndërtesa modeste me tulla të errëta ngrihet në zemër të një lagjeje me dyqane luksi dhe restorante të modës, si një simbol i ekonomisë socialiste të tregut krijuar nga pasardhësi i Maos.

“Nuk ka shumë njerëz që interesohen për këtë sot, vetëm më të moshuarit”, tregon Cai Tian, një vizitor i ri i muzeut, 46 vjeç.

“Njerëzit nuk janë më aq nacionalistë. Ata mendojnë për punën dhe jetën e tyre çdo ditë”, shton ai.

Më shumë se 1 000 kilometra nga ky vend, në Pekin, presidenti Xi Jinping pret që Kongresi i XIX ta vendosë në krye të ekonomisë së dytë më të fuqishme botërore, pas një mandati të parë pesëvjeçar që ka parë regjimin kinez të vibrojë kordat patriotike duke sfiduar me radhë fqinjët indianë apo koreano-jugorë apo vendet në Detin e Kinës Jugore.

Rilindja e madhe

Në fjalimin e tij në kongres, Xi Jinping përmendi disa herë rilindjen e madhe të kombit kinez, pas poshtërimit të pësuar duke nisur nga shekulli XIX gjatë tronditjes me qytetërimin perëndimor.

Por, një studim i fundit nga opinioni publik zbulon se propaganda nacionaliste ka vetëm një efekt të kufizuar mbi popullsinë, boshllëqet e nxehta në vitin 2008 kur Pekini priti Lojërat e para Olimpike.

“Sipas disa kritereve të zbuluara, nivelet e nacionalizmit kinez ndaluan apo janë ulur që prej vitit 2009”, konfirmon studimi i publikuar në fillim të vitit nga profesori Alastair Johnston, i Universitetit të Harvardit.

“Është e qartë se të rinjtë janë më pak nacionalistë se prindërit e tyre”, shton ai.

“Wolf Warriors 2″, një film aksion shumë patriotik, në të cilin një komando kineze dominon ndaj keqbërësve perëndimorë, ka thyer këtë verë të gjitha rekordet, për biletat e shitura dhe animimet, disaprej të cilave paguhen nga shteti, janë gjithmonë të gatshëm për të dhënë mesazhet e tyre në rrjetet sociale që prej momentit kur dikush shfaq mungesë respekti ndaj atdheut.

”Por, këto përpjekje dhe një censurë ultra reaguese nuk arrijnë të eliminojnë pikëpamjet e ndryshme”, sipas një studimi nga Instituti Mercator për studimet kineze të publikuara këtë muaj.

Dogmë e dyfishtë

“Është tronditëse të konstatosh se asnjë ideologji nuk dominon mbi forumet e diskutimit kinez, ku mendimet mbi politikën, ekonominë dhe shoqërinë janë shumë të përmendura”, konfirmojnë autorët e studimit.

Sipas tyre, paralajmërimet e pushtetit kundër forcave armiqësore të armikut nuk duken se pushtojnë debatet në rrjetet sociale.

“Ndjenja nacionaliste mund të rritet në rast tensionesh ndërkombëtare apo krize ekonomike”, paralajmërojnë ekspertët.

Regjimi ka lejuar shpërthimin e flakëve nacionaliste, veçanërisht kundër Japonisë. Por, pushteti dyshon se të tilla lëvizje kthehen vetëm kundër tij dhe fërshëllejnë shpejt fundin e rikrijimit.

“Nacionalizmi është dogmë e dyfishtë dhe Pekini po përpiqet ta fshijë”, nënvizon konologu Kaiser Kuo.

Vitin e kaluar, kur një gjykatë ndërkombëtare hodhi poshtë pretendimet e Pekinit në Detin e Kinës, manifestuesit, duke parë aty dorën e Uashingtonit, sulmuan restorantet e KFC-së në disa qytete.

“Pjesa më e madhe e të rinjve pranojnë se prosperiteti i Kinës vjen nga bashkëpunimi me pjesën tjetër të botës dhe refuzimi i tradicionalizmit dhe ideologjisë së ashpër”, thekson Kaiser Kuo.