Nisin luftën të krishterët dhe myslimanët në Afrikë, e pësojnë fëmijët dhe civilët (Foto)

Brenda kampit, gratë ulen jashtë banesave të tyre, ngrohin misër ose perime të vluara, gërshetojnë flokët e fëmijëve ose punojnë me fqinjët, raportoi “Al Jazeera”, transmeton Periskopi.

Të tjerë kapen në mesin e rrënjëve të gjelbra në ngastrat e vogla të perimeve, një lara-lara me ngjyrë kafe të errët dhe qerpikë, ku më parë kishte një pyll me pemë të gjata. Burrat, kryesisht të moshuar, ulen nën hijen e një peme mango afër hyrjes së kampit. Ata flasin dhe presin për kohën e lutjes.

Të zhvendosurit këtu i përkasin fisit Fulani, një populli nomad që bredhin në Afrikën Qendrore dhe Perëndimore; ata janë të njohur për harxhimin e kohës të ditëve të shumta duke kërkuar kullota për të ushqyer lopët e tyre.

Ata janë gjithmonë në lëvizje, dhe shtëpia e tyre është rruga. Por shumë nga njerëzit në këtë kamp nuk kanë pasur asnjë bagëti.

Gjatë kulmit të paqëndrueshmërisë në CAR në vitin 2014, shumë larva të bagëtive Fulani u vunë në shënjestër nga grupet Anti-balaka në një seri sulmesh ndëshkimore ndaj minoritetit mysliman mbi krimet e rebelëve Selekë.

Në atë kohë, pleqtë Fulani u akuzuan për shkelje të bagëtisë së tyre ku ata kanë kullosur fermat e të krishterëve dhe kanë shkatërruar bimësinë e tyre. Kjo thuhet se ka përkeqësuar tensionet e shumta myslimane-krishtere.

Adoum Takadsi, kreu i fisit Fulani në Batangafo, i konfirmoi “Al Jazeera” se disa Fulani morën kafshët e tyre në ferma, por thanë se këto incidente nuk ishin burimi i konfliktit.

“Burimi i konfliktit është që ende njerëzit luftojë për pushtet”, tha Takadsi.

Duke u frikësuar për jetën e tyre, ndërsa dhuna midis grupeve rivale u intensifikua, qindra familje Fulani ikën në Çad ose u vendosën në tre kampe midis vendeve Kabo dhe Batangafo.

Në fund të vitit 2015 dhe 2016, disa familje u kthyen nga Çadi dhe u vendosën në kampet si një hap i parë drejt kthimit në jetën e tyre të vjetër. Por ata kanë qenë të mbërthyer në kampe që atëherë.

“Të jetosh në Çad ishte më e vështirë, sepse nuk mund të hanim ushqim, kështu që u kthyem”, thotë Ousmane Moussa, 56 vjeç, një përfaqësues i të kthyerve nga Çadi që jeton në kampin Ndoubou.

Pjesa më e madhe e CAR’it ende drejtohen nga grupe të armatosura dhe vendi po përjeton një pjesë të dhunës më të keqe që nga viti 2014.

Rreth 600,000 njerëz janë të zhvendosur brenda vendit dhe 2.1 milion njerëz vuajnë nga mungesa e ushqimit.

Sot, rreth 4,000 njerëz, kryesisht Fulani dhe disa fermerë të krishterë, jetojnë në të tre kampet. Jo vetëm që humbja e kafshëve të tyre do të thotë humbje e jetesës, por gjithashtu ka ndërprerë gjithë mënyrën e jetesës.

Dhuna e vazhdueshme

Sipas Këshillit Norvegjez të Refugjatëve, ka pak indikacione se vendi po ecën drejt paqes së qëndrueshme. Megjithëse vendi zhvilloi zgjedhjet në vitin 2016, qeverisja dhe siguria janë ende të kufizuara në kryeqytet.

“Gjendja e sigurisë dhe humanizmit është përkeqësuar në mënyrë të qartë gjatë muajve të fundit. Nuk ka asnjë shenjë të mirë pozitive”, thotë Ingrid Beauquis, një zëdhënëse e Këshillit, për “Al Jazeera” nga kryeqyteti Bangui.

“Civilët paguajnë një çmim të rëndë për dhunën e imponuar nga grupi i armatosur. Shpesh, ata janë të prerë nga ndihma humanitare shumë e nevojshme”, tha Yaye Nabo Sene, zëdhënëse në zyrën e OKB’së për Koordinimin e Çështjeve Humanitare (OCHA) për “Al Jazeera”.

Kabo u godit nga përmbytje të rënda ditëve të fundit.

Më shumë se 470 shtëpi u shkatërruan dhe 385 ferma ishin përmbytur. Tani më shumë se 800 shtëpi kanë nevojë për ndihmë, sipas “OCHA”.

Kur “Al Jazeera” foli me Nario Zaidoë, një 36 vjeçar i zhvendosur që jetonte në kamp gjatë sezonit të thatë më parë gjatë vitit, ai tregonte për kushtet e jetesës dhe për kasollet e ndërtuara keq.

“Kur bie shi, unë duhet të ngrihem, sepse shtëpia përmbytet. Vetëm pasi të ndalet, mund të fle”, tha ajo.

Por barinjtë e Fulanit ende mbajnë qëndresë ndaj shpresave që ata do të kthehen në jetën e tyre./Periskopi/