W związku z tym Komisja uważa, że w odniesieniu do środka 1, środek 2 nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

W związku z tym Komisja stwierdza, że w odniesieniu do tego środka nie można uznać za pomoc państwa.

W tym przypadku CAS wyraźnie potwierdził, że FFK nie podlega jurysdykcji GJAS, co potwierdza jego autonomię i niezależność jako głównego organu piłkarskiego kraju.

W 186. punkcie decyzji komisja podkreśla na podstawie dowodów przedstawionych na sesji, że nie ma zastrzeżeń co do tego, że FC Prisztina została przeszkolona w procesie udzielania licencji przez kierownika licencji FFK, Bajram Shala, i od dawna była informowana, że trzeci stopień skargi znajduje się w CAS w Szwajcarii.

Ponadto zgodnie z NFFC klub powinien był wziąć pod uwagę nawet statut NFF i regułę U EFA w zakresie licencji klubów, która wskazuje, że w przypadku gdy federacja członków ma trzy ustawienie bubanalage, to ten organ decyduje o jurysdykcji systemu licencjonowania klubu.

W dalszej części decyzji potwierdza się, że statut NFF określa właściwy organ do spraw licencjonowania zgodnie z art. 58. Tymczasem połączona wykładnia art. 67.1 art. 58 wyjaśnia, że decyzje Apelacyjnej Organizacji Licencyjnej mogą zostać odrzucone jedynie w CAS w Lozie, zgodnie z przepisami statutowymi. Biorąc również pod uwagę definicję statutu CAS w siedzibie głównej w Lozanne, okazuje się, że właściwym organem było CAS w Szwajcarii, a nie GJIS w Kosowie.

Na zakończenie decyzji komisja szacuje, że GJAS nie była właściwa do rozpatrzenia skargi dotyczącej orzeczenia drugiego stopnia.

Ta decyzja CAS, wykraczająca poza zwycięstwo prawne, stanowi potężne świadectwo międzynarodowej pozycji NFF oraz poszanowania standardów piłki nożnej zgodnie z przepisami FIFA i UEFA. W istocie CAS potwierdził zasadę, że krajowe federacje piłkarskie korzystają z pełnej autonomii w podejmowaniu decyzji i nie mogą poddawać się interwencjom lub jurysdykcji zagranicznych, które naruszają tę niezależność”, powiedział FFK. / Peryskop/