Voormalig Amerikaanse kolonel: De IA Drons zullen de oorlog in Oekraïne omvormen

Radio Free EuropeLaten we beginnen met uw visie op het Russische offensief in Oekraïne, dat veel beter lijkt dan velen hadden verwacht. Wat is de realiteit op het slagveld?

Frank SobchakIk denk dat dit deel uitmaakt van een bredere vraag waar het conflict is. In veel opzichten lijkt het op een statische oorlog uit de Eerste Wereldoorlog: Rusland wint kleine, geleidelijke overwinningen, soms slechts een vierkante mijl per dag. Als Rusland in dit tempo blijft doorgaan, zou het 300 jaar duren om Oekraïne te veroveren, volgens het Instituut voor Oorlogsstudie.

Radio Free EuropeMaar het tempo is de afgelopen weken versneld. De situatie is nog ernstiger geworden in de buurt van Pokrovsk en Kupjansk, waar de Russen tactische overwinningen maakten en later werden verdrongen door Oekraïense troepen. Hoe beoordeelt u de huidige situatie?

Frank Sobchak: Ik zie dit meer vanuit een strategisch in plaats van tactisch perspectief. Vanuit tactisch oogpunt zien we twee boksers in de ring die slagen uitwisselen. De strategische vraag is: wat maakt het eerst uit? Wie geeft het op en valt? Dit houdt verband met twee zaken: de defensie-industrie en de wil. Wat de wil betreft, blijven beide partijen zeer sterk. Er is niets uit Rusland dat suggereert dat ze hun maximale oorlogsdoelen hebben opgegeven. De vastberadenheid van Oekraïne blijft ook intact. Ja, er zijn verdeeldheid en scheuren aan beide kanten, maar niets cruciaals.

Op tactisch niveau zien we een puinhoop vergelijkbaar met de Eerste Wereldoorlog. Een deel wordt veroorzaakt door die wilskracht, de twee boksers die nog steeds slagen uitwisselen. Een andere belangrijke factor die het statische front maakt zijn de drones. In de eerste wereldoorlog werd dit veroorzaakt door machinegeweren, artillerie en giftig gas, en vandaag de dag is dit vooral gerelateerd aan drones. Hun invloed is tweeledig. Ten eerste, in inlichtingen, surveillance en ontdekking: Nu heeft elke kant een veel duidelijker beeld van wat er gebeurt achter de vijandelijke linies, wat het duidelijkste standpunt is dan in bijna elk ander conflict in het verleden.

Radio Free Europe: Wat tactische verrassing moeilijker maakt.

Frank SobchakAbsoluut. Maar omdat verrassing nu extreem moeilijk is, elke keer als een van hen dat doet, zijn de beloningen nog groter. Oekraïners hebben dit getoond tijdens hun offensief in Koersk toen ze operationele verrassingen konden uitvoeren, maar niet strategische verrassingen. De tweede factor is dat de drones worden gedaan, in vele opzichten, de luchtkracht van de arme man” Luchtsteun van de arme man. Ze hebben Oekraïne in staat gesteld om zoiets als luchtgelijkheid te bereiken. Rusland heeft geen lucht dominantie, in tegenstelling tot de vroege voorspellingen van veel westerse analisten. Drons hebben gelijkheid gecreëerd op slagvelden. Beide partijen kunnen effectieve aanvallen uitvoeren op infanterie- en pantservoertuigen, waardoor massale concentraties van troepen en snelle vooruitgang bijna onmogelijk zijn.

Radio Free EuropeDus er wordt in de nabije toekomst geen grote vooruitgang verwacht?

Frank SobchakHet is een beetje waarschijnlijk. Maar na het bestuderen van militaire geschiedenis sinds ik 10 jaar oud, mijn indruk is dat oorlogen als deze meestal heel langzaam gaan tot ze plotseling versnellen. Om terug te keren naar de boksmetafoor: Wanneer een bokser volledig moe is en zichzelf niet kan verdedigen, dan komt de laatste hit. Zodra de scheuren die we nu zien beginnen uit te breiden en breken, dan zien we een snelle ineenstorting van een van de twee kanten, mits de oorlog lang genoeg duurt om dat punt te bereiken.

Radio Free EuropeHoe moeilijk zou het zijn als Rusland Pokrovscu meenam? Zou zoiets strategische vooruitgang zijn, misschien zelfs een laatste klap?

Frank SobchakIk denk het niet. Rusland zou natuurlijk een tactisch voordeel geven, maar geen doorslaggevend voordeel. Het idee dat ze dergelijke vooruitgang met grote aanvallen kunnen benutten lijkt zeer onmogelijk tenzij het Oekraïense leger zelf wordt vernietigd en dat lijkt niet te gebeuren. Het meest waarschijnlijke resultaat, als de Russen Pokrovscu zouden krijgen, zou gewoon een tactische doorbraak zijn. Rusland heeft geen grote manoeuvreercapaciteit meer. Ze hebben hun reserves al uitgegeven uit de Koude Oorlog. De massale aanvoer van wapens en machines die we eerder met Sovjettroepen verbonden hebben, is verdwenen. Die capaciteit hebben ze nu niet.

Zelfs als ze dat doen, hebben ze geen training om manoeuvreve oorlogvoering uit te voeren met gecombineerde wapens. Het is een zeer complexe onderneming en vereist uitgebreide training en voorbereiding op alle niveaus en leiderschap in de gehele commandostructuur.

Radio Free Europe: En dit soort manoeuvreeroorlog is in wezen de NAVO doctrine, niet die van Rusland.

Frank SobchakPrecies. Russische oorlogsmiddelen zijn het tegenovergestelde van Amerikaan. De Amerikaanse manier is, een kogel sturen, geen man. Gebruik technologie, artillerie of vliegtuigen om het probleem op te lossen. De Russische manier is om mensen te sturen. Blijf mensen bevoorraden tot de machine vernietigd is. Daarom is de grootschalige manoeuvreringsstrijd zo onmogelijk voor hen en daarom zie ik niet in dat er enige operationele vooruitgang kan zijn.

Radio Free Europe: Wanneer we praten over de grote impact van de angsten op deze oorlog, kunnen we dan zeggen dat ze de kroon uit de artillerie hebben genomen en de koning van het slagveld zijn geworden?

Frank SobchakDat is een goede vraag. Traditioneel is artillerie bedoeld in termen van massa: Je kunt bataljons, regimenten, bedrijven en buitengewone hoeveelheden wapens gebruiken in één gebied. Als je kijkt naar alleen het aantal drones dat nu wordt geproduceerd in Oekraïne, is er natuurlijk ook bereik, hoewel elke slag van een individuele dreiging vaak minder explosieve kracht dan een 152 of 155-millimeter shell. Dus in pure termen van vuurkracht, kan artillerie nog steeds zijn hoogste prioriteit hebben. Maar waar we echt naar kijken is een verschuiving. Vooral aan de kant van de NAVO. Er was een perceptie dat artillerie werd geëvolueerd van massale hagel naar precies vuur. De angsten vullen nu die leegte.

Radio Free Europe: Een ander aspect dat vaak wordt besproken is de invloed van artillerie op de aardmacht. In tegenstelling tot soldaten, kan een dreiging instorten, maar hij heeft geen gevechtstrauma. Hij heeft geen zenuwinzinking omdat de raketten uit de lucht vallen.

Frank SobchakAbsoluut. Angsten hebben ook hun eigen manier om verwoestende psychologische terreur te veroorzaken. Kijk naar de video's waar de Russen in paniek raken, vluchten om zich te verbergen, springen in bunkers en vaak de eerste angst breekt positie, dan weer vliegen na soldaten. Het is persoonlijk. Het is een vreselijk gevoel om zo achtervolgd te worden in vergelijking met blootgesteld te worden aan artillerievuur. Dat gezegd hebbende, zelfs mensen die de drones opereren kunnen een trauma hebben.

Radio Free Europe: Als richting en werking geleidelijk gaat in de handen van kunstmatige intelligentie die lijkt te zijn de voorkeur dynamische, verschuift dit de balans ten gunste van de drones?

Frank SobchakJa, natuurlijk. We staan op de drempel als we nog geen revolutie in de oorlog hebben bereikt, waar we de leiding nemen in angst voor kunstmatige intelligentie (IA). Tot nu toe hebben we nog geen volledige controle over kunstmatige intelligentie gezien, waar de mens volledig uit het proces is. Maar het sleutelwoord hier is er nog steeds. Naarmate de oorlog voortgaat, als landen in deze confrontatie steeds depressiever worden, kunnen de opties die ooit onverantwoordelijk en onverantwoord leken, er het beste uit zien.

Radio Free Europe: Hoeveel heeft het gebruik van angsten de acute afwezigheid vergemakkelijkt van soldaten die Oekraïne ervaren?

Frank Sobchak: Drons hebben een zeer belangrijke rol gespeeld. Drons staan centraal in de Oekraïense defensie-industrie. Het gaat zelfs om de productie van maximaal 1 miljoen drones per jaar. Een dergelijke graad zou het gebrek aan soldaten absoluut helpen compenseren.

Radio Free EuropeEn de Russen? Hoe goed passen ze zich aan?

Frank SobchakDe Russen hebben laten zien dat ze goed passen. Het oude stereotype dat Rusland beschrijft als een vleesvluchtige uit de Eerste of Tweede Wereldoorlog onderschat hun innovatievermogen, en dat zien we nu.

Tegelijkertijd is hun industriële basis groter. Veel van wat we hebben gezien uit de Russische angst capaciteit is vooral aanvallen op Oekraïense steden, die de laatste tijd vaker, zijn gesteund door Iraanse angsten, vooral het type Shahed.

Meer en meer worden er in Rusland veel geproduceerd. Ze hebben ook hun eigen systemen ontwikkeld, zoals Rubikon, en verhogen de productie van gijzelingsangst. Dit zou een echt probleem voor Oekraïne kunnen zijn, tenzij het zich meer aanpast en een stap voorwaarts blijft zetten in de innovatierace.

De strategische vraag is of de Russische bondgenoten de steun zullen blijven opvoeren. Noord-Korea heeft miljoenen artilleriegranaten en tienduizenden soldaten gegeven en er komen meer soldaten. Zal dit doorgaan? Zal Iran hetzelfde volume blijven leveren, nu er andere zorgen zijn? Dat blijft onduidelijk. En eerlijk gezegd, de grootste factor blijft wat de Verenigde Staten doen. Om eerlijk te zijn, het succes van Oekraïne hangt af van de Verenigde Staten. Met de helft van de militaire hulp van Oekraïne uit Amerika als deze hulp stopt, zou het een diep strategisch probleem veroorzaken. En het Amerikaanse beleid is al sinds 2014 onvoorspelbaar.

Radio Free Europe: Laten we het hebben over de deal tussen de Amerikaanse president Donald Trump en de NAVO, zodat Europeanen wapens zouden kopen van de Verenigde Staten om ze terug te geven aan Oekraïne. Zijn er dezelfde beperkingen als voorheen? Bijvoorbeeld, kunnen we Tomahawk drijvende raketten zien in zo'n pakket? Als alles te maken heeft met transacties, weet ik zeker dat de NAVO een aantal eerder verborgen kratten zou vinden om te openen op voorwaarde dat de Verenigde Staten klaar zijn om te verkopen.

Frank Sobchak: Het lijkt erop dat de NAVO gebruiken als een agent om wapens te kopen en dan overhandigen lijkt het nieuwe Amerikaanse beleid. Als dit dezelfde beperkingen heeft als voorheen om gezien te worden, maar als het moet raden, denk ik niet dat het de vergelijking significant zal veranderen. Ook blijft het onduidelijk of de Tomahawks betrokken zullen raken, maar ik zou zeggen dat er geen wapensysteem is dat van koers zou veranderen ten gunste van één kant. De kern van het conflict betreft nationale wil, industriële bescherming en het aantal soldaten. De overwinning voor de ene of de andere kant zal alleen komen als een van deze bewakers als eerste uit vermoeidheid valt.

Radio Free EuropeOekraïne zal ook niet wachten. Kiev is met zijn productie van de nieuwe Flamingo raket een systeem dat velen zeggen is vergelijkbaar en, in sommige opzichten, zelfs beter dan de Amerikaanse tegenstander. Hoe belangrijk kan dit zijn voor evenwicht op het slagveld?

Frank Sobchak: Hoewel de nieuwe Flamingo Oekraïense raket duidelijk een tactische innovatie is, zou ik hem in dezelfde categorie plaatsen als Tomahaw's drijvende raketten. Geen enkel wapensysteem zal waarschijnlijk het machtsevenwicht ten gunste van één kant drastisch veranderen.Periscopi