Maliqi ziet een grote uitdaging voor de aanklager in het “verantwoordelijkheid” examen.

Politiek analist Agon Maliqi schat dat de getuigenis van voormalig Amerikaanse assistent-staatssecretaris James Rubin de essentie van het procesproces tegen voormalige leiders van het Kosovo Bevrijdingsleger in Den Haag heeft benadrukt: de poging van de aanklager om de hiërarchie van de verantwoordelijkheid te bewijzen.

Volgens Maliqi blijkt uit de vragen van rechters van de afgelopen twee dagen, evenals uit de vereisten voor verduidelijking aan Rubin, dat de belangrijkste focus ligt op de manier waarop besluitvorming binnen het UCK heeft gewerkt. Daarom keren zij volgens hem terug naar belangrijke details zoals het Rambouillet-akkoord en het proces van deilitarisering, evenals het gebruik van termen als “voorlopige regering”.

De vragen van de rechters en hun verzoeken om verduidelijking aan Rubin laten de essentie van de zaak zien en hun voornaamste zorg zijn allemaal gericht op één onderwerp: begrip en plaatsvinden binnen het UCK. Daarom wordt het ook in detail behandeld door Rambouillet en demilitarisering als twee momenten waarin er belangrijke locaties waren, of zelfs gericht op het gebruik van termendocumenten zoals “de interimregering”. Dat komt omdat de hele vervolgingszaak tegen Thaci de leiding heeft. Er is geen bewijs van directe misdaadorders, maar alleen registratie en bewijs van bepaalde misdaden verspreid over tijd en ruimte die worden toegeschreven aan een “gezamenlijke criminele onderneming”. ” Hij schreef Maliqi.

Hij merkt op dat de bewijslast om te getuigen dat generaal Staff Het UCK, met name Hashim Thaci als politiek vertegenwoordiger, heeft effectieve controle over de ontwikkelingen ter plaatse, is uiterst hoog en moeilijk te bereiken volgens internationale rechtsnormen.

De procedure in deze kunstmatige poging om massale zaken op te bouwen is van de rails verwijderd door een volledig vervormde oorlogsgradatie zonder context te bouwen, bijna ging de UCK naar de bergen om het pleziergebied te controleren, niet omdat het werd geconfronteerd met genocide regimes. De last om getuige te zijn van de commandostructuur en het vermogen of de macht van de Generale Staf -- en vooral Thaci's -- als politieke vertegenwoordiger om KONTROLL EFEKTIV te hebben over ontwikkelingen op de grond in een soort structuur zoals de UCK en in een context zoals de Kosovo-oorlog is te hoog en moeilijk om internationale rechtsnormen te bereiken. Het bevestigen van effectieve controle is zelfs in het geval van Gotovina mislukt (op het niveau van beroep), ook al heeft Kroatië een geconsolideerd leger in bedrijf gehad “Oluja”. Het is zelfs in het geval van Milan Milutinovic, president van Servië, mislukt, omdat volgens het tribunaal van Den Haag de macht op federaal niveau van Milosevic is gebleven.

Zelfs de selectie van rechters komt overeen met deze willekeurige focus. Een van de rechters, Zwitserse Mettraux, heeft zich gespecialiseerd in de <x0 commando verantwoordelijkheid”, zelfs een boek erover geschreven. Hij maakte verder deel uit van Gotovina's verdedigingsteam, samen met Thaci's advocaat Luka. ” Hij schreef Maliqi.