Kurti probeert de situatie te verlichten: Onze verschillen met Washington zijn tactisch

Kurti rapporteerde op Facebook dat hij in New York deelnam aan een discussie over het onderwerp “Kosovo's groeiende partnerschap met de Verenigde Staten in defensie en ontwikkeling “, waar de “inzichten met Washington geboren konden worden op tactische kwesties”.

In deze context is Kosovo een eerste veiligheidslijn tegen schadelijke invloed. Onze instellingen zijn sterk, transparant en nauw verbonden met westerse partners. Met Kamp Bondsteel, de voortdurende aanwezigheid van KFOR en onze groeiende bilaterale samenwerking met de Verenigde Staten, is Kosovo een stabiliserende kracht in Zuidoost-Europa. Daarom kunnen we niet passief zijn. Onze ontmoeting met de Verenigde Staten en de NAVO is principieel en pragmatisch.

We leggen waar nodig sancties op, steunen Oekraïne, versterken onze defensie en bouwen aan duurzame ontwikkeling, zo schreef Kurti.
Volledige toespraak:

Dank u voor de gelegenheid om hier aanwezig te zijn en deel te nemen aan deze belangrijke discussie over het ontwikkelen van strategisch partnerschap tussen Kosovo en de Verenigde Staten. In mijn toespraak zal ik mij concentreren op twee belangrijke gebieden: samenwerking op defensiegebied en ontwikkeling van samenwerking. Maar voordat we naar de huidige politiek gaan, is het belangrijk om de fundamenten van onze harmonisatie en lijn te onthouden.
In 1999 lanceerde de NAVO operatie geallieerde troepen om massale wreedheden en genocide door het Milosevic-regime in Kosovo te voorkomen. Gedurende de 78 dagen heeft de NAVO meer dan 38.000 luchtmissies uitgevoerd, waardoor de Servische troepen zijn teruggetrokken en voorwaarden zijn geschapen voor internationaal bestuur en de democratische overgang van Kosovo. Voor ons volk was dit bevrijding het beslissende moment om de weg naar vrijheid te openen. De NAVO maakt deel uit van het politieke DNA van Kosovo. Die wreedheden waren duidelijk voor de wereld. Beelden van bloedbaden, verbrande dorpen en massale deportaties konden niet worden ontkend. Bijna een miljoen Albanezen werden uit Kosovo verdreven en brutaliteit werd uitgezonden (in de media) terwijl het gebeurde. Deze ontmaskering heeft ertoe geleid dat de NAVO heeft besloten op te treden tegen de stabiliteit en de morele verantwoordelijkheid van Europa. De Verenigde Staten leidden deze daad van verantwoordelijkheid, ondersteund door alle partijen: president Bill Clinton in 1999 en later president George W. Bush in 2007, toen hij aangekondigde Amerikaanse steun voor de onafhankelijkheid van Kosovo.
Kosovo is vandaag niet alleen een postconflictstaat onder bescherming van de NAVO. Hij is een betrouwbare bondgenoot en draagt bij aan de beveiliging. In de afgelopen vier jaar zijn meer dan duizend leden van de Kosovo Security Force opgeleid in Amerikaanse programma's, waaronder in West Point en het Amerikaanse Army War College. In 2021 landde een KSF-eenheid samen met de Iowa National Guard in Koeweit onder operatie Inherent Resolve Onze eerste internationale vredesmissie. We waren de gastheer van de drie opeenvolgende edities van Defender Europe, op de laatste editie van de 28ste Infanterie Divisie was gevestigd in Kosovo.
Onze defensiekosten weerspiegelen deze transformatie. Tijdens ons mandaat hebben we viervoudige van onze defensiebegroting, met bijna de volledige extra begroting voor nieuwe systemen. Onder deze overnames zijn anti-tank Yavelin, USV, ASV, evenals de volledige bijtank van ons leger met nieuwe handvuurwapens, en de discussies over de aankoop van Black Hawk helikopters zijn voortgezet. We hebben ook de Klassieke Overeenkomst voor Informatiebescherming en CISMOA ondertekend, waarmee we het 33e wereldland worden met deze vertrouwde status. Onze samenwerking ligt in het ondersteunen van Oekraïne: we trainden Oekraïens personeel, doneerden apparatuur, voegden ons bij Operatie Interflex in het Verenigd Koninkrijk en legden sancties op tegen Rusland, Wit-Rusland, Iran en Hezbollah.
Verdediging is maar een deel van het verhaal. Ons partnerschap is opgebouwd op drie pijlers: diplomatie, defensie en ontwikkeling. In de diplomatie worden we soms geconfronteerd met verschillen, met name met betrekking tot Servië en zijn illegale structuren in Kosovo. Maar deze verschillen betreffen tactiek en operaties, geen strategische waarden of doelen. In deze gevallen staan we volledig op dezelfde lijn. In uitvoering is vooruitgang even belangrijk.
Mijn regering heeft de invoerrechten voor alle in de Verenigde Staten geproduceerde goederen eenzijdig verlaagd, onze handelsbetrekkingen versterkt en de Amerikaanse investeringen verder gestimuleerd. De Verenigde Staten zetten het Millennium Challenge Corporation's Program voor Kosovo voort, de grootste subsidie van de VS in onze geschiedenis, meer dan $200 miljoen. Haar focus op het behoud van energie in batterijen zal onze energiesector moderniseren, de invoer helpen verminderen en nieuwe hernieuwbare hulpbronnen integreren en zorgen voor stabiliteit op lange termijn. Ondertussen heeft General Electric gisteren de modernisering voltooid van een van onze belangrijkste thermische centrales in Kosovo B om volgend jaar in de entiteit te blijven werken. Dit is ontwikkelingsbeleid, maar energiezekerheid.
Kosovo heeft positief gereageerd op de eisen van de VS op andere gebieden, waaronder tijdelijke huisvesting van maximaal 50 burgers van derde landen in 2025, overeenkomstig internationale humanitaire normen. Dit bewijst onze bereidheid om gemeenschappelijke mondiale prioriteiten te ondersteunen.
Dit alles gebeurt in een ingewikkelde regionale omgeving. President Poetin rekent op de westelijke divisie. President Vuciq in Belgrado probeert tijd te kopen, waarbij hij de verdeeldheid tussen EU-instellingen en lidstaten uitbuit, maar weigert Rusland te bestraffen en nauwe veiligheids- en economische banden met Moskou te onderhouden. Wekelijkse kritiek op zijn regime vertaalt zich zelden in cruciale EU-acties. Tegelijkertijd geven Narrativa in Servië en de bredere leiders als Xi Jinping en Vladimir Poetin de voorkeur boven westerse democratische modellen. Deze retoriek doet de oude notie van “-line” herleven, maar in de praktijk betekent het dat je je onder meerdere paraplu's verstopt tot het juiste moment voor destabiliserende bewegingen op zoek naar een groter Servië. Binnen het land negeren de Servische autoriteiten maatschappelijke actoren en demonstranten als <x2-poppen van westerse NGO's”, een taal die de methoden van Lucas weerspiegelt en een onafhankelijk maatschappelijk middenveld wil delegeren. Deze trends zijn gevaarlijk. Een Russische overwinning in Oekraïne zou de revisieve ambities van Servië in Montenegro, Bosnië en Herzegovina en Kosovo aanmoedigen.
In dit verband is Kosovo een eerste veiligheidslijn tegen kwaadaardige invloed. Onze instellingen zijn sterk, transparant en nauw verbonden met westerse partners. Met Kamp Bondsteel, de voortdurende aanwezigheid van KFOR en onze groeiende bilaterale samenwerking met de Verenigde Staten, is Kosovo een stabiliserende kracht in Zuidoost-Europa. Daarom kunnen we niet passief zijn. Onze ontmoeting met de Verenigde Staten en de NAVO is principieel en pragmatisch.
We leggen sancties op, steunen Oekraïne, versterken onze defensie en bouwen aan duurzame ontwikkeling. Er kunnen verschillen met Washington ontstaan over tactische kwesties, maar voor strategie en waarden staan we op dezelfde lijn. De richting is duidelijk: Kosovo en de Verenigde Staten zijn verenigd in belangen en gaan samen naar gemeenschappelijke doelen.
Kosovo wil niet alleen worden gezien als een begunstigde van de steun van de NAVO en de VS. Wij zijn een veiligheidsmedewerker, een ontwikkelingspartner of een standvastige bondgenoot. In een regio waar de Russische invloed verdeeldheid uitbuit, staat Kosovo sterk tegenover de Verenigde Staten in kwestie, politiek en acties. Ik kijk uit naar de discussie van vandaag over hoe we deze samenwerking, op het gebied van defensie, ontwikkeling en duurzame veiligheid voor de Westelijke Balkan verder kunnen verdiepen.
Dank je.