Ik denk niet dat Thaci hoofd van het KLA was.

Eind jaren negentig was Duncan politiek adviseur van voormalig NAVO Allied Supreme Commander Wesley Clark.

Aan het begin van de getuigenis vroeg de verdediging hem of hij het werk van het Kosovaarse Bevrijdingsleger tijdens zijn gebeurtenis, waarin hij met épopo reageerde, zelfs heeft behandeld.

Hij zei dat het UCK, wiens politieke leider Thaci was, heterogene samenstelling had, “met mensen met verschillende ervaringen en motieven”.

We noemden het het leger van degenen die niets hadden. Hun ambities waren niet hetzelfde. Hun motief was niet hetzelfde”.

Toen etnische zuivering begon te escaleren, was de samenstelling van de belangrijkste leden zeer divers: er waren voormalige Joegoslavische legersoldaten, advocaten, artsen, journalisten en andere mensen, sommige met misbruikte families. De reden dat ze de wapens namen was anders dan de persoon in persoon”, Duncan bekende.

Hij onderstreepte dat het UCK geen hiërarchie had en dat zijn werkelijke macht de commandanten van de zones had.

Dit was de moeilijkheid waar we voor stonden”, zei Duncan, omdat “geen hiërarchische structuur had.

Volgens hem was het politieke leiderschap van de UCK, waaronder Thaci, vaak niet in staat om soldaten te overtuigen van belangrijke beslissingen zoals de ontwapening.

Hij zei dat Thaci's rol niet de politieke realiteit weerspiegelt en dat er geen volledige legitimiteit in de samenleving is.

Er waren verschillende politieke krachten zoals de LDK, de heer Rugova en anderen”, zei Duncan.

Gevraagd door Defensie of je denkt dat Thaci commandant generaal UCK was, of commandant, hij zei nee.

“ ... omdat de manier waarop [de commandanten] hem tijdens de onderhandelingen behandelden zo was dat ze hem behandelden als een politieke arm, die een soort van invloed had, maar niet als iemand die militaire competentie” had.

Ik heb [Thaci] nog nooit aanwijzingen of orders zien geven, zei Duncan.