De meest beschermde man in Kosovo Osmani “heeft gal” op journalisten: Ze riskeren het leven van mijn meisjes.

Kosovaarse president Vjosa Osmani heeft scherp gereageerd op de media, die volgens haar wordt vervolgd en de veiligheid van haar minderjarige meisjes in gevaar brengt door het publiceren van de verblijfplaatsen en opnames zonder toestemming.

In welk democratisch land vallen de blootstelling en het risico van het leven van kinderen binnen de instellingen van vrijheid van meningsuiting? In geen enkele claimt hij Osman.

De president waarschuwt juridische maatregelen tegen journalisten die rapporteren waar de dochters van het staatshoofd worden opgeleid.

Ik zal alle wettelijke maatregelen nemen om mijn kinderen te beschermen tegen deze zogenaamde journalisten, die niet van plan zijn het publiek te informeren, maar het leven van kinderen zonder schuld te riskeren, zegt Osmani.

Volledige posting:

CONDITIONEEL - DONATIESUFFECTEN, OBJECIAAL, RISICO VOOR MEDIA CACUSE ARA Buch WizaV E STAATSLANDEN

Mijn dochters zitten al vijf jaar op de openbare school in Pristina. Ik ben hun leraar van de lagere school eeuwig dankbaar, die er evenals elke andere student voor gezorgd heeft dat onze meisjes volledig leren en de eerste en zekere stappen zetten in de richting van hun professionele ontwikkeling. Dank aan de rest van het schoolpersoneel en de schoolleiding voor hun samenwerking met hun ouders.

In de afgelopen vijf jaar, evenals andere studenten op deze school, hebben mijn dochters te kampen gehad met problemen met riolen, watertekorten, verwarmingsstromen, totale toilet blokkades, een gebrek aan schoonmaak voor maanden, een gebrek aan veiligheid op school (met ongeveer 4000 studenten op school, ongeveer 40 studenten in een klaslokaal), aanvallen van gevaarlijke middelen door sommige studenten, en geen andere.

Maar nooit hebben sommige zogenaamde journalisten (voor een van hen zou geschokt zijn over wat illegale activiteiten ze doen, volgens onze veiligheidsinstellingen) geschreven dat de president van het land kinderen naar openbare school in Kosovo stuurt, ondanks de grote uitdagingen waarmee deze school wordt geconfronteerd. Ze hebben nooit geschreven over vele andere politici, vooral voor tal van journalisten die kinderen naar particuliere scholen sturen, zowel binnen als buiten.

Het enige wat sommige van deze zogenaamde journalisten deden, was de veiligheid riskeren van mijn meisjes die elke dag naar openbare school gingen, hun verblijfplaats publiceren, hun klaslokalen, ongeautoriseerde opname van hun gezichten, zonder voorafgaande toestemming, ondanks hun kleine leeftijd, en het feit dat, zoals de wet voorspelde, en zoals het geval was bij de families van andere presidenten, de politie aanwezig is. Evenzo probeerden ongeautoriseerde opnames van minderjarige kinderen dat vandaag te doen.

Natuurlijk is de politie aanwezig omdat dit wettelijk verplicht is, en volgens de eigen beoordeling van de politie, komen mijn dochters in de categorie van hoog risico. Deze wetten zijn niet door mij opgesteld en deze risicobeoordeling is niet door mij gedaan. Deze praktijk bestaat over de hele wereld.

Maar wat duidelijk is, is dat een belangrijk deel van dit gevaar wordt veroorzaakt door slechts enkele van deze zogenaamde journalisten. In welk democratisch land vallen blootstelling en risico van het leven van kinderen onder de vrijheid van meningsuiting? Geen.

Jonge kinderen, wie ze ook zijn, zijn niet onderhevig aan publiek politiek belang, maar hun niet-geautoriseerde beelden en opnames in privé-omstandigheden veroorzaken gevaar voor aanvallen, het verwijderen van uiteindelijke chidnapimes, het openbaar maken van hun routines en locaties, ondanks politie-evaluatie dat dit in strijd is met de veiligheidsvoorschriften.

Daarom zal ik elke wettelijke bepaling nemen om mijn kinderen te beschermen tegen deze zogenaamde journalisten, die niet van plan zijn het publiek te informeren, maar het leven van kinderen die geen schuld hebben, in gevaar brengen. Deze ongeautoriseerde opnames, vaak tot het niveau van vervolging, veroorzaken niet alleen fysieke maar ook psychologische risico's met langdurige gevolgen voor kinderen.

De verandering in de locatie van de school is veroorzaakt door problemen veroorzaakt door het hoge risiconiveau en door de verandering in locatie waarin we wonen, terwijl de “Ismail school Kemali” al ver van ons huis is.

Tot slot, als Voorzitter, heb ik geen enkele bevoegdheid op het gebied van onderwijs, behalve suggesties te doen die ik voortdurend heb gedaan. Ze vallen uitsluitend op lokaal en centraal niveau. Dit betekent niet dat er geen inspanningen en verbeteringen zijn gedaan, maar de uitdagingen zijn nog steeds te groot en constant.