Citaku bezoekt Thaci: Het hoofd omhoog en de ziel ongebroken, voor hen vrijheid was voorrecht maar plicht en voor hen gaven ze alles

De Democratische Partij van Kosovo MP Vlora Citaku heeft een bezoek gebracht aan voormalig president Hashim Thaci in Den Haag. Ze zei dat Thaci met boven was, zielloos, ogen die niets of niemand vermijden. Citaku schreef ook dat, dit is geen verrassing voor hem, aangezien Thaci en voormalige leiders van het UCK niet [...]
Chitaku schreef ook dat, dit is geen verrassing voor hem, aangezien Thaci en de voormalige leiders van het UCK niet normaal zijn, omdat ze, zoals PDK hulpsheriff zei, onder andere geen staat uit het niets opbouwen, hun volk vrijheid en een veilige toekomst geven.
Ze zitten vandaag in hechtenis, maar ze zijn geen gevangenen. Omdat de muren vrije geest niet kunnen stoppen. Omdat de waarheid sneller is dan een rechterlijke beslissing. En omdat vrijheid, net als de zon, niet stopt bij de wolken, vindt ze altijd de scheur om te exploderen in het licht, schreef ze onder anderen.
Posting:
Vandaag, net als vele andere keren, in Den Haag, bij onze verlossers.
Waar de tijd langzamer lijkt te gaan, maar hun waardigheid dagelijks groeit. Ik heb president Thaci ontmoet. Ik vroeg hem naar zijn vrienden. Het is altijd hetzelfde verhaal: hoofd omhoog, ziel ononderbroken, ogen die nooit iets en niets ontsnappen.
Voor mij is het noch verrassend noch verrassend. Omdat ze niet gewoon zijn. De gewone komen niet over de grens met slechts een zak op hun schouders en een ideaal hart. De gewone beginnen de oorlog niet als ze weten dat ze een veel grotere oorlogsmachine voor zich hebben. De gewone mensen bouwen niet aan een staat van niets, die hun volk vrijheid en een veilige toekomst geeft.
En nee, het is niet het lot. Niemand gaf hun lot toe, ze schreven het zelf, met gedurfde keuze, zwaar als lood, maar eerlijk en wit als licht.
Zelfs hier, in Den Haag, heeft geen van hen te maken met de mentaliteit van het slachtoffer. Integendeel, zij staan als mannen die netjes en trots zijn, en worden geconfronteerd met de laatste uitdaging die net zo waardig is als de eerste gevechten.
Want voor hen was vrijheid geen woorden, maar bloed. Het was geen voorrecht, het was een plicht. En voor hem gaven ze alles. Ze blijven geven, niet in staat om een handvol in de graven van hun levenslange ouders te gooien.
Ze zitten vandaag in hechtenis, maar ze zijn geen gevangenen. Omdat de muren vrije geest niet kunnen stoppen. Omdat de waarheid sneller is dan een rechterlijke beslissing. En omdat vrijheid, net als de zon, niet stopt bij de wolken, vindt ze altijd de scheur om in het licht te exploderen.
Dus ja, de zon zal weer opkomen! )












