Wat wordt precies bedoeld met de “veiligheidsreserves voor Oekraïne”?

En Groot-Brittannië heeft admiraal Sir Tony Radaki naar Washington gestuurd om te bepalen hoe de Verenigde Staten kunnen helpen.

Maar wat betekenen de “veiligheidsreserves echt?

Er is een breed spectrum hier, variërend van “tot veldlinks”, tot de dreiging van het verlammen van economische sancties op de Russische olieexport, aldus een brief. BBC, uitzending Periscoop.

Laten we beginnen met wat Oekraïne wil en zal niet, althans niet voor de nabije toekomst, en dat is het lidmaatschap van de NAVO.

De Amerikaanse president Donald Trump heeft deze mogelijkheid uitgesloten, maar er zijn veel andere NAVO-leden die er ook in stilte bezwaar tegen hebben, zoals Slowakije, vooral met het argument dat dit de kans dat de transatlantische alliantie betrokken zou zijn bij een hevige strijd met Rusland aanzienlijk zou vergroten.

Het is echter duidelijk dat Oekraïne behoefte heeft aan solide veiligheidsgaranties na het bereiken van een vredesakkoord om te voorkomen dat Rusland terugkeert en een tweede of derde <x0 hap doet, of”.

Daarom hebben Sir Keir Starmer en de Franse president Emmanuel Macron de “gemaakt. Zal Coalation” met meer dan 30 landen om Oekraïne enige internationale veiligheid te bieden na ondertekening van een vredesakkoord.

En het luchtruim van Oekraïne patrouilleren is een mogelijke optie.

Dit kan worden gedaan door vliegtuigen te plaatsen op bestaande vliegbases in naburig Polen of Roemenië, met deelname van de VS.

Maar ze zouden nog steeds duidelijke en sterke regels van betrokkenheid nodig hebben als ze iets meer waren dan een symbolisch gebaar.

Met andere woorden, piloten moeten weten of ze al dan niet een tegenaanval kunnen plegen als Rusland het vredesakkoord schendt, bijvoorbeeld door een raket in een Oekraïense stad te schieten.

De Zwarte Zee is een ander gebied waar westerse veiligheidsgaranties kunnen helpen om de Russische vloot weg te houden en de vrije stroom van commerciële schepen uit havens zoals Odessa veilig te stellen.

Ondertussen wordt de situatie op aarde problematischer.

Oekraïne is een groot land en de frontlinie strekt zich uit over 600 mijl, of meer dan 1000 km.

De “Coalation” kan niet genoeg troepen verzamelen om die lijn te verdedigen, zelfs als de Russische president Vladimir Poetin daarmee akkoord ging, wat hij niet zou doen.

Het Kremlin heeft zijn absolute verzet tegen de aanwezigheid van alle NAVO-organen in Oekraïne onder elk logo herhaald.

Dus militaire steun hier is waarschijnlijk meer op het gebied van opleiding, inlichtingen en logistieke steun, helpen Oekraïne zijn beschadigde leger te herbouwen, samen met een voortdurende levering van wapens en munitie.

Er blijft echter een grote vraag over wat Rusland als veiligheidsgarantie voor Oekraïne zal accepteren.

Veel online commentatoren hebben voorgesteld Moskou geen woord over de kwestie te hebben.

Maar geen enkel land in de “Emergency Coalation” is bereid om troepen naar Oekraïne te sturen als dit door Rusland wordt afgewezen. Niemand wil de derde wereldoorlog beginnen.

John Foreman, een voormalig Brits militair lid in Moskou die elke wending van dit conflict heeft gevolgd, zegt: “Rusland kan een veiligheidsgarantie aanvaarden van de VS voor Oekraïne in ruil voor formele erkenning van veroverde gebieden, effectief verdelen Oekraïne voor een lange tijd, en geen (sterke) NAVO's (wachten) in Oekraïne en niet Oekraïne in de NAVO ... (Maar) wat er ook gebeurt, de Game Coalition is niet de vervanging van de macht van de Verenigde Staten 1118x>

Zullen de Verenigde Staten ingrijpen?

Veel militaire deskundigen hebben gezegd dat elke volgende “veiligheidsmacht” aangeboden door “De Gates Coalation” had moeten bijdragen vanuit de VS, iets waarvoor Donald Trump tot de top van Alaska vorige week had geweigerd om deel te nemen.

Hij heeft nu gezegd dat de VS erbij betrokken zullen zijn, maar zonder troepen in het veld in Oekraïne.

In een ideale wereld is wat Oekraïne en zijn bondgenoten uit Washington zouden willen als Amerikaanse steun voor deze toekomstige denkbeeldige kracht, maar vooral een sterke inzet dat als Rusland het vredesakkoord schendt, de Amerikaanse militaire macht vooral beschikbaar zal zijn om Europeanen te steunen.

Trump heeft aangegeven dat Amerikaanse luchtsteun op een of andere manier beschikbaar zal zijn, maar gezien hoe vaak hij zijn houding heeft veranderd over hoe deze oorlog te beëindigen, is dit “niet zo rustgevend”.

Luitenant-generaal Ben Hodges, die het bevel voerde over de Amerikaanse strijdkrachten in Europa, zegt dat hij sceptisch is dat “De VS zijn echt serieus over de veiligheid garanties voor Oekraïne en zal meer dan alleen woorden”.

Hij voegt toe: “Europeanen vertrouwen Vladimir Poetin niet en twijfelen niet aan wie de agressor is in deze oorlog. Ze zijn bezorgd dat Trump niet in staat of niet bereid is om te erkennen dat Rusland agressor is. Poetin zal geen overeenkomst hebben tenzij hij daartoe gedwongen is”.

Terwijl voormalig Britse minister van Defensie Sir Ben Wallace gelooft dat het Westen, collectief, niet krachtig genoeg is geweest in Vladimir Poetins oppositie.

Totdat Trump of Europa of allebei bereid zijn om iets te doen waardoor Poetin een verandering wil, zal er weinig bereikt worden”. /Periscoop