Twee agenten vermoorden in Podujevo- Beroep bevrijdt Alban Dezdar van vervolging, bevestigt het grondbesluit

Het Hof van Beroep heeft geoordeeld dat het de veroordeling van het Grondwettelijk Hof in Pristina heeft bevestigd voor punt I en II van de vrijlating van Bedri Kranqi en Alban Dezdari in 2004 van twee politiefunctionarissen in Podujevo. Tegelijkertijd is het proces in termen van punt III gewijzigd, waardoor Alban Dezdar werd vrijgelaten van de aanklacht van “bij te dragen aan de uitvoering van de moordmisdaad”.

Het Grondwettelijk Hof in Pristina op 13 september 2023 had een gratis proces tegen Bedri Krasniqi verklaard wegens de beschuldiging van “grave-moorden in coördinatie” en “ernstige poging tot moord, in coördinatie”, terwijl Alban Dezdar werd veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf voor de door “gepleegde moord op”, rapporten <x>Betim for Justice “.

Op grond van het besluit van Apel van 17 december 2025 werd de klacht tegen het besluit van de Stichting door een speciale aanklager ten uitvoer gelegd wegens schending van de strafrechtelijke bepalingen, onjuiste en onvolledige bevestiging van de feitelijke situatie en wegens schending van het strafrecht. De SPRK had voorgesteld dat Appeals de handeling van de Stichting in termen van de vrijlating zou schenden en dat de twee beschuldigden schuldig zouden pleiten en volgens de wet zouden veroordelen, of het onderwerp zouden terugbrengen tot herstel.

De verdediger van de beschuldigde Alban Dezdari, advocaat Florent Latifaj, heeft klachten ingediend over schending van de strafrechtelijke bepalingen, misvatting van de feitelijke situatie, schending van het strafrecht, en het vonnis over de straf, met het voorstel dat Apely de klacht opzegt en hem verdedigt tegen de aanklacht, om te beweren dat er geen bewijs is waaruit Dezdar blijkt dat hij het criminele werk waarvoor hij is veroordeeld, heeft uitgevoerd.

 

 

De aanklager van beroep heeft echter voorgesteld de klacht van P goed te keuren. De SRK en de klacht-verscheurende handeling van de bevrijding en beschuldigden Bedri Krasniqi en Alban Dezdari
Het wordt schuldig bevonden en gestraft volgens de KPRK-bepalingen, of het schuldige pleidooi nietig verklaard en het onderwerp voor dit punt omgezet in een nieuw proces. Terwijl het beroep van gedaagde Dezdar's verdediger wordt afgewezen als ongegrond.

Het strafrechtelijke college van het Hof van Beroep stelt vast dat het klachtengerecht geen substantiële schendingen van de bepalingen van de strafrechtelijke procedure bevat, aangezien de speciale aanklager in klacht over punt I. en punt II. van het klachtengerechtshof, in de vrijlating voor de twee beschuldigden, voor “ernstige moorden in coördinatie” en “zware poging tot moord in coördinatie”.

Apel schat dat de eerstegraads rechtbank reden heeft gegeven met betrekking tot al het bewijsmateriaal dat is beheerd, met name met betrekking tot het bewijs dat het heeft dankzij vertrouwen en, met betrekking tot de feiten van de strafprocedure.

“... zelfs het Hof van Beroep schat dat de door het gerecht in eerste instantie aangevoerde redenen juist zijn en leiden tot de conclusie van het Gerecht van eerste aanleg, dat niet is aangetoond dat de beklaagde de strafbare feiten heeft begaan waarvoor zij zijn aangeklaagd”, aldus het vonnis.

Vermoedelijk is het niet gebaseerd op de bewering van de aanklager dat de Stichting het geloof van het bewijsmateriaal dat bij het gerechtelijk onderzoek is aangevoerd, niet heeft vergeven.

Volgens het besluit van Apel is de feitelijke situatie rechtstreeks en grondig bevestigd door het Hof van de eerste eeuw en is er in dit verband geen twijfel over de onjuiste klacht van de aanklager.

Er staat dat de aanklacht van de speciale aanklager tegen Krasniqi en Dezdar hem liet zitten op basis van Shumbin Mehmet's verklaring.

“Colegy merkt op dat de S.M. getuige een persoon is die veroordeeld is voor crimineel gedrag in verband met het evenement van 23 maart 2004, toen een UNMIK politiepatrouille werd aangevallen, waarmee P.E. en A.R. politieagenten waren overleden, en deze getuige had enig tegenstrijdig bewijs over Bedri Krasni's” gegeven, aldus het vonnis.

Wat Bedri Krasniqi betreft, merkt Apel op dat deze verklaringen niet meer overeenkomen met andere bewijzen, zowel materieel als persoonlijk. Noch het bewijs dat door de Foundry in de rechterlijke macht wordt beheerd, zou Krasniqi direct of indirect als daders van het criminele werk hebben gebracht.

De “Zijn vrijwel alle bewijzen die door de openbare aanklager worden voorgesteld en die tijdens de eerstegraads rechterlijke toetsing worden toegediend, bewijsmateriaal dat in het gerechtelijke proces van 2006 is uitgevoerd, dat in november 2007 met de aanklacht is afgesloten, toen de S.M.-getuige nu werd veroordeeld en dat bewijsmateriaal op dat moment niet door noch tijdens het eerste proces, noch tijdens het huidige gerechtelijke proces werd geregeerd, de vermeende Bedri Krasniqi niet heeft opgenomen, of de geheime maatregelen van de telecombewaking zelfs het bewijs waren van de <121x> in de uitspraak.

Apel is het ook eens met de uitspraak van het hof over de eerste graad dat de afluistertaps die deel uitmaakten van de voorgestelde en in de rechterlijke toetsing toegepaste telefoontaps de beschuldigde Krasniqi niet beschuldigen, in plaats daarvan bewijzen zij zijn onschuld in deze zaak, en versterken zij zijn alibi dat dezelfde dag van de misdaad in Decan in protest was geweest, omdat op basis van het afluisteren kan blijken dat hij geïnteresseerd was in deelname omdat hij A.M. (de verdachte dan) vroeg of er een protest zou komen.

Hogere voorziening is het ook eens met de beoordeling van de Stichting dat de getuigenis van getuige G.K. (agent) geen provale waarde heeft bij het uitvoeren van criminele handelingen door de beschuldigde, aangezien deze meer gebaseerd is op de onderzoeksintuïtie van dezelfde, die benadrukte dat hij de verdachte Bedri heeft onderzocht voor een andere zaak en dat hij Bedri Krasniqi's stem heeft herkend tijdens het afluisteren.

Ook naar verluidt, het bewijsmateriaal dat in het gerechtelijke proces als geheime technische maatregelen van toezicht en onderzoek,
Ze passen Alban Dezdari niet toe als daders van de misdaad, omdat hij niet onderworpen is aan dit afluisteren, dus hij noemt het niet eens.

Geen van de getuigen die aanwezig waren op de plaats delict zoals B.M., R.M., M.M., St.R., J.F., konden Bedri Krasniqi en Alban Dezdar niet identificeren als hoofd van de misdaad, noch was de politie die de daders van het criminele werk achtervolgde”, betoogt Apelli.

Verder wordt gezegd dat getuige Mehmet tijdens de recensie van 15 mei 2023 het evenement opnieuw had beschreven, waarbij hij verklaarde dat de aangeklaagden Bedri Krasniqi en Alban Dezdar niet op de plaats van de kritieke dag waren, dus op 23 maart 2004 waren ze dus geen deelnemers, terwijl de reden waarom hij hen in de zaak had betrokken “was geweest.Na een belofte van de internationale aanklager om zijn straf te verlichten”.

“... Je hebt dit om verschillende andere redenen gedaan, wat suggereert dat Alban Dezdari als kleinzoon van I. en Q.K, waar de getuige deze twee had beschuldigd als verantwoordelijk voor wat er met de getuige was gebeurd, hen had afgeschilderd als sleutelpersonen voor het organiseren van criminele activiteiten, en zoals hij uitdrukkelijk wilde dat hij met het beschuldigen van Alban Dezdar en hem in de gevangenis hield “de rug van deze groep” had gesneden, zoals de getuige heeft aangegeven. Ook had Bedri Krasniqi in verband met de beschuldiging van beschuldigde Bedri Krasniqi aangegeven dat hij dit had gedaan nadat hij niet had meegewerkt aan het onthullen van vele andere misdaden die zich in Kosovo hebben voorgedaan en dat pas nadat zijn verzoek door het Hooggerechtshof van Kosovo is afgewezen, heeft besloten om de waarheid te spreken” wordt benadrukt in het besluit.

Volgens Appeal is het eerlijk om de eerste graads rechtbank te concluderen dat na het beheer van alle bewijzen in deze strafzaak, niet is bewezen dat aangeklaagden Bedri Krasniqi en Alban Dezdar criminele handelingen hebben gepleegd die in de aanklacht worden aangeklaagd, dus bij gebrek aan bewijs van dezelfde meest eerlijke, zijn zij vrijgesproken.

Het tweede percentage zegt dat er geen bewijs is dat de kritieke dag van de beschuldigde is neergeschoten en dat ze UNMIK-politieambtenaar en Kosovo-politieambtenaar het leven hebben ontnomen.

Wat betreft de beschuldigde Alban Dezdari, is Apel van mening dat de verdachte niet schuldig kan worden bevonden aan “, door bij te dragen aan het plegen van de moord daad”, aangezien hij nooit is beschuldigd door de vervolging van dit misdrijf waarvoor hij werd veroordeeld.

Het eerste geval in de klachtenwet heeft uitgewezen dat het tot de conclusie is gekomen dat Alban Dezdari zich ervan bewust is dat de wapens die hij op verzoek van zijn oom droeg bestemd zijn om te worden gebruikt in het geval van de rellen van 17 maart 2004, menselijke schade hebben of hebben kunnen veroorzaken, en deze wapens zijn gebruikt in het geval van P's ontbering. E-Politie ambtenaar van UNMIK en A. Kosovo politiering met de 23 maart 2004”, zei in het besluit.

De tweede schaal zegt dat het rekening houdt met het feit dat Alban Dezdar heeft verklaard dat hij wapens naar Mitrovica heeft vervoerd op 17 maart 2004, maar zonder bewijs is aangetoond dat die wapens werden gebruikt op 23 maart 2004, of dat Alban speelgoed die wapens had vervoerd om die dag te gebruiken.

Het Strafhof herinnert eraan dat het Hof geen geheel nieuwe aanklacht tegen de beschuldigde kan instellen, tenzij de openbare aanklager dit beschuldigt. De rechtbank moet dus de bepaling van artikel 359 van KPP bevestigen, ik moet onder de verplichting van deze wettelijke bepaling blijven vallen wanneer de vooringenomenheid betrekking moet hebben op de beschuldigde en strafrechtelijke handelingen die het voorwerp zijn van de vervolging (de subjectieve en objectieve identiteit)”, wordt verder gezegd.

In het beroep wordt erop gewezen dat het Hof alle strafbare feiten kan herkwalificeeren op grond van de aanklacht die de beklaagde ten laste werd gelegd, wat bewijs kan leveren om de feitelijke situatie rechtstreeks aan te tonen, maar het kan niet de feitelijke beschrijving en nieuw strafrechtelijk werk opbouwen die de aanklager niet ten laste legt.

“Om deze reden heeft het Hof van Beroep in concrete gevallen geen aanklacht ingediend wegens enig strafbaar feit dat de elementen ervan door beschuldigde Alban Dezdari worden bestraft, het Hof van Beroep heeft dezelfde aanklacht (vanzelfsprekende beschrijving) van deze aanklacht (die door de rechtbank is gebouwd op basis van de eerste graad voor hulp bij het uitvoeren van het criminele werk, moord door artikel 30, lid 2, sub 2 en 6 en 24 van de grondwet van het voormalige autonome district Kosovo (Apolan). De LPK, waarvoor het schuldig werd bevonden aan de klachtwet”, wordt in het vonnis gesteld.

Anders was Bajram Kiqmar en Faik Shaqiri in deze zaak aangeklaagd voor de moord op politiefunctionarissen, maar het Hooggerechtshof had in september 2017 een pleidooi uitgesproken voor hun vrijlating, omdat volgens dit hof de twee verdachten jaren eerder over deze gebeurtenis waren berecht en er een proces is voor het beëindigen van hun onderzoeken.

De voormalige rechtbank van Pristina, op 9 november 2007, schuldig aan de aanval die werd beschouwd als een terrorist, verklaarde alleen Shkumbi Mehmeti, die hij had veroordeeld tot 30 jaar gevangenis, terwijl hij had vrijgesproken Nazim Kadriun, Arben Ahmetin, Arsim Rashi, leeft Sylejman, Osman Kelmen, Florim Ejupi, Xhavit Kosumi, Shaqiri, Nezir Kelmen, Irfan Ademi, Zeyerbar en Bajram Kiqar.

De aanklager van EULEX had op 21 juli 2017 een aanklacht ingediend tegen verdachten Bedri Krasniqi, Alban Dezdari, Bajram Kiqmar, Faik Shaqiri, wegens het plegen van strafbare feiten “grave moord” en “Vrasje bij de poging”.

Volgens de aanklacht hadden de vier verdachten op 23 maart 2004 in Podujevo, in coördinatie met Agron Sylejmani, Florim Ejupi en Shumbin Mehmeti, een patrouille van UNMIK aangevallen die patrouilles aan het patrouilleren waren bij het dorp Shakovica.

In de aanklacht wordt gemeld dat de verdachte minstens 108 keer had geschoten op het voertuig en zijn vier passagiers, beroofd van het leven van UNMIK politieambtenaar Mogelijke Esuman en Kosovo politieagent A. root, die waren het uitvoeren van hun taken om de rechtsorde te beschermen.

Schietwonden hadden te lijden gehad van de politie van Kosovo Basri Mulliq en Kosovo vertaler UNMIK, Ram Zenelli.

Volgens de aanklacht had de verdachte opzettelijk het leven geriskeerd van meer mensen die achter UNMIK's auto zaten, handelden om nationalistische motieven en opzettelijk deze twee moorden pleegden.